متّی 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1در آن هنگام هیرودیس تیترارخ چون شهرت عیسی را شنید،
1At the time Herod the Tetrarch heard the fame of Jesus.
2به خادمان خود گفت: «این است یحیی تعمید‌دهنده که ازمردگان برخاسته است، و از این جهت معجزات از او صادر می‌گردد.»
2And he said to his servants: This is John the Baptist: he is risen from the dead, and therefore mighty works shew forth themselves in him.
3زیرا که هیرودیس یحیی را بخاطر هیرودیا، زن برادر خود فیلپس گرفته، در بند نهاده و در زندان انداخته بود؛
3For Herod had apprehended John and bound him, and put him into prison, because of Herodias, his brother’s wife.
4چون که یحیی بدو همی گفت: «نگاه داشتن وی بر تو حلال نیست.»
4For John said to him: It is not lawful for thee to have her.
5و وقتی که قصد قتل او کرد، از مردم ترسید زیرا که او را نبی می‌دانستند.
5And having a mind to put him to death, he feared the people: because they esteemed him as a prophet.
6اما چون بزم میلاد هیرودیس را می‌آراستند، دختر هیرودیا درمجلس رقص کرده، هیرودیس را شاد نمود.
6But on Herod’s birthday, the daughter of Herodias danced before them: and pleased Herod.
7از این‌رو قسم خورده، وعده داد که آنچه خواهدبدو بدهد.
7Whereupon he promised with an oath, to give her whatsoever she would ask of him.
8و او از ترغیب مادر خود گفت که «سریحیی تعمید‌دهنده را الان در طبقی به من عنایت فرما.»
8But she being instructed before by her mother, said: Give me here in a dish the head of John the Baptist.
9آنگاه پادشاه برنجید، لیکن بجهت پاس قسم و خاطر همنشینان خود، فرمود که بدهند.
9And the king was struck sad: yet because of his oath, and for them that sat with him at table, he commanded it to be given.
10و فرستاده، سر یحیی را در زندان از تن جدا کرد،
10And he sent, and beheaded John in the prison.
11و سر او را در طشتی گذارده، به دختر تسلیم نمودند و او آن را نزد مادر خود برد.
11And his head was brought in a dish: and it was given to the damsel, and she brought it to her mother.
12پس شاگردانش آمده، جسد او را برداشته، به خاک سپردند و رفته، عیسی را اطلاع دادند.
12And his disciples came and took the body, and buried it, and came and told Jesus.
13و چون عیسی این را شنید، به کشتی سوارشده، از آنجا به ویرانه‌ای به خلوت رفت. و چون مردم شنیدند، از شهرها به راه خشکی از عقب وی روانه شدند.
13Which when Jesus had heard, he retired from thence by boat, into a desert place apart, and the multitudes having heard of it, followed him on foot out of the cities.
14پس عیسی بیرون آمده، گروهی بسیار دیده، بر ایشان رحم فرمود وبیماران ایشان را شفا داد.
14And he coming forth saw a great multitude, and had compassion on them, and healed their sick.
15و در وقت عصر، شاگردانش نزد وی آمده، گفتند: «این موضع ویرانه است و وقت الان گذشته. پس این گروه رامرخص فرما تا به دهات رفته بجهت خود غذابخرند.»
15And when it was evening, his disciples came to him, saying: This is a desert place, and the hour is now past: send away the multitudes, that going into the towns, they may buy themselves victuals.
16عیسی ایشان را گفت: «احتیاج به رفتن ندارند. شما ایشان را غذا دهید.»
16But Jesus said to them, They have no need to go: give you them to eat.
17بدو گفتند: «در اینجا جز پنج نان و دو ماهی نداریم!»
17They answered him: We have not here, but five loaves, and two fishes.
18گفت: «آنها را اینجا به نزد من بیاورید!»
18He said to them: Bring them hither to me.
19وبدان جماعت فرمود تا بر سبزه نشستند و پنج نان و دو ماهی را گرفته، به سوی آسمان نگریسته، برکت داد و نان را پاره کرده، به شاگردان سپرد وشاگردان بدان جماعت.
19And when he had commanded the multitudes to sit down upon the grass, he took the five loaves and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed, and brake, and gave the loaves to his disciples, and the disciples to the multitudes.
20و همه خورده، سیر شدند و از پاره های باقی‌مانده دوازده سبد پرکرده، برداشتند.
20And they did all eat, and were filled. And they took up what remained, twelve full baskets of fragments.
21و خورندگان سوای زنان واطفال قریب به پنج هزار مرد بودند.
21And the number of them that did eat, was five thousand men, besides women and children.
22بی‌درنگ عیسی شاگردان خود را اصرارنمود تا به کشتی سوار شده، پیش از وی به کناره دیگر روانه شوند تا آن گروه را رخصت دهد.
22And forthwith Jesus obliged his disciples to go up into the boat, and to go before him over the water, till he dismissed the people.
23وچون مردم را روانه نمود، به خلوت برای عبادت بر فراز کوهی برآمد. و وقت شام در آنجا تنها بود.
23And having dismissed the multitude, he went into a mountain alone to pray. And when it was evening, he was there alone.
24اما کشتی در آن وقت در میان دریا به‌سبب بادمخالف که می‌وزید، به امواج گرفتار بود.
24But the boat in the midst of the sea was tossed with the waves: for the wind was contrary.
25و درپاس چهارم از شب، عیسی بر دریا خرامیده، به سوی ایشان روانه گردید.
25And in the fourth watch of the night, he came to them walking upon the sea.
26اما چون شاگردان، او را بر دریا خرامان دیدند، مضطرب شده، گفتندکه خیالی است؛ و از خوف فریاد برآوردند.
26And they seeing him walk upon the sea, were troubled, saying: It is an apparition. And they cried out for fear.
27اماعیسی ایشان را بی‌تامل خطاب کرده، گفت: «خاطر جمع دارید! منم ترسان مباشید!»
27And immediately Jesus spoke to them, saying: Be of good heart: it is I, fear ye not.
28پطرس در جواب او گفت: «خداوندا، اگر تویی مرا بفرما تا بر روی آب، نزد تو آیم.»
28And Peter making answer, said: Lord, if it be thou, bid me come to thee upon the waters.
29گفت: «بیا!» در ساعت پطرس از کشتی فرود شده، برروی آب روانه شد تا نزد عیسی آید.
29And he said: Come. And Peter going down out of the boat, walked upon the water to come to Jesus.
30لیکن چون باد را شدید دید، ترسان گشت و مشرف به غرق شده، فریاد برآورده، گفت: «خداوندا مرادریاب.»
30But seeing the wind strong, he was afraid: and when he began to sink, he cried out, saying: Lord, save me.
31عیسی بی‌درنگ دست آورده، او رابگرفت و گفت: «ای کم‌ایمان، چرا شک آوردی؟»
31And immediately Jesus stretching forth his hand took hold of him, and said to him: O thou of little faith, why didst thou doubt?
32و چون به کشتی سوار شدند، بادساکن گردید.
32And when they were come up into the boat, the wind ceased.
33پس اهل کشتی آمده، او راپرستش کرده، گفتند: «فی الحقیقه تو پسر خدا هستی!»
33And they that were in the boat came and adored him, saying: Indeed thou art the Son of God.
34آنگاه عبور کرده، به زمین جنیسره آمدند،
34And having passed the water, they came into the country of Genesar.
35و اهل آن موضع او را شناخته، به همگی آن نواحی فرستاده، همه بیماران را نزد او آوردند،
35And when the men of that place had knowledge of him, they sent into all that country, and brought to him all that were diseased.
36و از او اجازت خواستند که محض دامن ردایش را لمس کنند و هر‌که لمس کرد، صحت کامل یافت.
36And they besought him that they might touch but the hem of his garment. And as many as touched, were made whole.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.