Matteus 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Weer nam Jesus het woord, en sprak tot hen in gelijkenissen:
1And Jesus answering, spoke again in parables to them, saying:
2Het rijk der hemelen is gelijk aan een koning, die een bruiloftsmaal gaf voor zijn zoon.
2The kingdom of heaven is likened to a king, who made a marriage for his son.
3En hij zond zijn dienaars uit, om de genodigden tot de bruiloft te roepen; maar ze wilden niet komen.
3And he sent his servants, to call them that were invited to the marriage; and they would not come.
4Opnieuw zond hij andere dienaars, en sprak: Zegt aan de genodigden: Ziet, ik heb mijn maaltijd gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht, en alles is klaar; komt toch ter bruiloft.
4Again he sent other servants, saying: Tell them that were invited, Behold, I have prepared my dinner; my beeves and fatlings are killed, and all things are ready: come ye to the marriage.
5Maar ze sloegen er geen acht op, en gingen huns weegs; de een naar zijn hoeve, de ander naar zijn zaken.
5But they neglected, and went their own ways, one to his farm, and another to his merchandise.
6De overigen grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden ze.
6And the rest laid hands on his servants, and having treated them contumeliously, put them to death.
7Toen werd de koning vergramd; hij zond zijn leger uit, doodde die moordenaars en stak hun stad in brand.
7But when the king had heard of it, he was angry, and sending his armies, he destroyed those murderers, and burnt their city.
8En hij sprak tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal is wel gereed, maar de genodigden verdienden het niet.
8Then he saith to his servants: The marriage indeed is ready; but they that were invited were not worthy.
9Gaat dus naar de kruispunten der straten, en nodigt allen ter bruiloft, die gij er vinden zult.
9Go ye therefore into the highways; and as many as you shall find, call to the marriage.
10Zijn dienaars gingen de straten op, en verzamelden allen, die zij er aantroffen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal werd met gasten gevuld.
10And his servants going forth into the ways, gathered together all that they found, both bad and good: and the marriage was filled with guests.
11Toen nu de koning binnentrad, om de aanliggende gasten te zien, zag hij een man, die geen bruiloftskleed aan had.
11And the king went in to see the guests: and he saw there a man who had not on a wedding garment.
12En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt ge hier zonder bruiloftskleed binnengekomen? Hij wist er geen antwoord op te geven.
12And he saith to him: Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? But he was silent.
13Nu zei de koning tot zijn bedienden: Bindt hem handen en voeten, en werpt hem naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
13Then the king said to the waiters: Bind his hands and feet, and cast him into the exterior darkness: there shall be weeping and gnashing of teeth.
14Want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.
14For many are called, but few are chosen.
15Daarop gingen de farizeën heen, en beraadslaagden, hoe ze Hem in zijn eigen woorden zouden verstrikken.
15Then the Pharisees going, consulted among themselves how to insnare him in his speech.
16Ze zonden hun leerlingen met de aanhangers van Herodes op Hem af met de vraag: Meester, we weten, dat Gij oprecht zijt, de weg van God naar waarheid leert, en niemand naar de ogen ziet; want Gij kent geen aanzien des persoons.
16And they sent to him their disciples with the Herodians, saying: Master, we know that thou art a true speaker, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man: for thou dost not regard the person of men.
17Zeg ons dus: wat dunkt U; is het geoorloofd den keizer belasting te betalen, of niet?
17Tell us therefore what dost thou think, is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18Jesus kende hun boosheid, en sprak: Huichelaars, wat stelt gij Mij op de proef?
18But Jesus knowing their wickedness, said: Why do you tempt me, ye hypocrites?
19Laat Mij de cijnspenning zien. Ze hielden Hem een tienling voor.
19Shew me the coin of the tribute. And they offered him a penny.
20Jesus zeide hun: Wiens beeld en randschrift is dit?
20And Jesus saith to them: Whose image and inscription is this?
21Ze zeiden: Van den keizer. Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt; en geeft aan God, wat God toekomt.
21They say to him: Caesar’s. Then he saith to them: Render therefore to Caesar the things that are Caesar’s; and to God, the things that are God’s.
22Toen ze dit hoorden, waren ze verwonderd; ze lieten Hem met rust, en gingen heen.
22And hearing this they wondered, and leaving him, went their ways.
23Op diezelfde dag kwamen de sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen. Ze ondervroegen Hem:
23That day there came to him the Sadducees, who say there is no resurrection; and asked him,
24Meester, Moses heeft gezegd: Wanneer iemand kinderloos sterft, dan zal zijn broer de vrouw van hem huwen, en nakomelingschap voor zijn broer verwekken.
24Saying: Master, Moses said: If a man die having no son, his brother shall marry his wife, and raise up issue to his brother.
25Nu waren er bij ons zeven broers; de eerste huwde en stierf; en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw achter aan zijn broer.
25Now there were with us seven brethren: and the first having married a wife, died; and not having issue, left his wife to his brother.
26Zo ging het ook met den tweeden en den derden, tot den zevenden toe.
26In like manner the second, and the third, and so on to the seventh.
27Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
27And last of all the woman died also.
28Wien van de zeven zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers allen gehad.
28At the resurrection therefore whose wife of the seven shall she be? for they all had her.
29Jesus antwoordde: Gij dwaalt en kent de Schriften niet, en evenmin de kracht van God.
29And Jesus answering, said to them: You err, not knowing the Scriptures, nor the power of God.
30Want bij de verrijzenis huwt men niet, noch wordt men gehuwd; maar men zal zijn als engelen Gods in de hemel.
30For in the resurrection they shall neither marry nor be married; but shall be as the angels of God in heaven.
31En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat God u gezegd heeft:
31And concerning the resurrection of the dead, have you not read that which was spoken by God, saying to you:
32“Ik ben de God van Abraham, de God van Isaäk, de God van Jakob?” Hij is toch geen God van doden, maar van levenden.
32I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? He is not the God of the dead, but of the living.
33Toen het volk dit hoorde, stond het verbaasd over zijn leer.
33And the multitudes hearing it, were in admiration at his doctrine.
34Toen de farizeën vernamen, dat Hij de sadduceën tot zwijgen gebracht had, kwamen ze naar Hem toe;
34But the Pharisees hearing that he had silenced the Sadducees, came together:
35en een hunner, een wetgeleerde, vroeg, om Hem op de proef te stellen:
35And one of them, a doctor of the law, asking him, tempting him:
36Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?
36Master, which is the greatest commandment in the law?
37Jesus zei hem: “Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand.”
37Jesus said to him: Thou shalt love the Lord thy God with thy whole heart, and with thy whole soul, and with thy whole mind.
38Dit is het grootste en eerste gebod.
38This is the greatest and the first commandment.
39En het tweede daaraan gelijk: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.”
39And the second is like to this: Thou shalt love thy neighbor as thyself.
40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.
40On these two commandments dependeth the whole law and the prophets.
41Daar nu de farizeën toch bij elkaar waren, vroeg Jesus hun:
41And the Pharisees being gathered together, Jesus asked them,
42Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Ze zeiden: Van David.
42Saying: What think you of Christ? whose son is he? They say to him: David’s.
43Hij zeide hun: Hoe noemt David in den Geest Hem dan Heer, wanneer hij zegt:
43He saith to them: How then doth David in spirit call him Lord, saying:
44“De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand, Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten!”
44The Lord said to my Lord, Sit on my right hand, until I make thy enemies thy footstool?
45Als David Hem Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?
45If David then call him Lord, how is he his son?
46Niemand kon Hem antwoord geven; en van die dag af durfde niemand Hem meer ondervragen.
46And no man was able to answer him a word; neither durst any man from that day forth ask him any more questions.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.