มัทธิว 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“จงระวังอย่าทำการให้ทาน ต่อหน้าผู้คนเพื่อให้พวกเขาเห็น มิฉะนั้น พวกคุณจะไม่มีรางวัลจากพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์
1Take heed that you do not your justice before men, to be seen by them: otherwise you shall not have a reward of your Father who is in heaven.
2ดังนั้น เมื่อพวกคุณให้ทาน อย่าเป่าแตรนำหน้าตัวเอง เหมือนคนหน้าซื่อใจคดทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อให้ผู้คนยกย่องพวกเขา เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
2Therefore when thou dost an almsdeed, sound not a trumpet before thee, as the hypocrites do in the synagogues and in the streets, that they may be honoured by men. Amen I say to you, they have received their reward.
3แต่เมื่อเจ้าให้ทาน อย่าให้มือซ้ายของเจ้ารู้ว่ามือขวากำลังทำอะไร
3But when thou dost alms, let not thy left hand know what thy right hand doth.
4เพื่อการให้ทานของเจ้าจะอยู่ในที่ลับ แล้วพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
4That thy alms may be in secret, and thy Father who seeth in secret will repay thee.
5“เมื่อพวกคุณอธิษฐาน อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามมุมถนน เพื่อให้ผู้คนเห็น เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
5And when ye pray, you shall not be as the hypocrites, that love to stand and pray in the synagogues and corners of the streets, that they may be seen by men: Amen I say to you, they have received their reward.
6แต่เมื่อเจ้าอธิษฐาน จงเข้าไปในห้องด้านในของเจ้า ปิดประตู แล้วอธิษฐานต่อพระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับ และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
6But thou when thou shalt pray, enter into thy chamber, and having shut the door, pray to thy Father in secret: and thy Father who seeth in secret will repay thee.
7เมื่ออธิษฐาน อย่าพูดซ้ำ ๆ อย่างไร้ความหมายเหมือนคนต่างชาติ เพราะพวกเขาคิดว่าคำอธิษฐานของตนจะถูกรับฟังเพราะพูดมาก
7And when you are praying, speak not much, as the heathens. For they think that in their much speaking they may be heard.
8ดังนั้น อย่าเป็นเหมือนพวกเขา เพราะพระบิดาของพวกคุณรู้ว่าพวกคุณต้องการอะไรก่อนที่พวกคุณจะขอจากพระองค์
8Be not you therefore like to them, for your Father knoweth what is needful for you, before you ask him.
9พวกคุณจงอธิษฐานอย่างนี้: “‘พระบิดาของพวกเราในสวรรค์ ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพนับถือว่าบริสุทธิ์
9Thus therefore shall you pray: Our Father who art in heaven, hallowed be thy name.
10ขอให้อาณาจักรของพระองค์มาถึง ขอให้พระประสงค์ของพระองค์เป็นจริงบนแผ่นดินโลก เหมือนในสวรรค์
10Thy kingdom come. Thy will be done on earth as it is in heaven.
11โปรดให้ขนมปังประจำวันแก่พวกเราในวันนี้
11Give us this day our supersubstantial bread.
12โปรดยกหนี้ของพวกเรา เช่นเดียวกับที่พวกเรายกหนี้ให้ลูกหนี้ของเรา
12And forgive us our debts, as we also forgive our debtors.
13อย่านำพวกเราเข้าสู่การทดลอง แต่โปรดช่วยพวกเราให้พ้นจากผู้ชั่วร้าย เพราะอาณาจักร พลัง และพระสิริเป็นของพระองค์ตลอดไป อาเมน’
13And lead us not into temptation. But deliver us from evil. Amen.
14“เพราะถ้าพวกคุณยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะยกโทษให้พวกคุณด้วย
14For if you will forgive men their offences, your heavenly Father will forgive you also your offences.
15แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน
15But if you will not forgive men, neither will your Father forgive you your offences.
16“เมื่อพวกคุณอดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาทำให้ใบหน้าของตนดูหมอง เพื่อให้ผู้คนเห็นว่าพวกเขากำลังอดอาหาร เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
16And when you fast, be not as the hypocrites, sad. For they disfigure their faces, that they may appear unto men to fast. Amen I say to you, they have received their reward.
17แต่เมื่อเจ้าอดอาหาร จงชโลมน้ำมันที่ศีรษะและล้างหน้า
17But thou, when thou fastest anoint thy head, and wash thy face;
18เพื่อไม่ให้ผู้คนเห็นว่าเจ้ากำลังอดอาหาร แต่ให้พระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับเห็น และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้า
18That thou appear not to men to fast, but to thy Father who is in secret: and thy Father who seeth in secret, will repay thee.
19“อย่าสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองบนแผ่นดินโลก ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมกัดกร่อน และที่ซึ่งขโมยเจาะเข้ามาและขโมยไป
19Lay not up to yourselves treasures on earth: where the rust, and moth consume, and where thieves break through and steal.
20แต่จงสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองในสวรรค์ ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมไม่กัดกิน และที่ซึ่งขโมยไม่เจาะเข้ามาและขโมยไป
20But lay up to yourselves treasures in heaven: where neither the rust nor moth doth consume, and where thieves do not break through, nor steal.
21เพราะทรัพย์สมบัติของเจ้าอยู่ที่ไหน ใจของเจ้าก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
21For where thy treasure is, there is thy heart also.
22“ตาเป็นตะเกียงของร่างกาย ดังนั้น ถ้าตาของเจ้าดี ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยแสงสว่าง
22The light of thy body is thy eye. If thy eye be single, thy whole body shall be lightsome.
23แต่ถ้าตาของเจ้าชั่วร้าย ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยความมืด ดังนั้น ถ้าแสงสว่างที่อยู่ในตัวเจ้าเป็นความมืด ความมืดนั้นจะมากสักเพียงใด!
23But if thy eye be evil thy whole body shall be darksome. If then the light that is in thee, be darkness: the darkness itself how great shall it be!
24“ไม่มีใครรับใช้นายสองคนได้ เพราะเขาจะเกลียดคนหนึ่งและรักอีกคนหนึ่ง หรือไม่ก็จะผูกพันกับคนหนึ่งและดูหมิ่นอีกคนหนึ่ง พวกคุณจะรับใช้ทั้งพระเจ้าและมัมโมนไม่ได้
24No man can serve two masters. For either he will hate the one, and love the other: or he will sustain the one, and despise the other. You cannot serve God and mammon.
25เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า อย่ากังวลเรื่องชีวิตของพวกคุณ ว่าจะกินอะไรหรือดื่มอะไร หรือเรื่องร่างกายว่าจะสวมอะไร ชีวิตสำคัญกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้าไม่ใช่หรือ?
25Therefore I say to you, be not solicitous for your life, what you shall eat, nor for your body, what you shall put on. Is not the life more than the meat: and the body more than the raiment?
26จงดูนกบนฟ้า พวกมันไม่หว่าน ไม่เก็บเกี่ยว และไม่รวบรวมไว้ในยุ้งฉาง แต่พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็เลี้ยงพวกมัน พวกคุณมีค่ามากกว่าพวกมันมากไม่ใช่หรือ?
26Behold the birds of the air, for they neither sow, nor do they reap, nor gather into barns: and your heavenly Father feedeth them. Are not you of much more value than they?
27“ในพวกคุณมีใครบ้างที่กังวลแล้วสามารถทำให้อายุของตนยืนยาวขึ้นอีกสักชั่วขณะหนึ่ง ได้หรือ?”
27And which of you by taking thought, can add to his stature by one cubit?
28แล้วทำไมพวกคุณจึงกังวลเรื่องเสื้อผ้า? จงพิจารณาดอกลิลลี่ในทุ่งว่ามันเติบโตอย่างไร มันไม่ทำงานหนักและไม่ปั่นด้าย
28And for raiment why are you solicitous? Consider the lilies of the field, how they grow: they labour not, neither do they spin.
29แต่เราบอกพวกคุณว่า แม้แต่ซาโลมอนในความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขา ก็ยังไม่ได้แต่งกายเหมือนดอกใดดอกหนึ่งเหล่านี้
29But I say to you, that not even Solomon in all his glory was arrayed as one of these.
30ถ้าพระเจ้ายังแต่งหญ้าในทุ่งเช่นนี้ ทั้งที่วันนี้มันอยู่ และพรุ่งนี้ถูกโยนเข้าเตา พระองค์จะไม่ยิ่งแต่งกายให้พวกคุณมากกว่านั้นหรือ พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?
30And if the grass of the field, which is today, and tomorrow is cast into the oven, God doth so clothe: how much more you, O ye of little faith?
31“ดังนั้น อย่ากังวลโดยพูดว่า ‘พวกเราจะกินอะไร?’ ‘พวกเราจะดื่มอะไร?’ หรือ ‘พวกเราจะสวมอะไร?’
31Be not solicitous therefore, saying, What shall we eat: or what shall we drink, or wherewith shall we be clothed?
32เพราะคนต่างชาติแสวงหาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด และพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์รู้ว่าพวกคุณต้องการสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
32For after all these things do the heathens seek. For your Father knoweth that you have need of all these things.
33แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดด้วย
33Seek ye therefore first the kingdom of God, and his justice, and all these things shall be added unto you.
34ดังนั้น อย่ากังวลถึงวันพรุ่งนี้ เพราะวันพรุ่งนี้จะกังวลเรื่องของมันเอง ความเดือดร้อนของแต่ละวันก็เพียงพอสำหรับวันนั้น
34Be not therefore solicitous for tomorrow; for the morrow will be solicitous for itself. Sufficient for the day is the evil thereof.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.