Evangelo Di S. Matteo 22
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1E GESÙ, messosi a parlare, da capo ragionò loro in parabole, dicendo:
1И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
2Il regno de' cieli è simile ad un re, il qual fece le nozze al suo figliuolo.
2Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
3E mandò i suoi servitori a chiamar gl'invitati alle nozze, ma essi non vollero venire.
3И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
4Di nuovo mandò altri servitori, dicendo: Dite agl'invitati: Ecco, io ho apparecchiato il mio desinare, i miei giovenchi, e i miei animali ingrassati sono ammazzati, ed ogni cosa è apparecchiata; venite alle nozze.
4Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
5Ma essi non curando sene , se ne andarono, chi alla sua possessione, chi alla sua mercatanzia.
5А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
6E gli altri, presi i suoi servitori, li oltraggiarono ed uccisero.
6А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
7E quel re, udito ciò, si adirò, e mandò i suoi eserciti, e distrusse que' micidiali, ed arse la lor città.
7А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
8Allora egli disse a' suoi servitori: Ben son le nozze apparecchiate, ma i convitati non n'erano degni.
8Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
9Andate adunque in su i capi delle strade, e chiamate alle nozze chiunque troverete.
9Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
10E quei servitori, usciti in su le strade, raunarono tutti coloro che trovarono, cattivi e buoni, e il luogo del le nozze fu ripieno di persone ch'erano a tavola.
10И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
11Or il re, entrato per vedere quei che erano a tavola, vide quivi un uomo che non era vestito di vestimento da nozze.
11Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
12E gli disse: Amico, come sei entrato qua, senza aver vestimento da nozze? E colui ebbe la bocca chiusa.
12И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
13Allora il re disse a' servitori: Legategli le mani e i piedi, e toglietelo, e gettatelo nelle tenebre di fuori. Ivi sarà il pianto, e lo stridor dei denti.
13Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
14Perciocchè molti son chiamati, ma pochi eletti.
14Јер су многи звани, али је мало избраних.
15ALLORA i Farisei andarono, e tenner consiglio come lo sorprenderebbero in fallo nelle sue parole.
15Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
16E gli mandarono i lor discepoli, con gli Erodiani, a dirgli: Maestro, noi sappiamo che tu sei verace, e che insegni la via di Dio in verità, e che non ti curi d'alcuno; perciocchè tu non riguardi alla qualità delle persone degli uomini.
16И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
17Dicci adunque: Che ti par egli? È egli lecito di dare il censo a Cesare, o no?
17Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
18E Gesù, riconosciuta la lor malizia, disse: Perchè mi tentate, o ipocriti?
18Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
19Mostratemi la moneta del censo. Ed essi gli porsero un denaro.
19Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
20Ed egli disse loro: Di chi è questa figura, e questa soprascritta?
20И рече им: Чији је образ овај и натпис?
21Essi gli dissero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare le cose che appartengono a Cesare, e a Dio le cose che appartengono a Dio.
21И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
22Ed essi, udito ciò , si maravigliarono, e, lasciatolo, se ne andarono.
22И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
23IN quell'istesso giorno vennero a lui i Sadducei, i quali dicono che non vi è risurrezione, e lo domandarono, dicendo:
23Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
24Maestro, Mosè ha detto: Se alcuno muore senza figliuoli, sposi il suo fratello per ragione d'affinità la moglie di esso, e susciti progenie al suo fratello.
24говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
25Or appo noi vi erano sette fratelli; e il primo, avendo sposata moglie, morì; e, non avendo progenie, lasciò la sua moglie al suo fratello.
25У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
26Simigliantemente ancora il secondo, e il terzo, fino a tutti e sette.
26А тако и други, и трећи, све до седмог.
27Ora, dopo tutti, morì anche la donna.
27А после свих умре и жена.
28Nella risurrezione adunque, di cui d'infra i sette sarà ella moglie? poichè tutti l'hanno avuta.
28О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
29Ma Gesù, rispondendo, disse loro: Voi errate, non intendendo le Scritture, nè la potenza di Dio.
29А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
30Perciocchè nella risurrezione non si prendono, nè si dànno mogli; anzi gli uomini son nel cielo come angeli di Dio.
30Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
31E quant'è alla risurrezione de' morti, non avete voi letto ciò che vi fu detto da Dio, quando disse:
31А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
32Io son l'Iddio d'Abrahamo, e l'Iddio d'Isacco, e l'Iddio di Giacobbe? Iddio non è l'Iddio de' morti, ma de' viventi.
32Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
33E le turbe, udite queste cose, stupivano della sua dottrina.
33И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
34ED i Farisei, udito ch'egli avea chiusa la bocca a' Sadducei, si raunarono insieme.
34А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
35E un dottor della legge lo domandò, tentandolo, e dicendo:
35И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
36Maestro, quale è il maggior comandamento della legge?
36Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
37E Gesù gli disse: Ama il Signore Iddio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutta la mente tua.
37А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
38Quest'è il primo, e il gran comandamento.
38Ово је прва и највећа заповест.
39E il secondo, simile ad esso, è: Ama il tuo prossimo come te stesso.
39А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
40Da questi due comandamenti dipendono tutta la legge, ed i profeti.
40О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
41ED essendo i Farisei raunati, Gesù domandò loro, dicendo:
41А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
42Che vi par egli del Cristo? di chi è egli figliuolo? Essi gli dicono: Di Davide.
42говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
43Egli disse loro: Come adunque Davide lo chiama egli in ispirito Signore, dicendo:
43Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
44Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi?
44Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране, док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим?
45Se dunque Davide lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?
45Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
46E niuno poteva rispondergli nulla; niuno eziandio ardì più, da quel dì innanzi, fargli alcuna domanda.
46И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.