Марко 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Coptic New Testament
1И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ϩⲱⲥⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲟⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϩⲓ ⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ.
2И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥ⳿ⲥⲃⲱ.
3Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3ϫⲉ ⲥⲱⲧⲉⲙ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥⲥⲓϯ ⳿ⲉⲥⲓϯ.
4И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϫⲓⲛ⳿ⲑⲣⲉϥⲥⲓϯ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲁⲩⲟⲩⲟⲙϥ.
5А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ⳿ⲙⲡⲉⲧⲣⲁ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲕⲁϩⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲣⲱⲧ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ϣⲱⲕ ⳿ⲛⲕⲁϩⲓ.
6А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6ⲟⲩⲟϩ ϩⲟⲧⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲁⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲣⲏ ⲁϥⲉⲣⲕⲁⲩⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⲁϥϣⲱⲟⲩ⳿ⲓ.
7И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲁⲩⲟϫϩϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥϯⲟⲩⲧⲁϩ.
8И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁⲩϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲁϥⲉⲣⲉⲩⲑⲉⲛⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ⲁϥⲉⲛ ⲗ̅ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲝ̅ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲣ̅.
9И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ.
10А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧⲕⲱϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ ⲓ̅ⲃ̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
11И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲉ ⲥⲧⲟⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⲛⲏⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ϣⲁⲣⲉ ⳿ⲡⲧⲏⲣϥ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
12да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12ϩⲓⲛⲁ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲕⲁϯ ⲙⲏ ⲡⲟⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲭⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
13И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲛⲓⲕⲉⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲩ⳿ⲱⲛⲟⲩ.
14Сејач реч сеје.
14ⲫⲏⲉⲧⲥⲓϯ ⲁϥⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ.
15А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧϩⲓ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲇⲉ ϣⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧϥ ⳿ⲛϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ.
16Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲟⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁ⳿ⲙⲡⲉⲧⲣⲁ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϣⲁⲩϭⲓⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ.
17али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲁⲛ⳿ⲡⲣⲟⲥ ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲛⲉ ⳿ⲓⲧⲁ ⳿ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ϣⲱⲡⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲇⲓⲱⲅⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲥⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ϣⲁⲩⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ.
18А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉⲟⲩⲟⲛ ⲛⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ.
19али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩϣ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓ⳿⳿ⲉⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ϯ⳿ⲁⲡⲁⲧⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓ⳿ⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲕⲉⲥⲱϫⲡ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲥⲉⲱϫϩ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲉⲣⲁⲧⲟⲩⲧⲁϩ.
20А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ϩⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϣⲁⲩϣⲟⲡϥ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩϯ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲗ̅ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲝ̅ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲣ̅.
21И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲏⲧⲓ ϣⲁⲩϭⲉⲣⲉ ⲟⲩϧⲏⲃⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲭⲁϥ ϧⲁ ⲡⲓⲙⲉⲛⲧ ⲓⲉ ϧⲁ ⲡⲓϭⲗⲟϫ ⲟⲩⲭⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓ⳿ⲁ.
22Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϩⲏⲡ ⲁϥ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϩⲏⲡ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲓ ⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ.
23Ако има ко уши да чује нека чује.
23ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ.
24И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲓ ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲉⲩⲛⲁϣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲧⲟⲩϩⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲁ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ.
25Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲉⲩ⳿ⲉϯ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ϣⲁⲩⲟⲗϥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ.
26И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥ⳿ϫⲣⲟϫ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ.
27и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓ⳿ϫⲣⲟϫ ⲑⲏⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥϣⲓ⳿ⲏ ϩⲱⲥ ⳿ⲛ⳿ϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⳿ⲛⲑⲟϥ.
28Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ϯⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲓⲙ ⳿ⲓⲧⲁ ⲟⲩϧⲉⲙⲥ ⳿ⲓⲧⲁ ϣⲁϥⲙⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉⲙⲥ.
29А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29⳿ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲫⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ϣⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲙⲡⲓⲟⲥϧ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲱⲥϧ.
30И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲛⲁⲧⲉⲛⲑⲱⲛ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲟⲩ ⲓⲉ ⲁⲛⲛⲁⲭⲁⲥ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⳿ⲙⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
31Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31ⲁⲥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲁⲫⲣⲓ ⳿ⲛϣⲉⲗⲧⲁⲙ ⲑⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲁⲧⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ϫⲣⲟϫ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏⲉⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ.
32а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲁⲧⲥ ϣⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲟⲓ ⳿ⲛⲛⲓϣϯ ⳿ⲉⲛⲓⲟⲩ⳿ⲟϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϫⲁⲗ ϩⲱⲥⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲩϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲱϩ ϧⲁ ⲧⲉⲥϧⲏⲓⲃⲓ.
33И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲙⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲛⲁⲩ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛⲥⲱⲧⲉⲙ.
34А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34ⲟⲩⲟϩ ⲭⲱⲣⲓⲥ ⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲥⲁ⳿ⲡⲥⲁ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲃⲱⲗ ⳿ⲙ⳿ⲡⲧⲏⲣϥ ⳿⳿ⲉⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
35И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛⲥⲓⲛⲓ ⳿ⲉⲙⲏⲣ.
36И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲭⲁ ⲡⲓⲙⲏϣ ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ⲁⲩⲟⲗϥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϩⲱϥ ϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ϩⲁⲛⲕⲉ⳿ⲉϫⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ.
37И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲑⲏⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϫⲟⲗ ⲛⲁⲩϩⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ϩⲏⲇⲏ ⳿ⲛⲧⲉϥⲙⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ.
38А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲛⲁϥⲉⲛⲕⲟⲧ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲉϩⲥⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲁⲕⲟ.
39И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲁϥⲉⲣ⳿ⲉⲡⲓⲧⲓⲙⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϫⲉ ⲭⲁⲣⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲱⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲏⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϫⲁⲙⲏ.
40И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁϧⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲟϯ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲛⲁϩϯ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ.
41И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϩⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲟⲩ⳿ⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ϩⲁⲣⲁ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲛⲓⲑⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲥⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁϥ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.