Марко 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1POI prese di nuovo ad insegnare, presso al mare; ed una gran moltitudine si raunò presso a lui, talchè egli, montato nella navicella, sedeva in essa sul mare; e tutta la moltitudine era in terra, presso del mare.
2И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2Ed egli insegnava loro molte cose in parabole, e diceva loro nella sua dottrina:
3Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3Udite: Ecco, un seminatore uscì a seminare.
4И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4Ed avvenne che mentre egli seminava, una parte cadde lungo la via, e gli uccelli del cielo vennero, e la mangiarono.
5А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5Ed un'altra cadde in luoghi pietrosi, ove non avea molta terra; e subito nacque, perciocchè non avea terreno profondo;
6А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6ma quando il sole fu levato, fu riarsa; e, perciocchè non avea radice, si seccò.
7И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7Ed un'altra cadde fra le spine, e le spine crebbero, e l'affogarono, e non fece frutto.
8И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8Ed un'altra cadde in buona terra, e portò frutto, il quale montò, e crebbe; e portò l'uno trenta, l'altro sessanta e l'altro cento.
9И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9Poi egli disse: Chi ha orecchie da udire, oda.
10А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10Ora, quando egli fu in disparte coloro che lo seguitavano, co' dodici, lo domandarono della parabola.
11И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11Ed egli disse loro: A voi è dato di conoscere il misterio del regno di Dio; ma a coloro che son di fuori tutte queste cose si propongono per parabole.
12да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12Acciocchè riguardino bene, ma non veggano; e odano bene, ma non intendano; che talora non si convertano, ed i peccati non sien loro rimessi.
13И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13Poi disse loro: Non intendete voi questa parabola? e come intenderete tutte le altre parabole?
14Сејач реч сеје.
14Il seminatore è colui che semina la parola.
15А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15Or questi son coloro che ricevono la semenza lungo la strada, cioè , coloro ne' quali la parola è seminata, e dopo che l'hanno udita, subito viene Satana, e toglie via la parola seminata ne' loro cuori.
16Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16E simigliantemente questi son coloro che ricevono la semenza in luoghi pietrosi, cioè , coloro i quali, quando hanno udita la parola, prestamente la ricevono con allegrezza.
17али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17Ma non hanno in sè radice, anzi son di corta durata; e poi, avvenendo tribolazione, o persecuzione per la parola, subito sono scandalezzati.
18А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18E questi son coloro che ricevono la semenza fra le spine, cioè , coloro che odono la parola.
19али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19Ma le sollecitudini di questo secolo, e l'inganno delle ricchezze, e le cupidità delle altre cose, entrate, affogano la parola, onde diviene infruttuosa.
20А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20Ma questi son coloro che hanno ricevuta la semenza in buona terra, cioè , coloro i quali odono la parola, e la ricevono, e portano frutto, l'un trenta, e l'altro sessanta, e l'altro cento.
21И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21DISSE loro ancora: È la lampana recata, acciocchè si ponga sotto il moggio, o sotto il letto? non è ella recata , acciocchè sia posta sopra il candelliere?
22Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22Poichè nulla è occulto, che non debba esser manifestato; ed anche nulla è restato occulto per lo passato: ma è convenuto che fosse palesato.
23Ако има ко уши да чује нека чује.
23Se alcuno ha orecchie da udire, oda.
24И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24Disse loro ancora: Ponete mente a ciò che voi udite. Della misura che misurate, vi sarà misurato; ed a voi che udite sarà sopraggiunto.
25Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25Perciocchè a chiunque ha, sarà dato; ma chi non ha, eziandio quel ch'egli ha gli sarà tolto.
26И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26OLTRE a ciò disse: Il regno di Dio è come se un uomo avesse gettata la semenza in terra;
27и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27e dormisse, e si levasse di giorno, e di notte; ed intanto la semenza germogliasse, e crescesse nella maniera ch'egli non sa.
28Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28Poichè la terra da sè stessa produce prima erba, poi spiga, poi grano compiuto nella spiga.
29А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29E quando il frutto è maturo, subito vi si mette la falce, perciocchè la mietitura è venuta.
30И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30DICEVA ancora: A che assomiglieremo il regno di Dio? o con qual similitudine lo rappresenteremo?
31Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31Egli è simile ad un granel di senape, il quale, quando è seminato in terra, è il più piccolo di tutti i semi che son sopra la terra;
32а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32ma, dopo che è stato seminato, cresce, e si fa la maggiore di tutte l'erbe, e fa rami grandi, talchè gli uccelli del cielo possono ripararsi sotto l'ombra sua.
33И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33E per molte tali parabole proponeva loro la parola, secondo che potevano udire.
34А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34E non parlava loro senza similitudine; ma, in disparte, egli dichiarava ogni cosa a' suoi discepoli.
35И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35OR in quello stesso giorno, fattosi sera, disse loro: Passiamo all'altra riva.
36И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36E i discepoli , licenziata la moltitudine, lo raccolsero, così come egli era, nella navicella. Or vi erano delle altre navicelle con lui.
37И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37Ed un gran turbo di vento si levò, e cacciava le onde dentro alla navicella, talchè quella già si empieva.
38А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38Or egli era a poppa, dormendo sopra un guanciale. Ed essi lo destarono, e gli dissero: Maestro, non ti curi tu che noi periamo?
39И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39Ed egli, destatosi, sgridò il vento, e disse al mare: Taci, e sta' cheto. E il vento si acquetò, e si fece gran bonaccia.
40И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40Poi disse loro: Perchè siete voi così timidi? come non avete voi fede?
41И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41Ed essi temettero di gran timore, e dicevano gli uni agli altri: Chi è pur costui, cui il vento ed il mare ubbidiscono?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.