Марко 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1Novamente ele começou a ensinar à beira-mar. Uma grande multidão se reuniu ao seu redor, de modo que ele entrou num barco no mar e assentou-se. Toda a multidão estava em terra, à beira-mar.
2И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia em seu ensino:
3Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3“Ouçam! Eis que o semeador saiu a semear.
4И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4Enquanto semeava, alguma semente caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a devoraram.
5А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5Outra caiu em solo rochoso, onde não havia muita terra, e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6Mas quando o sol nasceu, ela foi queimada; e, por não ter raiz, secou.
7И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram, e ela não deu fruto.
8И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8Outra caiu em boa terra e deu fruto, brotando e crescendo. Uma produziu trinta, outra sessenta, e outra cem vezes mais.”
9И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9Ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.”
10А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10Quando ele ficou sozinho, os que estavam ao seu redor com os doze lhe perguntaram sobre as parábolas.
11И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11Ele lhes disse: “A vocês é dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão de fora, todas as coisas são ditas por parábolas,
12да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12para que 'vendo, vejam e não percebam, e ouvindo, ouçam e não entendam, para que não se convertam e os seus pecados lhes sejam perdoados'.”
13И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13Então ele lhes disse: “Vocês não entendem esta parábola? Como então entenderão todas as parábolas?
14Сејач реч сеје.
14O semeador semeia a palavra.
15А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15Os que estão à beira do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; quando a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16Da mesma forma, os que recebem a semente em terreno rochoso são aqueles que, ao ouvirem a palavra, logo a recebem com alegria.
17али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17Mas eles não têm raiz em si mesmos e duram pouco. Quando surge opressão ou perseguição por causa da palavra, logo tropeçam.
18А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18Outros são os que recebem a semente entre os espinhos. Estes são os que ouvem a palavra,
19али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19mas as preocupações desta era, o engano das riquezas e os desejos por outras coisas entram e sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20Os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, a aceitam e dão fruto, produzindo trinta, sessenta e cem vezes mais.”
21И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21Ele lhes disse: “Por acaso uma candeia é trazida para ser colocada debaixo de um cesto ou debaixo de uma cama? Não é colocada em um velador?
22Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22Pois não há nada oculto que não venha a ser revelado, nem nada escondido que não venha à luz.
23Ако има ко уши да чује нека чује.
23Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.”
24И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24E disse-lhes: “Prestem atenção ao que vocês ouvem. Com a medida que vocês usarem, a mesma medida será usada para vocês; e ainda mais será dado a vocês que ouvem.
25Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25Pois a quem tem, mais lhe será dado; e ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.”
26И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26Ele disse: “O Reino de Deus é como se um homem lançasse semente na terra,
27и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27e dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem que ele saiba como.
28Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28Pois a terra por si mesma produz fruto: primeiro o broto, depois a espiga e, por fim, o grão cheio na espiga.
29А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29Mas, quando o fruto amadurece, logo ele passa a foice, porque chegou a colheita.”
30И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30Ele disse: “A que compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o ilustraremos?
31Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31É como um grão de mostarda, que, quando é semeado na terra, embora seja a menor de todas as sementes que há na terra,
32а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32contudo, quando é semeado, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças, e produz grandes ramos, de modo que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.”
33И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33Com muitas parábolas semelhantes ele lhes anunciava a palavra, conforme podiam ouvir.
34А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34Sem parábolas não lhes falava; mas em particular, aos seus próprios discípulos, ele explicava tudo.
35И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35Naquele dia, ao cair da tarde, ele lhes disse: “Passemos para o outro lado.”
36И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36Deixando a multidão, eles levaram Jesus consigo no barco em que ele já estava. Outros pequenos barcos também o acompanhavam.
37И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37Levantou-se um forte vendaval, e as ondas batiam no barco, de modo que o barco já estava se enchendo de água.
38А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38Ele mesmo estava na popa, dormindo sobre um travesseiro; e eles o acordaram e lhe perguntaram: “Mestre, não te importas que pereçamos?”
39И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39Ele despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Paz! Aquiete-se!” O vento cessou e houve grande calmaria.
40И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40Ele lhes disse: “Por que vocês estão com tanto medo? Como é que vocês não têm fé?”
41И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41Eles ficaram com muito medo e diziam uns aos outros: “Quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.