Марко 5
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1И дођоше преко мора у околину гадаринску.
1E GIUNSERO all'altra riva del mare nella contrada de' Gadareni.
2И кад изиђе из лађе, одмах Га срете човек с духом нечистим,
2E, come Gesù fu uscito della navicella, subito gli venne incontro da' monumenti, un uomo posseduto da uno spirito immondo.
3који живљаше у гробовима и нико га не могаше свезати ни веригама;
3Il quale avea la sua dimora fra i monumenti, e niuno potea tenerlo attaccato, non pur con catene.
4јер је много пута био метнут у пута и у вериге, па је искидао вериге и пута изломио; и нико га не могаше укротити.
4Perciocchè spesso era stato attaccato con ceppi, e con catene; e le catene eran da lui state rotte, e i ceppi spezzati, e niuno potea domarlo.
5И једнако дан и ноћ бављаше се у гробовима и у горама вичући и бијући се камењем.
5E del continuo, notte e giorno, fra i monumenti, e su per li monti, andava gridando, e picchiandosi con pietre.
6А кад виде Исуса из далека, потече и поклони Му се.
6Ora, quando egli ebbe veduto Gesù da lungi, corse e l'adorò.
7И повикавши гласно рече: Шта је Теби до мене, Исусе Сине Бога Вишњег? Заклињем Те Богом, не мучи ме.
7E dato un gran grido, disse: Che vi è fra me e te, Gesù, Figliuol dell'Iddio altissimo? Io ti scongiuro nel nome di Dio, che tu non mi tormenti.
8Јер му говораше: Изађи, душе нечисти, из човека.
8Perciocchè egli gli diceva: Spirito immondo, esci di quest'uomo.
9И питаше га: Како ти је име? И одговори Му: Легеон ми је име; јер нас је много.
9E Gesù gli domandò: Quale è il tuo nome? Ed esso rispose, dicendo: Io ho nome Legione, perciocchè siam molti.
10И молише Га веома да их не шаље из оне околине.
10Ed esso lo pregava molto che non li mandasse fuori di quella contrada.
11А онде по брегу пасло је велико крдо свиња.
11Or quivi presso al monte era una gran greggia di porci che pasceva.
12И молише Га сви ђаволи говорећи: Пошаљи нас у свиње да у њих уђемо.
12E tutti que' demoni lo pregavano, dicendo: Mandaci in que' porci, acciocchè entriamo in essi.
13И допусти им Исус одмах. И изашавши духови нечисти уђоше у свиње; и навали крдо с брега у море; а беше их око две хиљаде: и потопише се у мору.
13E Gesù prontamente lo permise loro; laonde quegli spiriti immondi, usciti, entraron ne' porci; e quella greggia si gettò per lo precipizio nel mare (or erano intorno a duemila), ed affogaron nel mare.
14А свињари побегоше, и јавише у граду и по селима. И изађоше људи да виде шта је било.
14E coloro che pasturavano i porci fuggirono, e rapportaron la cosa nella città, e per li campi; e la gente uscì fuori, per vedere ciò che era avvenuto.
15И дођоше к Исусу, и видеше беснога у коме је био легеон где седи обучен и паметан; и уплашише се.
15E venne a Gesù, e vide l'indemoniato che sedeva, ed era vestito; e colui che avea avuta la legione essere in buon senno; e temette.
16А они што су видели казаше им шта би од беснога и од свиња.
16E coloro che avean veduta la cosa raccontaron loro come era avvenuto all'indemoniato, e il fatto de' porci.
17И почеше Га молити да иде из њихових крајева.
17Ed essi presero a pregarlo che se ne andasse da' lor confini.
18И кад уђе у лађу, мољаше Га онај што је био бесан да буде с Њим.
18E come egli fu entrato nella navicella, colui ch'era stato indemoniato lo pregava di poter stare con lui.
19А Исус не даде му, већ му рече: Иди кући својој к својима и кажи им шта ти Господ учини, и како те помилова.
19Ma Gesù non gliel permise: anzi gli disse: Va' a casa tua a' tuoi, e racconta loro quanto gran cose il Signore ti ha fatte, e come egli ha avuta pietà di te.
20И оде и поче приповедати у Десет градова шта му учини Исус; и сви се дивљаху.
20Ed egli andò, e prese a predicare in Decapoli quanto gran cose Gesù gli avea fatte. E tutti si maravigliavano.
21И кад пређе Исус у лађи опет на оне стране, скупи се народ многи око Њега; и беше крај мора.
21ED essendo Gesù di nuovo passato all'altra riva, in su la navicella, una gran moltitudine si raunò appresso di lui; ed egli se ne stava appresso del mare.
22И гле, дође један од старешина зборничких по имену Јаир; и видевши Га паде пред ноге Његове.
22Ed ecco, un de' capi della sinagoga, chiamato per nome Iairo, venne; e vedutolo, gli si gittò a' piedi.
23И мољаше Га врло говорећи: Кћи је моја на самрти; да дођеш и да метнеш на њу руке да оздрави и живи.
23E lo pregava molto instantemente, dicendo: La mia figliolina è all'estremo; deh! vieni, e metti le mani sopra lei acciocchè sia salvata, ed ella viverà.
24И пође с њим. И за Њим иђаше народа много и туркаху Га.
24Ed egli se ne andò con lui, e gran moltitudine lo seguitava, e l'affollava.
25И жена некаква која је дванаест година боловала од течења крви
25Or una donna, che avea un flusso di sangue già da dodici anni,
26и велику муку поднела од многих лекара, и потрошила све што је имала, и ништа јој нису помогли, него још горе начинили,
26ed avea sofferte molte cose da molti medici, ed avea speso tutto il suo, senza alcun giovamento, anzi più tosto era peggiorata;
27кад је чула за Исуса, дође у народу састраг, и дотаче се хаљине Његове.
27avendo udito parlar di Gesù, venne di dietro, nella turba, e toccò il suo vestimento.
28Јер говораше: Ако се само дотакнем хаљина Његових оздравићу.
28(Perciocchè diceva: Se sol tocco i suoi vestimenti, sarò salva.)
29И одмах пресахну извор крви њене, и осети у телу да оздрави од болести.
29E in quello stante il flusso del suo sangue si stagnò; ed ella si avvide nel suo corpo ch'ella era guarita di quel flagello.
30И одмах Исус осети у себи силу што изађе из Њега, и обазревши се на народ рече: Ко се то дотаче мојих хаљина?
30E subito Gesù, conoscendo in se stesso la virtù ch'era proceduta da lui, rivoltosi nella turba, disse: Chi mi ha toccati i vestimenti?
31И рекоше Му ученици Његови: Видиш народ где Те турка, па питаш: Ко се дотаче мене?
31Ed i suoi discepoli gli dissero: Tu vedi la turba che ti affolla, e dici: Chi mi ha toccato?
32И Он се обазираше да види ону која то учини.
32Ma egli guardava pure attorno, per veder colei che avea ciò fatto.
33А жена уплашивши се дрхташе, и знајући шта јој се догоди, дође и клече пред Њим, и каза Му сву истину.
33E la donna, paurosa, e tremante, sapendo ciò ch'era stato fatto in lei, venne, e gli si gittò a' piedi , e gli disse tutta la verità.
34А Он рече јој: Кћери! Вера твоја поможе ти; иди с миром, и буди здрава од болести своје.
34Ma egli le disse: Figliuola, la tua fede ti ha salvata; vattene in pace, e sii guarita del tuo flagello.
35Још Он говораше, а дођоше од старешине зборничког говорећи: Кћи твоја умре; што већ трудиш учитеља?
35Mentre egli parlava ancora, vennero alcuni di casa del capo della sinagoga, dicendo: La tua figliuola è morta; perchè dài più molestia al Maestro?
36А Исус одмах чувши реч што рекоше рече старешини: Не бој се, само веруј.
36Ma subito Gesù, udito ciò che si diceva, disse al capo della sinagoga: Non temere, credi solamente.
37И не даде за собом ићи никоме осим Петра и Јакова и Јована брата Јаковљевог.
37E non permise che alcuno lo seguitasse, se non Pietro, e Giacomo, e Giovanni, fratel di Giacomo.
38И дође у кућу старешине зборничког, и виде вреву и плач и јаук велики.
38E venne in casa del capo della sinagoga, e vide quivi un grande strepito, gente che piangevano, e facevano un grande urlare.
39И ушавши рече им: Шта сте узаврели те плачете? Девојка није умрла, него спава.
39Ed entrato dentro, disse loro: Perchè fate tanto romore, e tanti pianti? la fanciulla non è morta, ma dorme.
40И подсмеваху Му се. А Он истеравши све узе оца девојчиног и матер и који беху с Њим, и уђе где лежаше девојка.
40Ed essi si ridevan di lui. Ma egli, messi fuori tutti, prese seco il padre e la madre della fanciulla, e coloro ch'erano con lui, ed entrò là dove la fanciulla giaceva.
41И узевши девојку за руку рече јој: Талита куми, које значи: Девојко, теби говорим, устани.
41E presa la fanciulla per la mano, le disse: Talita cumi; il che, interpretato, vuol dire: Fanciulla (io tel dico), levati.
42И одмах уста девојка и хођаше; а беше од дванаест година. И зачудише се чудом великим.
42E subito la fanciullina si levò, e camminava; perciocchè era d'età di dodici anni. Ed essi sbigottirono di grande sbigottimento.
43И запрети им врло да нико не дозна за то, и рече: Подајте јој нек једе.
43Ed egli comandò loro molto strettamente, che niuno lo sapesse; e ordinò che si desse da mangiare alla fanciulla.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.