Proverbiorum 18
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1[Occasiones quærit qui vult recedere ab amico: omni tempore erit exprobrabilis.
1Colui che si separa cerca le sue cupidità, E schernisce ogni legge e ragione.
2Non recipit stultus verba prudentiæ, nisi ea dixeris quæ versantur in corde ejus.
2Lo stolto non si diletta nella prudenza, Ma in ciò che il cuor suo si manifesti.
3Impius, cum in profundum venerit peccatorum, contemnit; sed sequitur eum ignominia et opprobrium.
3Quando viene un empio, viene anche lo sprezzo, E il vituperio con ignominia.
4Aqua profunda verba ex ore viri, et torrens redundans fons sapientiæ.
4Le parole della bocca dell'uomo eccellente sono acque profonde; La fonte di sapienza è un torrente che sgorga.
5Accipere personam impii non est bonum, ut declines a veritate judicii.]
5Egli non è bene d'aver riguardo alla qualità dell'empio, Per far torto al giusto nel giudicio.
6[Labia stulti miscent se rixis, et os ejus jurgia provocat.
6Le labbra dello stolto entrano in contesa, E la sua bocca chiama le percosse.
7Os stulti contritio ejus, et labia ipsius ruina animæ ejus.
7La bocca dello stolto è la sua ruina, E le sue labbra sono il laccio dell'anima sua.
8Verba bilinguis quasi simplicia, et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris. Pigrum dejicit timor; animæ autem effeminatorum esurient.
8Le parole di chi va bisbigliando paiono lusinghevoli; Ma scendono fin nell'interiora del ventre.
9Qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis.
9Chi si porta rimessamente nel suo lavoro, È fratello dell'uomo dissipatore.
10Turris fortissima nomen Domini; ad ipsum currit justus, et exaltabitur.
10Il Nome del Signore è una forte torre; Il giusto vi ricorrerà, e sarà in salvo in luogo elevato.
11Substantia divitis urbs roboris ejus, et quasi murus validus circumdans eum.
11I beni del ricco son la sua città di fortezza, E come un alto muro alla sua immaginazione.
12Antequam conteratur, exaltatur cor hominis, et antequam glorificetur, humiliatur.
12Il cuor dell'uomo s'innalza avanti la ruina; Ma l'umiltà va davanti alla gloria.
13Qui prius respondet quam audiat, stultum se esse demonstrat, et confusione dignum.
13Chi fa risposta prima che abbia udito, Ciò gli è pazzia e vituperio.
14Spiritus viri sustentat imbecillitatem suam; spiritum vero ad irascendum facilem quis poterit sustinere?
14Lo spirito dell'uomo sostiene l'infermità di esso; Ma chi solleverà lo spirito afflitto?
15Cor prudens possidebit scientiam, et auris sapientium quærit doctrinam.]
15Il cuor dell' uomo intendente acquista scienza; E l'orecchio de' savi cerca conoscimento.
16[Donum hominis dilatat viam ejus, et ante principes spatium ei facit.
16Il presente dell'uomo gli fa far largo, E lo conduce davanti a' grandi.
17Justus prior est accusator sui: venit amicus ejus, et investigabit eum.
17Chi è il primo a piatir la sua causa ha ragione; Ma il suo compagno vien poi , ed esamina quello ch'egli ha detto .
18Contradictiones comprimit sors, et inter potentes quoque dijudicat.
18La sorte fa cessar le liti, E fa gli spartimenti fra i potenti.
19Frater qui adjuvatur a fratre quasi civitas firma, et judicia quasi vectes urbium.
19Il fratello offeso è più inespugnabile che una forte città; E le contese tra fratelli son come le sbarre di un palazzo.
20De fructu oris viri replebitur venter ejus, et genimina labiorum ipsius saturabunt eum.
20Il ventre dell'uomo sarà saziato del frutto della sua bocca; Egli sarà saziato della rendita delle sue labbra.
21Mors et vita in manu linguæ; qui diligunt eam comedent fructus ejus.
21Morte e vita sono in poter della lingua; E chi l'ama mangerà del frutto di essa.
22Qui invenit mulierem bonam invenit bonum, et hauriet jucunditatem a Domino. Qui expellit mulierem bonam expellit bonum; qui autem tenet adulteram stultus est et impius.
22Chi ha trovata moglie ha trovata una buona cosa, Ed ha ottenuto favor del Signore.
23Cum obsecrationibus loquetur pauper, et dives effabitur rigide.
23Il povero parla supplichevolmente; Ma il ricco risponde duramente.
24Vir amabilis ad societatem magis amicus erit quam frater.]
24Un uomo che ha degli amici deve portarsi da amico; E vi è tale amico, che è più congiunto che un fratello.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.