มัทธิว 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1เมื่อพระเยซูกล่าวถ้อยคำเหล่านี้จบแล้ว พระองค์ออกจากแคว้นกาลิลี และมายังเขตแดนแคว้นยูเดียอีกฟากของจอร์แดน
1Jesu mah hae loknawk thuih pacoengah, Kalili prae hoiah tacawt moe, Judea prae Jordan vapui zaeh ah a caeh;
2ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ และพระองค์รักษาพวกเขาที่นั่น
2paroeai kaminawk anih hnukah bang o; anih mah to ahmuen ah nihcae to ngantuisak.
3พวกฟาริสีมาหาพระองค์เพื่อทดสอบ และถามว่า “ผู้ชายได้รับอนุญาตให้หย่าภรรยาด้วยเหตุผลใดก็ได้หรือ?”
3Thoemto Farasinawk loe Anih tanoek hanah, anih khaeah angzoh o, kawbaktih hmuen pongah doeh kami maeto mah a zu to pakhrak thaihaih daan oh maw? tiah a naa o.
4พระองค์ตอบว่า “พวกคุณไม่ได้อ่านหรือว่า ผู้ที่สร้างพวกเขาตั้งแต่เริ่มแรก สร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง
4Anih mah nihcae khaeah, Tangsuek hoi sahkung mah loe nongpa hoi nongpata to a sak, tiah pathim pae,
5และกล่าวว่า ‘เพราะเหตุนี้ ผู้ชายจะละบิดาและมารดา และผูกพันกับภรรยาของตน และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน’?
5hae pongah nongpa mah ampa hoi amno to caehtaak ueloe, a zu to la tih: nihnik loe takpum maeto ah om hoi tih, tiah kaom lok to na kroek o vai ai maw?
6ดังนั้น พวกเขาจึงไม่เป็นสองอีกต่อไป แต่เป็นเนื้อเดียวกัน เพราะฉะนั้น สิ่งที่พระเจ้ารวมไว้ด้วยกัน อย่าให้มนุษย์แยกออกจากกัน”
6To pongah nihnik loe hnetto na ai boeh ni, takpum maeto ah ni oh hoi boeh. To pongah Sithaw mah nawnto patomh boeh loe, mi mah doeh tapraek hmah nasoe, tiah a naa.
7พวกเขาถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไมโมเสสจึงสั่งให้ออกหนังสือรับรองการหย่าให้นาง แล้วหย่านาง?”
7Nihcae mah anih khaeah, to tiah nahaeloe tipongah Mosi mah loe, Zu pakhrakhaih ca to paek ah loe, zu to pakhrah ah, tiah thuih loe? tiah a naa o.
8พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะใจของพวกคุณแข็งกระด้าง โมเสสจึงอนุญาตให้พวกคุณหย่าภรรยา แต่ตั้งแต่เริ่มแรกไม่ได้เป็นเช่นนั้น
8Jesu mah nihcae khaeah, Palung na thah o hmoek pongah ni zu pakhrak hanah ang thuih o: toe tangsuek naah loe to tiah om ai, tiah a naa.
9เราบอกพวกคุณว่า ผู้ใดหย่าภรรยาของตน นอกจากเพราะการผิดศีลธรรมทางเพศ แล้วแต่งงานกับหญิงอื่น ผู้นั้นก็ล่วงประเวณี และผู้ใดแต่งงานกับหญิงที่ถูกหย่า ก็ล่วงประเวณี”
9Kang thuih o, mi kawbaktih doeh zu sava laep ah daan ai ah nongpa nongpata zae sakhaih khue ai ah, zu pakhrah moe, kalah nongpata to zu ah la kami loe, daan ai ah minawk ih zu sava hoi zaehaih sah kami ah ni a oh, tiah a naa.
10สาวกของพระองค์กล่าวกับพระองค์ว่า “ถ้าเรื่องของผู้ชายกับภรรยาเป็นเช่นนี้ การแต่งงานก็ไม่เป็นผลดี”
10A hnukbang kaminawk mah, Zulakhaih kawng pongah hae tiah kami to om nahaeloe, zu lak han hoih ai bae to, tiah a naa o.
11แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ไม่ใช่ทุกคนจะรับคำนี้ได้ แต่เฉพาะผู้ที่ได้รับสิ่งนี้มา
11Toe anih mah nihcae khaeah, Paek ih kaminawk khae khue mah ai ah loe, kami boih mah hae thuih ih lok hae talawk o thai mak ai.
12เพราะมีขันทีที่เกิดมาเป็นเช่นนั้นตั้งแต่ครรภ์มารดา มีขันทีที่มนุษย์ทำให้เป็นขันที และมีขันทีที่ทำตนเป็นขันทีเพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์ ผู้ใดรับคำนี้ได้ ก็ให้รับเถิด”
12Thoemto kaminawk loe amno zokthung hoiah tangzat dueh kami ah tapen: thoemto kaminawk loe kaminawk mah loe tangzat to duek o sak: thoemto kaminawk loe van prae taham ah angmacae hoi angmacae tangzat dueh kami ah oh o. Talawk thaih kami mah hae lok hae talawk nasoe.
13แล้วผู้คนพาเด็กเล็ก ๆ มาหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์วางมือบนพวกเขาและอธิษฐาน แต่สาวกตำหนิคนที่พาเด็กมา
13Anih mah nawktanawk nuiah ban koeng moe, lawkthuih pae hanah nawktanawk anih khaeah angzoh o haih, toe a hnukbang kaminawk mah nihcae to zoeh pae o.
14แต่พระเยซูกล่าวว่า “ปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา อย่าห้ามพวกเขา เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของคนเช่นนี้”
14Toe Jesu mah, Nawktanawk to om o nasoe, nihcae to pakaa o hmah, kai khaeah angzo o haih ah: siangpahrang mah uk ih van prae loe to baktih kaminawk han ih ni oh, tiah a naa.
15พระองค์วางมือบนพวกเขา แล้วออกจากที่นั่น
15Nihcae nuiah a ban koeng pae pacoengah, to ahmuen hoiah tacawt taak.
16มีชายคนหนึ่งมาหาพระองค์ และถามว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าจะต้องทำความดีอะไร จึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์?”
16Khenah, kami maeto anih khaeah angzoh moe, Kahoih patukkung, dungzan hinghaih ka hnuk thai hanah, kahoih hmuen timaw ka sak han? tiah a dueng.
17พระองค์กล่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากผู้เดียว คือ พระเจ้า แต่ถ้าท่านต้องการเข้าสู่ชีวิต จงรักษาคำสั่งทั้งหลาย”
17Anih mah, tipongah Kahoih, tiah nang kawk loe? Sithaw, maeto khue ai ah loe, kahoih maeto doeh om ai: hinghaih thungah akun han na koeh nahaeloe, kaaloknawk to pazui ah, tiah a naa.
18เขาถามพระองค์ว่า “ข้อไหนบ้าง?” พระเยซูกล่าวว่า “‘อย่าฆ่า’ ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’
18To naah to kami mah, Kawbaktih kaalok maw? tiah a naa. Jesu mah, Kami hum hmah, zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih sah hmah, paqu hmah, hnukung amsawn ah om hmah,
19‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’ และ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’”
19nam no hoi nam pa to saiqat ah, na imtaeng kaminawk to nangmah baktih toengah palung ah, tiah thuih ih kaalok to, tiah a naa.
20ชายหนุ่มกล่าวกับพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดมาตั้งแต่เยาว์วัย ข้าพเจ้ายังขาดอะไรอีก?”
20To naah thendoeng mah anih khaeah, Hae kaaloknawk loe nawkta nathuem hoiah ka pazui boih boeh: ka sak han ih timaw angai vop? tiah a naa.
21พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ถ้าท่านต้องการเป็นคนสมบูรณ์แบบ จงไปขายสิ่งที่ท่านมี และแจกให้คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมาติดตามเรา”
21Jesu mah anih khaeah, Kakoep ah oh han na koeh nahaeloe, caeh ah loe, na tawnh ih hmuennawk to zawh boih pacoengah, amtang kaminawk hanah paek ah, siangpahrang mah uk ih van prae ah hmuenmae to na tawn tih: to pacoengah ka hnukah bangah, tiah a naa.
22แต่เมื่อชายหนุ่มได้ยินคำพูดนี้ เขาก็จากไปด้วยความเศร้า เพราะเขามีทรัพย์สมบัติมาก
22To lok to thendoeng mah thaih naah, anih loe hmuenmae hoiah angraeng parai kami ah oh pongah, palungset moe, a caeh ving.
23พระเยซูกล่าวกับสาวกว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนมั่งมีจะเข้าอาณาจักรแห่งสวรรค์ได้ยาก
23Jesu mah a hnukbang kaminawk khaeah, Loktang kang thuih o, Long angraeng loe siangpahrang mah uk ih van prae thungah akun han rai parai;
24เราบอกพวกคุณอีกว่า อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
24kang thuih o let, Long angraeng Sithaw mah ukhaih prae thungah akun pongah loe, kaengkuu hrang phungvang khaw thungah akun han zoi kue, tiah a naa.
25เมื่อสาวกได้ยิน พวกเขาก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง และถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
25To lok to a hnukbang kaminawk mah thaih o naah, nihcae mah dawnrai o parai, to tiah nahaeloe mi maw pahlong ah om thai tih? tiah a thuih o.
26พระเยซูมองพวกเขา และกล่าวว่า “สำหรับมนุษย์ เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้า ทุกสิ่งเป็นไปได้”
26Toe Jesu mah nihcae khaeah angqoi moe, Kami han loe hae hmuen hae angcoeng thai ai; toe Sithaw hoiah loe hmuen boih angcoeng thaih, tiah a naa.
27แล้วเปโตรตอบพระองค์ว่า “ดูสิ พวกเราได้ละทุกสิ่งและติดตามท่านมา แล้วพวกเราจะได้อะไร?”
27To pacoengah Piter mah anih khaeah, Khenah, kaicae loe hmuennawk boih ka caeh o taak moe, na hnukah ka bang o: kaicae loe timaw ka hnu o tih? tiah pathim pae.
28พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ในยุคแห่งการสร้างใหม่ เมื่อบุตรมนุษย์นั่งบนบัลลังก์แห่งพระสิริของพระองค์ พวกคุณผู้ติดตามเราก็จะนั่งบนบัลลังก์สิบสองบัลลังก์ พิพากษาสิบสองเผ่าของอิสราเอล
28Jesu mah nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, hmuenmae kangtha ah amkhraihaih atue to oh moe, kami Capa a lensawkhaih angraeng tangkhang nuiah anghnut naah, nangcae doeh angraeng tangkhang hatlai hnetto nuiah nang hnu o ueloe, Israeal acaeng hatlai hnettonawk to lok na caek o tih.
29ทุกคนที่ละบ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือที่ดิน เพราะนามของเรา จะได้รับหนึ่งร้อยเท่า และจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก
29Mi kawbaktih doeh ka hmin pongah imnawk maw, to tih ai boeh loe nawkamyanawk maw, to tih ai boeh loe ampa maw, to tih ai boeh loe amno maw, to tih ai boeh loe a zu maw, to tih ai boeh loe a caanawk hoi a lawknawk maw caehtaak kami loe, atho alet cumvaito hnu ueloe, dungzan hinghaih qawk to toep tih.
30แต่คนแรกหลายคนจะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก
30Toe pop parai hmahman kaminawk hnukkhuem o ueloe, hnukkhuem kaminawk to hmahman o tih, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.