มัทธิว 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนชายเจ้าของบ้านคนหนึ่ง ซึ่งออกไปแต่เช้าตรู่เพื่อจ้างคนงานมาทำงานในสวนองุ่นของตน
1The kingdom of heaven is like to an householder, who went out early in the morning to hire labourers into his vineyard.
2เมื่อตกลงกับคนงานว่าจะจ่ายคนละหนึ่งเดนาริอุส ต่อวัน เขาก็ส่งพวกเขาเข้าไปในสวนองุ่น
2And having agreed with the labourers for a penny a day, he sent them into his vineyard.
3ประมาณชั่วโมงที่สาม เขาออกไปอีก และเห็นคนอื่นยืนว่างงานอยู่ในตลาด
3And going about the third hour, he saw others standing in the market place idle.
4เขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วเราจะให้ค่าจ้างที่เหมาะสม’ พวกเขาจึงไป
4And he said to them: Go you also into my vineyard, and I will give you what shall be just.
5เขาออกไปอีกประมาณชั่วโมงที่หกและชั่วโมงที่เก้า และทำเช่นเดียวกัน
5And they went their way. And again he went out about the sixth and the ninth hour, and did in like manner.
6ประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ด เขาออกไปอีก และพบคนอื่นยืนว่างงานอยู่ เขาถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกคุณจึงยืนว่างงานอยู่ที่นี่ทั้งวัน?’
6But about the eleventh hour he went out and found others standing, and he saith to them: Why stand you here all the day idle?
7“พวกเขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’ “เขากล่าวกับพวกเขาว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วพวกคุณจะได้รับค่าจ้างที่เหมาะสม’
7They say to him: Because no man hath hired us. He saith to them: Go you also into my vineyard.
8“เมื่อถึงเวลาเย็น เจ้าของสวนองุ่นกล่าวกับผู้ดูแลว่า ‘เรียกคนงานมาจ่ายค่าจ้างให้ เริ่มจากคนที่มาทีหลังไปจนถึงคนแรก’
8And when evening was come, the lord of the vineyard saith to his steward: Call the labourers and pay them their hire, beginning from the last even to the first.
9“เมื่อคนที่เขาจ้างประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ดมา พวกเขาได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุส
9When therefore they were come, that came about the eleventh hour, they received every man a penny.
10เมื่อคนแรก ๆ มา พวกเขาคิดว่าจะได้รับมากกว่า แต่พวกเขาก็ได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุสเช่นกัน
10But when the first also came, they thought that they should receive more: and they also received every man a penny.
11เมื่อได้รับแล้ว พวกเขาก็บ่นต่อเจ้าของบ้าน
11And receiving it they murmured against the master of the house,
12ว่า ‘คนที่มาทีหลังเหล่านี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว แต่ท่านกลับให้พวกเขาเท่ากับพวกเรา ผู้ที่แบกภาระของงานทั้งวันท่ามกลางแดดร้อนจัด!’
12Saying: These last have worked but one hour, and thou hast made them equal to us, that have borne the burden of the day and the heats.
13“แต่เขาตอบคนหนึ่งว่า ‘เพื่อน เราไม่ได้ทำผิดต่อท่าน ท่านตกลงกับเราไว้ที่หนึ่งเดนาริอุสไม่ใช่หรือ?
13But he answering said to one of them: Friend, I do thee no wrong: didst thou not agree with me for a penny?
14รับส่วนของท่านไปแล้วไปเถอะ เราต้องการให้ค่าจ้างแก่คนที่มาทีหลังคนนี้เท่ากับที่ให้ท่าน
14Take what is thine, and go thy way: I will also give to this last even as to thee.
15เรามีสิทธิ์ทำตามที่ต้องการกับสิ่งที่เป็นของเราเองไม่ใช่หรือ? หรือตาของท่านชั่ว เพราะเราเป็นคนดี?’
15Or, is it not lawful for me to do what I will? is thy eye evil, because I am good?
16ดังนั้น คนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย เพราะผู้ที่ได้รับการเรียกมีมาก แต่ผู้ที่ได้รับเลือกมีน้อย”
16So shall the last be first, and the first last. For many are called, but few chosen.
17ขณะที่พระเยซูกำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระองค์พาสาวกสิบสองคนแยกออกไป และระหว่างทางกล่าวกับพวกเขาว่า
17And Jesus going up to Jerusalem, took the twelve disciples apart, and said to them:
18“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้บุตรมนุษย์ถึงตาย
18Behold we go up to Jerusalem, and the Son of man shall be betrayed to the chief priests and the scribes, and they shall condemn him to death.
19และจะมอบบุตรมนุษย์ให้คนต่างชาติเพื่อเยาะเย้ย เฆี่ยนตี และตรึงกางเขน แล้วในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
19And shall deliver him to the Gentiles to be mocked, and scourged, and crucified, and the third day he shall rise again.
20แล้วมารดาของบุตรชายทั้งสองของเศเบดีมาหาพระองค์พร้อมกับลูกชายทั้งสอง นางคุกเข่าลงและขอสิ่งหนึ่งจากพระองค์
20Then came to him the mother of the sons of Zebedee with her sons, adoring and asking something of him.
21พระองค์ถามนางว่า “ท่านต้องการอะไร?” นางตอบว่า “โปรดสั่งให้ลูกชายสองคนของข้าพเจ้าได้นั่งในอาณาจักรของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
21Who said to her: What wilt thou? She saith to him: Say that these my two sons may sit, the one on thy right hand, and the other on thy left, in thy kingdom.
22แต่พระเยซูตอบว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เรากำลังจะดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “พวกเราทำได้”
22And Jesus answering, said: You know not what you ask. Can you drink the chalice that I shall drink? They say to him: We can.
23พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยของเราจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นเป็นของผู้ที่พระบิดาของเราได้เตรียมไว้ให้”
23He saith to them: My chalice indeed you shall drink; but to sit on my right or left hand, is not mine to give to you, but to them for whom it is prepared by my Father.
24เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน พวกเขาก็ไม่พอใจพี่น้องสองคนนั้น
24And the ten hearing it, were moved with indignation against the two brethren.
25แต่พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ถืออำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
25But Jesus called them to him, and said: You know that the princes of the Gentiles lord it over them; and they that are the greater, exercise power upon them.
26แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็น ผู้รับใช้ของพวกคุณ
26It shall not be so among you: but whosoever will be the greater among you, let him be your minister:
27และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของพวกคุณ
27And he that will be first among you, shall be your servant.
28เช่นเดียวกับที่บุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
28Even as the Son of man is not come to be ministered unto, but to minister, and to give his life a redemption for many.
29ขณะที่พวกเขาออกจากเยรีโค ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
29And when they went out from Jericho, a great multitude followed him.
30มีชายตาบอดสองคนนั่งอยู่ข้างทาง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าพระเยซูกำลังผ่านมา ก็ร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
30And behold two blind men sitting by the way side, heard that Jesus passed by, and they cried out, saying: O Lord, thou son of David, have mercy on us.
31ฝูงชนตำหนิพวกเขาให้เงียบ แต่พวกเขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
31And the multitude rebuked them that they should hold their peace. But they cried out the more, saying: O Lord, thou son of David, have mercy on us.
32พระเยซูหยุดยืน เรียกพวกเขามา และถามว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
32And Jesus stood, and called them, and said: What will ye that I do to you?
33พวกเขาตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกเรามองเห็นได้”
33They say to him: Lord, that our eyes be opened.
34พระเยซูสงสารพวกเขา จึงแตะตาของพวกเขา ทันทีนั้น พวกเขาก็มองเห็น และติดตามพระองค์
34And Jesus having compassion on them, touched their eyes. And immediately they saw, and followed him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.