มัทธิว 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1พระองค์ลงเรือ ข้ามไปอีกฝั่ง และมาถึงเมืองของพระองค์เอง
1Anih loe palong thungah akun, tuipui to angkat moe, angmah vangpui bangah caeh.
2ผู้คนพาชายเป็นอัมพาตคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนเสื่อมาหาพระองค์ เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์กล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
2Khenah, iihhaih nuiah kangsong, khok ban dueh nathaih tawn kami anih khaeah angzawn o: Jesu mah nihcae tanghaih to hnuk naah, nganna kami khaeah, Ka capa, kamongah om ah; na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah a naa.
3อาลักษณ์บางคนก็พูดกันในใจว่า “คนนี้กำลังหมิ่นประมาทพระเจ้า”
3Khenah, ca tarik kami thoemto kaminawk mah palung thung hoiah, Hae kami loe Sithaw hmin kasae bae a thuih hae, tiah poek o.
4พระเยซูทราบความคิดของพวกเขา จึงกล่าวว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดชั่วอยู่ในใจ?
4Nihcae poekhaih to Jesu mah panoek pae naah, Tipongah palung thungah kasae na poek o loe?
5เพราะอย่างไหนง่ายกว่า ระหว่างการพูดว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ กับการพูดว่า ‘จงลุกขึ้นและเดิน’?
5Na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah thuih ih lok maw kazoi kue, to tih ai boeh loe Angthawk loe caeh lai ah, tiah thuih ih lok?
6แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนโลกที่จะยกโทษบาป—” แล้วพระองค์จึงกล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “จงลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า และกลับบ้านไป”
6Kami Capa loe long nuiah zae tahmen thaihaih tawnh, tiah na panoek o thai hanah, (anih mah ngan kadueh nathaih tawn kami) khaeah, Angthawk ah, kahni to lah loe, na im ah caeh lai ah, tiah a naa.
7เขาจึงลุกขึ้นและกลับบ้านไป
7To naah anih loe angthawk moe, angmah im ah caeh.
8เมื่อฝูงชนเห็นเหตุการณ์นั้น พวกเขาก็ประหลาดใจ และยกย่องพระเจ้า ผู้ให้อำนาจเช่นนี้แก่มนุษย์
8Paroeai pop kami mah to hmuen to hnuk naah, dawnrai o moe, kaminawk khaeah to tiah thacakhaih paekkung, Sithaw to saphaw o.
9ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น พระองค์เห็นชายคนหนึ่งชื่อมัทธิว นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา” เขาจึงลุกขึ้นและติดตามพระองค์
9Jesu loe to ahmuen hoiah caeh poe moe, tamut conghaih ahmuen ah kanghnu Mathai, tiah ahmin kaom, kami maeto a hnuk: anih khaeah, Ka hnuk ah bangah, tiah a naa. Anih loe angthawk moe, anih hnukah bang.
10ขณะที่พระองค์เอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านนั้น ก็มีคนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากมาร่วมโต๊ะกับพระเยซูและสาวกของพระองค์
10Jesu buhcaak han anghnut naah, khenah, tamut cong kaminawk hoi pop parai kazae kaminawk anih khaeah angzoh o moe, a hnukbang kaminawk hoi nawnto anghnut o.
11เมื่อพวกฟาริสีเห็น พวกเขาถามสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมอาจารย์ของพวกคุณจึงกินกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
11Farasi kaminawk mah hnuk o naah, anih hnukbang kaminawk khaeah, Tikhoe nangcae patukkung loe tamut cong kaminawk, kazae kaminawk hoi nawnto buhcaak loe? tiah a naa o.
12เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการหมอ
12To lok to Jesu mah thaih naah, anih mah nihcae khaeah, Ngantui kami loe siboi angai ai, nganna kami mah ni angaih.
13แต่พวกคุณจงไปเรียนรู้ว่าคำนี้หมายความว่าอย่างไร ‘เราปรารถนาความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา’ เพราะเราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
13Toe nangcae loe caeh oh loe, angbawnhaih na ai ah, palungnathaih ni ka koeh, tiah thuih ih lok hae amtuk oh: katoeng kami kawk hanah kang zo ai, kazae kaminawk dawnpakhuemsak han ih ni kang zoh, tiah a naa.
14แล้วสาวกของยอห์นมาหาพระองค์ และถามว่า “ทำไมพวกเรากับพวกฟาริสีจึงอดอาหารบ่อย แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
14Johan hnukbang kaminawk anih khaeah angzoh o moe, Kaicae hoi Farasinawk loe buh ka zah o, tikhoe nang hnukbang kaminawk loe buhzaa o ai loe? tiah a naa o.
15พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะไว้ทุกข์ได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา? แต่วันเวลาจะมาถึง เมื่อเจ้าบ่าวถูกเอาไปจากพวกเขา แล้วพวกเขาจะอดอาหาร
15Jesu mah nihcae khaeah, Zu la kami ih ampuinawk loe zu la kami hoi nawnto oh o naah, palungsae o tih maw? Toe zulakung nihcae khae hoi lak vinghaih ni to pha tih, to naah nihcae mah buh to zaa o tih.
16ไม่มีใครเอาผ้าใหม่ที่ยังไม่หดไปปะเสื้อผ้าเก่า เพราะผ้าที่ปะจะดึงเสื้อผ้าให้ขาด และรอยขาดจะยิ่งแย่ลง
16Mi mah doeh khukbuen kangtha to kangquem nuiah abu vai ai, abu nahaeloe angan kangtha mah kangquem to azuk ueloe, prawn aep tih.
17และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ไม่เช่นนั้น ถุงหนังจะแตก เหล้าองุ่นจะหก และถุงหนังก็เสีย แต่พวกเขาเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างก็คงอยู่”
17Mi mah doeh misurtui kangtha to pailang kangquem thungah lawn vai ai: lawn nahaeloe pailang to tapok ueloe, misurtui to long boih tih, pailang doeh amro tih: to pongah misurtui kangtha loe pailang kangtha thungah ni lawn o, to tiah ni kahoih ah suem hmaek thai tih, tiah a naa.
18ขณะที่พระองค์กำลังกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา ก็มีผู้นำคนหนึ่งมาหาและหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “ลูกสาวของข้าพเจ้าเพิ่งตาย แต่โปรดมาวางมือบนลูก แล้วลูกจะมีชีวิตอยู่”
18Anih mah nihcae khaeah hae loknawk thuih li naah, khenah, ukkung maeto angzoh moe, anih to bok pacoengah, Ka canu loe vaicuek pangah duek boeh; toe angzoh loe a nuiah na ban to koeng ah, to tiah nahaeloe anih to hing tih, tiah a naa.
19พระเยซูลุกขึ้นและตามเขาไป สาวกของพระองค์ก็ตามไปด้วย
19Jesu loe angthawk moe, anih hnukah caeh, a hnukbang kaminawk doeh caeh o toeng.
20มีหญิงคนหนึ่งที่มีเลือดไหลมาสิบสองปี นางเข้ามาทางด้านหลังของพระองค์ และแตะชายเสื้อคลุมของพระองค์
20Khenah, saning hatlai hnetto thung athii kalong, nongpata maeto anih hnukah angzoh moe, anih ih kahni tom to a sui duem.
21เพราะนางพูดกับตัวเองว่า “ถ้าข้าพเจ้าเพียงได้แตะเสื้อคลุมของเขา ข้าพเจ้าก็จะหาย”
21To nongpata mah anih ih kahni tom mah ka sui nahaeloe, ngan ka tui tih, tiah poek.
22แต่พระเยซูหันมาเห็นนาง และกล่าวว่า “ลูกสาวเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายแล้ว” และหญิงนั้นก็หายตั้งแต่ชั่วโมงนั้น
22Jesu loe angqoi moe, nongpata to hnuk naah, Ka canu, kamongta ah om ah; na tanghaih mah ngan ang tuisak boeh, tiah a naa. To atue nathuem roe ah nongpata to ngantui roep.
23เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของผู้นำ และเห็นคนเป่าขลุ่ยกับฝูงชนที่ส่งเสียงวุ่นวาย
23Ukkung imthung ah akun naah Jesu mah tam-oi ueng kaminawk hoi paroeai kaminawk to hnuk,
24พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ออกไปเถอะ เพราะเด็กหญิงไม่ได้ตาย แต่กำลังหลับอยู่” พวกเขาก็หัวเราะเยาะพระองค์
24Anih mah nihcae khaeah, Ahmuen na paek oh: nongpata loe dueh ai, iih ni a iih, tiah a naa: to naah nihcae mah anih to pahnui o thuih.
25แต่เมื่อให้ฝูงชนออกไปแล้ว พระองค์เข้าไป จับมือเด็กหญิง และเด็กหญิงก็ลุกขึ้น
25Kaminawk tasa bangah tacawtsak pacoengah, anih loe a thungah akun, nongpata to ban ah patawnh naah, nongpata ta loe angthawk.
26ข่าวเรื่องนี้แพร่ไปทั่วดินแดนนั้น
26To tamthang to prae thung boih ah amthang.
27ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น ชายตาบอดสองคนติดตามพระองค์ และร้องว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
27To ahmuen hoiah Jesu tacawt naah, mikmaeng hnetto anih hnukah bang hoi moe, David capa, kaihnik nuiah tahmenhaih tawn raeh, tiah hangh hoi.
28เมื่อพระองค์เข้าไปในบ้าน ชายตาบอดทั้งสองก็มาหาพระองค์ พระเยซูถามพวกเขาว่า “พวกคุณเชื่อหรือว่า เราสามารถทำสิ่งนี้ได้?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เชื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้า”
28Anih imthung ah caeh naah, mikmaeng hnik anih khaeah angzoh hoi: Jesu mah nihnik khaeah, Hae hmuen hae ka sak thaih, tiah na tang hoi maw? tiah a naa.
29แล้วพระองค์แตะตาของพวกเขา และกล่าวว่า “ให้เป็นไปตามความเชื่อของพวกคุณ”
29To pacoengah nihnik ih mik to a sui pae, Na tang hoi baktih toengah nanghnik khaeah om nasoe, tiah a naa.
30แล้วตาของพวกเขาก็เปิด พระเยซูกำชับพวกเขาอย่างเข้มงวดว่า “อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้”
30To naah nihnik ih mik amtueng pae roep; Jesu mah, mi khaeah doeh thui hmah, tiah a naa.
31แต่พวกเขาออกไป และเล่าลือเรื่องของพระองค์ไปทั่วดินแดนนั้น
31Toe nihnik loe caeh hoi moe, anih ih tamthang to prae boih ah thuih hoi.
32ขณะที่พวกเขากำลังออกไป ผู้คนก็พาชายใบ้คนหนึ่งที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์
32Nawnetta caeh hoi pacoengah, khenah, taqawk tawn lokpae thai ai kami maeto Jesu khaeah angzoh o haih.
33เมื่อปีศาจถูกขับออก ชายใบ้ก็พูดได้ ฝูงชนประหลาดใจ และพูดว่า “ไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้ในอิสราเอลเลย!”
33Jesu mah taqawk haek pacoengah loe, lokpae thai ai kami to lok apaeh: paroeai kaminawk loe dawnrai o moe, Israel prae thungah hae baktih hmuen ka hnu o vai ai vop, tiah a thuih o.
34แต่พวกฟาริสีพูดว่า “เขาขับปีศาจด้วยอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจ”
34Toe Farasinawk mah, Taqawknawk ih angraeng hoiah ni taqawknawk to a haek, tiah a naa o.
35พระเยซูไปทั่วทุกเมืองและทุกหมู่บ้าน สอนในธรรมศาลา ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักร และรักษาโรคทุกชนิดและความเจ็บป่วยทุกอย่างในหมู่ประชาชน
35Jesu loe vangpui hoi vangta bangah caeh moe, Sineko ah kaminawk to patuk, siangpahrang ukhaih prae tamthanglok kahoih to taphong, nganna kaminawk hoi congca nathaih tawn kaminawk to ngan a tuisak.
36เมื่อพระองค์เห็นฝูงชน พระองค์สงสารพวกเขา เพราะพวกเขาถูกรังควาน และกระจัดกระจาย เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง
36Pop parai kaminawk to a hnuk naah, nihcae loe thazok o moe, tuutoep kami om ai ah, ampraek phang tuu baktiah oh o pongah, nihcae nuiah palung hoih ai.
37แล้วพระองค์กล่าวกับสาวกของพระองค์ว่า “พืชผลที่จะเก็บเกี่ยวมีมาก แต่คนงานมีน้อย
37To naah anih mah a hnukbang kaminawk khaeah, Cang aah han paroeai pop, toe toksah kaminawk loe tamsi o.
38ดังนั้น จงอธิษฐานขอองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ให้ส่งคนงานออกไปในงานเก็บเกี่ยวของพระองค์”
38To pongah lawk tawnkung mah, a lawk thungah cang aat kaminawk kapop ah patoeh thai hanah lawkthui oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.