มัทธิว 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1“เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนชายเจ้าของบ้านคนหนึ่ง ซึ่งออกไปแต่เช้าตรู่เพื่อจ้างคนงานมาทำงานในสวนองุ่นของตน
1Van prae loe khawnthaw ah angmah ih takha thungah kacaeh, toksak han kami pakrong, takha tawn kami maeto hoiah anghmong.
2เมื่อตกลงกับคนงานว่าจะจ่ายคนละหนึ่งเดนาริอุส ต่อวัน เขาก็ส่งพวกเขาเข้าไปในสวนองุ่น
2Anih mah toksah kami to nito naah denari phoisa maeto paek hanah palung adue pacoengah, nihcae to angmah ih misur takha thungah patoeh.
3ประมาณชั่วโมงที่สาม เขาออกไปอีก และเห็นคนอื่นยืนว่างงานอยู่ในตลาด
3Anih loe atue thumto phak naah tasa bangah caeh, to naah hmuenmae zawhhaih ahmuen ah angdoe rumram kalah kaminawk to a hnuk.
4เขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วเราจะให้ค่าจ้างที่เหมาะสม’ พวกเขาจึงไป
4Nihcae khaeah, Nangcae doeh misur takha thungah caeh o toeng ah, kating tawk atho kang paek o han hmang, tiah a naa. To naah nihcae loe caeh o.
5เขาออกไปอีกประมาณชั่วโมงที่หกและชั่วโมงที่เก้า และทำเช่นเดียวกัน
5Atue tarukto hoi takawtto naah a caeh let moe, to tiah a thuih pae let.
6ประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ด เขาออกไปอีก และพบคนอื่นยืนว่างงานอยู่ เขาถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกคุณจึงยืนว่างงานอยู่ที่นี่ทั้งวัน?’
6Atue hatlaito phak naah tasa bangah a caeh let, to naah angdoe rumram kalah kaminawk to a hnuk, nihcae khaeah, Tipongah athun qui tidoeh sah ai ah haeah nang doet o sut loe? tiah a naa.
7“พวกเขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’ “เขากล่าวกับพวกเขาว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วพวกคุณจะได้รับค่าจ้างที่เหมาะสม’
7Nihcae mah anih khaeah, kaicae loe mi mah doeh pacae ai, tiah a naa o. Anih mah nihcae khaeah, Nangcae doeh misur takha thungah caeh o toeng ah; kating tawk atho na hnu o tih hmang, tiah a naa.
8“เมื่อถึงเวลาเย็น เจ้าของสวนองุ่นกล่าวกับผู้ดูแลว่า ‘เรียกคนงานมาจ่ายค่าจ้างให้ เริ่มจากคนที่มาทีหลังไปจนถึงคนแรก’
8Duembang phak naah loe, misur takha tawnkung mah phoisa pakuem kami khaeah, toksah kaminawk to kawk ah, hnukkhuem angzo kami hoi amtong ah loe, hmaloe angzo kami khoek to toksakhaih atho to paek ah, tiah a naa.
9“เมื่อคนที่เขาจ้างประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ดมา พวกเขาได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุส
9Atue hatlaito nathuem ah toksak han pacae ih kaminawk to angzoh o, nihcae loe denari phoisa maeto hnuk o boih.
10เมื่อคนแรก ๆ มา พวกเขาคิดว่าจะได้รับมากกว่า แต่พวกเขาก็ได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุสเช่นกัน
10Toe toksak han pacae hmaloe ih kaminawk angzoh o naah loe, nihcae mah kaicae loe kapop kue ah ka hnu o tih, tiah poekhaih a tawnh o; toe nihcae doeh denari phoisa maeto ni hnuk o toeng.
11เมื่อได้รับแล้ว พวกเขาก็บ่นต่อเจ้าของบ้าน
11Phoisa a hnuk o pacoengah loe, kahoih im tawnkung to laisaep o thuih,
12ว่า ‘คนที่มาทีหลังเหล่านี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว แต่ท่านกลับให้พวกเขาเท่ากับพวกเรา ผู้ที่แบกภาระของงานทั้งวันท่ามกลางแดดร้อนจัด!’
12hnukkhuem ah angzo kaminawk loe atue maeto thung khue ni toksak o, toe nihcae to athun qui ni kana thungah toksah kaicae hoi kangvan ah na suek, tiah a naa o.
13“แต่เขาตอบคนหนึ่งว่า ‘เพื่อน เราไม่ได้ทำผิดต่อท่าน ท่านตกลงกับเราไว้ที่หนึ่งเดนาริอุสไม่ใช่หรือ?
13Toe anih mah nihcae thung ih kami maeto khaeah, Ampui, na nuiah hmuen sak pazaehaih ka tawn ai: denari phoisa maeto paek han ih na ai maw palung duehaih a sak hoi?
14รับส่วนของท่านไปแล้วไปเถอะ เราต้องการให้ค่าจ้างแก่คนที่มาทีหลังคนนี้เท่ากับที่ให้ท่าน
14Nang mah ih hmuen to la ah loe, caeh lai ah: nang han kang paek ih baktih toengah ni hae ih hnukkhuem kaminawk khaeah doeh ka paek han.
15เรามีสิทธิ์ทำตามที่ต้องการกับสิ่งที่เป็นของเราเองไม่ใช่หรือ? หรือตาของท่านชั่ว เพราะเราเป็นคนดี?’
15Ka tawnh ih hmuen nuiah koeh baktiah sak thaihaih ka tawn mak ai maw? Ka hoih pongah uthaih mik na tawnh maw?
16ดังนั้น คนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย เพราะผู้ที่ได้รับการเรียกมีมาก แต่ผู้ที่ได้รับเลือกมีน้อย”
16To pongah hnukkhuem kaminawk to hmahman o ueloe, hmahman kaminawk to hnukkhuem o tih: kawk ih kami loe pop parai, toe qoih ih kami loe tamsi, tiah pathim pae.
17ขณะที่พระเยซูกำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระองค์พาสาวกสิบสองคนแยกออกไป และระหว่างทางกล่าวกับพวกเขาว่า
17Jesu Jerusalem ah caeh naah a hnukbang hatlai hnettonawk to kamhoe ah a caeh haih moe, nihcae khaeah,
18“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้บุตรมนุษย์ถึงตาย
18khenah, Jerusalem ah caeh o tahang si; Kami Capa loe kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk khaeah paek o ueloe, nihcae mah hum han khokhan o tih,
19และจะมอบบุตรมนุษย์ให้คนต่างชาติเพื่อเยาะเย้ย เฆี่ยนตี และตรึงกางเขน แล้วในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
19pahnuih o thuih moe, boh o pacoengah thinglam pongah takhing hanah, Gentel kaminawk khaeah paek o tih: Anih loe ni thumto naah angthawk let tih, tiah a naa.
20แล้วมารดาของบุตรชายทั้งสองของเศเบดีมาหาพระองค์พร้อมกับลูกชายทั้งสอง นางคุกเข่าลงและขอสิ่งหนึ่งจากพระองค์
20To nathuem ah Zebedi caanawk ih amno mah a capa hnik to Jesu khaeah caeh haih, a koeh ih hmuen maeto hnik hanah, anih to bok.
21พระองค์ถามนางว่า “ท่านต้องการอะไร?” นางตอบว่า “โปรดสั่งให้ลูกชายสองคนของข้าพเจ้าได้นั่งในอาณาจักรของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
21To naah anih mah timaw na koeh? tiah a naa. Nongpata mah, Siangpahrang ah na ukhaih prae thungah, hae ka capa hnik hae na bantang bangah maeto, banqoi bangah maeto anghnuthaih ahmuen to paek ah, tiah a naa.
22แต่พระเยซูตอบว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เรากำลังจะดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “พวกเราทำได้”
22Toe Jesu mah, Nang hnik ih hmuen to na panoek ai. Ka naek han koi boengloeng hae na nae hoi thai tih maw, ka tuinuemhaih hae na nuem hoi thai tih maw? tiah a naa. Nihnik mah, Ue, ka sah hoi thai tih, tiah a naa hoi.
23พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยของเราจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นเป็นของผู้ที่พระบิดาของเราได้เตรียมไว้ให้”
23Jesu mah nihnik khaeah, Kai ih boengloeg hae na nae hoi thaih ueloe, kai tuinuemhaih doeh na nuem hoi thaih tangtang tih: toe ka bantang bang hoi banqoi bangah anghnut han ih loe, ka paek han koi hmuen na ai ni, kam Pa mah pahoe tangcae kaminawk hanah ni paek tih, tiah a naa.
24เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน พวกเขาก็ไม่พอใจพี่น้องสองคนนั้น
24To lok to kami hatonawk mah thaih o naah, nihnik amnawk nuiah palungphui o.
25แต่พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ถืออำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
25Toe Jesu mah nihcae to kawk moe, Gentel kaminawk loe angmacae Gentel kaminawk nuiah ukhaih to tawnh o, ukkungnawk mah nihcae nuiah ukhaih akaa to tawnh o.
26แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็น ผู้รับใช้ของพวกคุณ
26Toe nangcae thungah loe to tiah oh han om ai: mi kawbaktih doeh nangcae thungah kalen koek ah kaom han koi kami loe nangcae ih toksahkung ah om nasoe;
27และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของพวกคุณ
27mi kawbaktih doeh nangcae thungah kalen koek ah kaom han koi kami loe, nangcae ih tamna ah om nasoe:
28เช่นเดียวกับที่บุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
28kami Capa loe minawk toksaksak hanah angzo ai, minawk ih tok to sak moe, pop parai kaminawk akrang pacoengah, a hinghaih paek han ih ni angzoh, tiah a naa.
29ขณะที่พวกเขาออกจากเยรีโค ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
29Nihcae Jeriko vangpui thung hoi tacawt o naah, pop parai kaminawk anih hnukah bang o.
30มีชายตาบอดสองคนนั่งอยู่ข้างทาง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าพระเยซูกำลังผ่านมา ก็ร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
30Khenah, mikmaeng hnik loe lam taengah anghnut hoi, to loklam ah Jesu angzoh boeh, tiah a thaih hoi naah, Aw Angraeng, David capa, kai hnik nuiah palungnathaih tawn raeh, tiah a hang hoi.
31ฝูงชนตำหนิพวกเขาให้เงียบ แต่พวกเขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
31Paroeai kaminawk mah oh hoi duem hanah nihnik to zoeh o: toe nihnik loe, Aw Angraeng, David capa, kaihnik nuiah palungnathaih tawn raeh, tiah kanung aep ah hang hoi.
32พระเยซูหยุดยืน เรียกพวกเขามา และถามว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
32To naah Jesu loe angdoet moe, nihnik to kawk, timaw saksak han na koeh hoi, tiah a naa.
33พวกเขาตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกเรามองเห็นได้”
33To naah nihnik mah anih khaeah, Angraeng, mik amtueng han ka koeh hoi, tiah a naa hoi.
34พระเยซูสงสารพวกเขา จึงแตะตาของพวกเขา ทันทีนั้น พวกเขาก็มองเห็น และติดตามพระองค์
34Jesu mah nihnik to tahmen moe, mik to sui pae: to naah nihnik ih mik to amtueng roep, to pacoengah nihnik loe anih hnukah bang hoi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.