Proverbiorum 21
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1[Sicut divisiones aquarum, ita cor regis in manu Domini: quocumque voluerit, inclinabit illud.
1Il cuor del re è nella mano del Signore come ruscelli di acque; Egli lo piega a tutto ciò che gli piace.
2Omnis via viri recta sibi videtur: appendit autem corda Dominus.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono diritte; Ma il Signore pesa i cuori.
3Facere misericordiam et judicium magis placet Domino quam victimæ.
3Far giustizia e giudicio È cosa più gradita dal Signore, che sacrificio.
4Exaltatio oculorum est dilatatio cordis; lucerna impiorum peccatum.
4Gli occhi altieri, e il cuor gonfio, Che son la lampana degli empi, son peccato.
5Cogitationes robusti semper in abundantia; omnis autem piger semper in egestate est.]
5I pensieri dell' uomo diligente producono di certo abbondanza; Ma l'uomo disavveduto cade senza fallo in necessità.
6[Qui congregat thesauros lingua mendacii vanus et excors est, et impingetur ad laqueos mortis.
6Il far tesori con lingua di falsità è una cosa vana, Sospinta in qua ed in là; e si appartiene a quelli che cercan la morte.
7Rapinæ impiorum detrahent eos, quia noluerunt facere judicium.
7Il predar degli empi li trarrà in giù; Perciocchè hanno rifiutato di far ciò che è diritto.
8Perversa via viri aliena est; qui autem mundus est, rectum opus ejus.
8La via stravolta dell'uomo è anche strana; Ma l'opera di chi è puro è diritta.
9Melius est sedere in angulo domatis, quam cum muliere litigiosa, et in domo communi.
9Meglio è abitare sopra un canto di un tetto, Che con una moglie rissosa in casa comune.
10Anima impii desiderat malum: non miserebitur proximo suo.
10L'anima dell'empio desidera il male; Il suo amico stesso non trova pietà appo lui.
11Mulctato pestilente, sapientior erit parvulus, et si sectetur sapientem, sumet scientiam.
11Quando lo schernitore è gastigato, il semplice ne diventa savio; E quando si ammonisce il savio, egli apprende scienza.
12Excogitat justus de domo impii, ut detrahat impios a malo.]
12Il giusto considera la casa dell'empio; Ella trabocca l'empio nel male.
13[Qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudietur.
13Chi tura l'orecchio, per non udire il grido del misero, Griderà anch'egli, e non sarà esaudito.
14Munus absconditum extinguit iras, et donum in sinu indignationem maximam.
14Il presente dato di nascosto acqueta l'ira; E il dono porto nel seno acqueta il forte cruccio.
15Gaudium justo est facere judicium, et pavor operantibus iniquitatem.
15Il far ciò che è diritto è letizia al giusto; Ma è uno spavento agli operatori d'iniquità.
16Vir qui erraverit a via doctrinæ in cœtu gigantum commorabitur.
16L'uomo che devia dal cammino del buon senno Riposerà in compagnia de' morti.
17Qui diligit epulas in egestate erit; qui amat vinum et pinguia non ditabitur.
17L'uomo che ama godere sarà bisognoso; Chi ama il vino e l'olio non arricchirà.
18Pro justo datur impius, et pro rectis iniquus.
18L'empio sarà per riscatto del giusto; E il disleale sarà in iscambio degli uomini diritti.
19Melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda.
19Meglio è abitare in terra deserta, Che con una moglie rissosa e stizzosa.
20Thesaurus desiderabilis, et oleum in habitaculo justi: et imprudens homo dissipabit illud.
20Nell'abitacolo del savio vi è un tesoro di cose rare, e d'olii preziosi ; Ma l'uomo stolto dissipa tutto ciò.
21Qui sequitur justitiam et misericordiam inveniet vitam, justitiam, et gloriam.
21Chi va dietro a giustizia e benignità Troverà vita, giustizia, e gloria.
22Civitatem fortium ascendit sapiens, et destruxit robur fiduciæ ejus.
22Il savio sale nella città de' valenti, Ed abbatte la forza di essa.
23Qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam.
23Chi guarda la sua bocca e la sua lingua Guarda l'anima sua d'afflizioni.
24Superbus et arrogans vocatur indoctus, qui in ira operatur superbiam.
24Il nome del superbo presuntuoso è: schernitore; Egli fa ogni cosa con furor di superbia.
25Desideria occidunt pigrum: noluerunt enim quidquam manus ejus operari.
25Il desiderio del pigro l'uccide; Perciocchè le sue mani rifiutano di lavorare.
26Tota die concupiscit et desiderat; qui autem justus est, tribuet, et non cessabit.
26L'uomo dato a cupidigia appetisce tuttodì; Ma il giusto dona, e non risparmia.
27Hostiæ impiorum abominabiles, quia offeruntur ex scelere.
27Il sacrificio degli empi è cosa abbominevole; Quanto più se l'offeriscono con scelleratezza!
28Testis mendax peribit; vir obediens loquetur victoriam.
28Il testimonio mendace perirà; Ma l'uomo che ascolta parlerà in perpetuo.
29Vir impius procaciter obfirmat vultum suum; qui autem rectus est corrigit viam suam.
29L'uomo empio si rende sfacciato; Ma l' uomo diritto addirizza le sue vie.
30Non est sapientia, non est prudentia, non est consilium contra Dominum.
30Non vi è sapienza, nè prudenza, Nè consiglio, incontro al Signore.
31Equus paratur ad diem belli; Dominus autem salutem tribuit.]
31Il cavallo è apparecchiato per lo giorno della battaglia; Ma il salvare appartiene al Signore.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.