Mattheum 19
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Et factum est, cum consummasset Jesus sermones istos, migravit a Galilæa, et venit in fines Judææ trans Jordanem,
1Jesu mah hae loknawk thuih pacoengah, Kalili prae hoiah tacawt moe, Judea prae Jordan vapui zaeh ah a caeh;
2et secutæ sunt eum turbæ multæ, et curavit eos ibi.
2paroeai kaminawk anih hnukah bang o; anih mah to ahmuen ah nihcae to ngantuisak.
3Et accesserunt ad eum pharisæi tentantes eum, et dicentes: Si licet homini dimittere uxorem suam, quacumque ex causa?
3Thoemto Farasinawk loe Anih tanoek hanah, anih khaeah angzoh o, kawbaktih hmuen pongah doeh kami maeto mah a zu to pakhrak thaihaih daan oh maw? tiah a naa o.
4Qui respondens, ait eis: Non legistis, quia qui fecit hominem ab initio, masculum et feminam fecit eos? Et dixit:
4Anih mah nihcae khaeah, Tangsuek hoi sahkung mah loe nongpa hoi nongpata to a sak, tiah pathim pae,
5Propter hoc dimittet homo patrem, et matrem, et adhærebit uxori suæ, et erunt duo in carne una.
5hae pongah nongpa mah ampa hoi amno to caehtaak ueloe, a zu to la tih: nihnik loe takpum maeto ah om hoi tih, tiah kaom lok to na kroek o vai ai maw?
6Itaque jam non sunt duo, sed una caro. Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet.
6To pongah nihnik loe hnetto na ai boeh ni, takpum maeto ah ni oh hoi boeh. To pongah Sithaw mah nawnto patomh boeh loe, mi mah doeh tapraek hmah nasoe, tiah a naa.
7Dicunt illi: Quid ergo Moyses mandavit dare libellum repudii, et dimittere?
7Nihcae mah anih khaeah, to tiah nahaeloe tipongah Mosi mah loe, Zu pakhrakhaih ca to paek ah loe, zu to pakhrah ah, tiah thuih loe? tiah a naa o.
8Ait illis: Quoniam Moyses ad duritiam cordis vestri permisit vobis dimittere uxores vestras: ab initio autem non fuit sic.
8Jesu mah nihcae khaeah, Palung na thah o hmoek pongah ni zu pakhrak hanah ang thuih o: toe tangsuek naah loe to tiah om ai, tiah a naa.
9Dico autem vobis, quia quicumque dimiserit uxorem suam, nisi ob fornicationem, et aliam duxerit, mœchatur: et qui dimissam duxerit, mœchatur.
9Kang thuih o, mi kawbaktih doeh zu sava laep ah daan ai ah nongpa nongpata zae sakhaih khue ai ah, zu pakhrah moe, kalah nongpata to zu ah la kami loe, daan ai ah minawk ih zu sava hoi zaehaih sah kami ah ni a oh, tiah a naa.
10Dicunt ei discipuli ejus: Si ita est causa hominis cum uxore, non expedit nubere.
10A hnukbang kaminawk mah, Zulakhaih kawng pongah hae tiah kami to om nahaeloe, zu lak han hoih ai bae to, tiah a naa o.
11Qui dixit illis: Non omnes capiunt verbum istud, sed quibus datum est.
11Toe anih mah nihcae khaeah, Paek ih kaminawk khae khue mah ai ah loe, kami boih mah hae thuih ih lok hae talawk o thai mak ai.
12Sunt enim eunuchi, qui de matris utero sic nati sunt: et sunt eunuchi, qui facti sunt ab hominibus: et sunt eunuchi, qui seipsos castraverunt propter regnum cælorum. Qui potest capere capiat.
12Thoemto kaminawk loe amno zokthung hoiah tangzat dueh kami ah tapen: thoemto kaminawk loe kaminawk mah loe tangzat to duek o sak: thoemto kaminawk loe van prae taham ah angmacae hoi angmacae tangzat dueh kami ah oh o. Talawk thaih kami mah hae lok hae talawk nasoe.
13Tunc oblati sunt ei parvuli, ut manus eis imponeret, et oraret. Discipuli autem increpabant eos.
13Anih mah nawktanawk nuiah ban koeng moe, lawkthuih pae hanah nawktanawk anih khaeah angzoh o haih, toe a hnukbang kaminawk mah nihcae to zoeh pae o.
14Jesus vero ait eis: Sinite parvulos, et nolite eos prohibere ad me venire: talium est enim regnum cælorum.
14Toe Jesu mah, Nawktanawk to om o nasoe, nihcae to pakaa o hmah, kai khaeah angzo o haih ah: siangpahrang mah uk ih van prae loe to baktih kaminawk han ih ni oh, tiah a naa.
15Et cum imposuisset eis manus, abiit inde.
15Nihcae nuiah a ban koeng pae pacoengah, to ahmuen hoiah tacawt taak.
16Et ecce unus accedens, ait illi: Magister bone, quid boni faciam ut habeam vitam æternam?
16Khenah, kami maeto anih khaeah angzoh moe, Kahoih patukkung, dungzan hinghaih ka hnuk thai hanah, kahoih hmuen timaw ka sak han? tiah a dueng.
17Qui dixit ei: Quid me interrogas de bono? Unus est bonus, Deus. Si autem vis ad vitam ingredi, serva mandata.
17Anih mah, tipongah Kahoih, tiah nang kawk loe? Sithaw, maeto khue ai ah loe, kahoih maeto doeh om ai: hinghaih thungah akun han na koeh nahaeloe, kaaloknawk to pazui ah, tiah a naa.
18Dicit illi: Quæ? Jesus autem dixit: Non homicidium facies; non adulterabis; non facies furtum; non falsum testimonium dices;
18To naah to kami mah, Kawbaktih kaalok maw? tiah a naa. Jesu mah, Kami hum hmah, zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih sah hmah, paqu hmah, hnukung amsawn ah om hmah,
19honora patrem tuum, et matrem tuam, et diliges proximum tuum sicut teipsum.
19nam no hoi nam pa to saiqat ah, na imtaeng kaminawk to nangmah baktih toengah palung ah, tiah thuih ih kaalok to, tiah a naa.
20Dicit illi adolescens: Omnia hæc custodivi a juventute mea: quid adhuc mihi deest?
20To naah thendoeng mah anih khaeah, Hae kaaloknawk loe nawkta nathuem hoiah ka pazui boih boeh: ka sak han ih timaw angai vop? tiah a naa.
21Ait illi Jesus: Si vis perfectus esse, vade, vende quæ habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me.
21Jesu mah anih khaeah, Kakoep ah oh han na koeh nahaeloe, caeh ah loe, na tawnh ih hmuennawk to zawh boih pacoengah, amtang kaminawk hanah paek ah, siangpahrang mah uk ih van prae ah hmuenmae to na tawn tih: to pacoengah ka hnukah bangah, tiah a naa.
22Cum audisset autem adolescens verbum, abiit tristis: erat enim habens multas possessiones.
22To lok to thendoeng mah thaih naah, anih loe hmuenmae hoiah angraeng parai kami ah oh pongah, palungset moe, a caeh ving.
23Jesus autem dixit discipulis suis: Amen dico vobis, quia dives difficile intrabit in regnum cælorum.
23Jesu mah a hnukbang kaminawk khaeah, Loktang kang thuih o, Long angraeng loe siangpahrang mah uk ih van prae thungah akun han rai parai;
24Et iterum dico vobis: Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum cælorum.
24kang thuih o let, Long angraeng Sithaw mah ukhaih prae thungah akun pongah loe, kaengkuu hrang phungvang khaw thungah akun han zoi kue, tiah a naa.
25Auditis autem his, discipuli mirabantur valde, dicentes: Quis ergo poterit salvus esse?
25To lok to a hnukbang kaminawk mah thaih o naah, nihcae mah dawnrai o parai, to tiah nahaeloe mi maw pahlong ah om thai tih? tiah a thuih o.
26Aspiciens autem Jesus, dixit illis: Apud homines hoc impossibile est: apud Deum autem omnia possibilia sunt.
26Toe Jesu mah nihcae khaeah angqoi moe, Kami han loe hae hmuen hae angcoeng thai ai; toe Sithaw hoiah loe hmuen boih angcoeng thaih, tiah a naa.
27Tunc respondens Petrus, dixit ei: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te: quid ergo erit nobis?
27To pacoengah Piter mah anih khaeah, Khenah, kaicae loe hmuennawk boih ka caeh o taak moe, na hnukah ka bang o: kaicae loe timaw ka hnu o tih? tiah pathim pae.
28Jesus autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suæ, sedebitis et vos super sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israël.
28Jesu mah nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, hmuenmae kangtha ah amkhraihaih atue to oh moe, kami Capa a lensawkhaih angraeng tangkhang nuiah anghnut naah, nangcae doeh angraeng tangkhang hatlai hnetto nuiah nang hnu o ueloe, Israeal acaeng hatlai hnettonawk to lok na caek o tih.
29Et omnis qui reliquerit domum, vel fratres, aut sorores, aut patrem, aut matrem, aut uxorem, aut filios, aut agros propter nomen meum, centuplum accipiet, et vitam æternam possidebit.
29Mi kawbaktih doeh ka hmin pongah imnawk maw, to tih ai boeh loe nawkamyanawk maw, to tih ai boeh loe ampa maw, to tih ai boeh loe amno maw, to tih ai boeh loe a zu maw, to tih ai boeh loe a caanawk hoi a lawknawk maw caehtaak kami loe, atho alet cumvaito hnu ueloe, dungzan hinghaih qawk to toep tih.
30Multi autem erunt primi novissimi, et novissimi primi.
30Toe pop parai hmahman kaminawk hnukkhuem o ueloe, hnukkhuem kaminawk to hmahman o tih, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.