Марко 8
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1У то време, кад беше врло много народа и не имаху шта јести, дозва Исус ученике своје и рече им:
1Naqueles dias, como havia uma multidão muito grande e o povo não tinha o que comer, Jesus chamou os seus discípulos e lhes disse:
2Жао ми је народа, јер већ три дана стоје код мене и немају ништа јести.
2“Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3И ако их отпустим гладне кућама њиховим, ослабиће на путу; јер су многи од њих дошли издалека.
3Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho, pois alguns deles vieram de longe.”
4И одговорише Му ученици Његови: Откуда ћемо узети хлеба овде у пустињи да их нахранимо?
4Seus discípulos lhe responderam: “Como alguém poderia alimentar toda esta gente com pão aqui num lugar deserto?”
5И запита их: Колико имате хлебова? А они казаше: Седам.
5Ele lhes perguntou: “Quantos pães vocês têm?” Eles disseram: “Sete.”
6И заповеди народу да поседају по земљи; и узевши оних седам хлебова и хвалу давши, преломи, и даде ученицима својим да раздаду; и раздадоше народу.
6Ele ordenou à multidão que se assentasse no chão. Então pegou os sete pães, deu graças, partiu-os e os entregou aos seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram à multidão.
7И имаху мало рибица; и њих благословивши рече да и њих раздаду.
7Eles também tinham alguns peixinhos. Depois de abençoá-los, mandou que também os distribuíssem.
8И једоше, и наситише се, и накупише комада што претече седам котарица.
8Eles comeram e ficaram satisfeitos. E recolheram sete cestos dos pedaços que sobraram.
9А оних што су јели беше око четири хиљаде. И отпусти их.
9Os que comeram eram cerca de quatro mil. Então ele os despediu.
10И одмах уђе у лађу с ученицима својим, и дође у околине далманутске.
10Imediatamente ele entrou no barco com seus discípulos e foi para a região de Dalmanuta.
11И изађоше фарисеји, и почеше се препирати с Њим, и кушајући Га искаху од Њега знак с неба.
11Os fariseus saíram e começaram a questioná-lo, pedindo-lhe um sinal do céu para pô-lo à prova.
12И уздахнувши духом својим рече: Зашто род овај знак тражи? Заиста вам кажем: неће се дати роду овоме знак.
12Ele suspirou profundamente em seu espírito e disse: “Por que esta geração pede um sinal? Com toda a certeza lhes digo que nenhum sinal será dado a esta geração.”
13И оставивши их уђе опет у лађу, и оде на оне стране.
13Ele os deixou e, entrando novamente no barco, partiu para o outro lado.
14И заборавише ученици Његови узети хлеба, и немаху са собом у лађи до један хлеб.
14Eles se esqueceram de levar pão; e tinham apenas um pão no barco.
15И заповедаше им говорећи: Гледајте, чувајте се квасца фарисејског и квасца Иродовог.
15Ele os advertiu, dizendo: “Fiquem atentos: tenham cuidado com o fermento dos fariseus e com o fermento de Herodes.”
16И мишљаху, један другом говорећи: То је што хлеба немамо.
16Eles comentavam entre si: “É porque não temos pão.”
17И разумевши Исус рече им: Шта мислите што хлеба немате? Зар још не осећате, нити разумете? Зар је још окамењено срце ваше?
17Jesus, percebendo isso, disse-lhes: “Por que vocês ficam pensando que estou dizendo isso porque não têm pão? Vocês ainda não percebem nem entendem? O coração de vocês ainda está endurecido?
18Очи имате и не видите? Уши имате и не чујете? И не памтите ли
18Tendo olhos, vocês não veem? Tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram?
19кад ја пет хлебова преломих на пет хиљада, колико котарица пуних комада накуписте? Рекоше Му: Дванаест.
19Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram?” Eles lhe disseram: “Doze.”
20А кад седам на четири хиљаде, колико пуних котарица накуписте комада? А они рекоше: Седам.
20“E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram?” Eles lhe disseram: “Sete.”
21И рече им: Како не разумете?
21Ele lhes perguntou: “Vocês ainda não entendem?”
22И дође у Витсаиду; и доведоше к Њему слепога, и мољаху Га да га се дотакне.
22Ele chegou a Betsaida. Trouxeram-lhe um cego e lhe suplicaram que o tocasse.
23И узевши за руку слепога изведе га напоље из села, и пљунувши му у очи метну руке на њ, и запита га види ли шта.
23Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora da aldeia. Depois de cuspir nos olhos do cego e impor as mãos sobre ele, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24И погледавши рече: Видим људе где иду као дрва.
24Ele olhou para cima e disse: “Vejo homens, mas os vejo como árvores andando.”
25И потом опет метну му руке на очи, и рече му да прогледа: и исцели се, и виде све лепо.
25Então, novamente, Jesus impôs as mãos sobre os olhos dele. O homem olhou atentamente, recuperou a visão e passou a enxergar tudo com clareza.
26И посла га кући његовој говорећи: Не улази у село, нити казуј коме у селу.
26Ele o mandou para sua casa, dizendo: “Não entre na aldeia, nem conte a ninguém na aldeia.”
27И изађе Исус и ученици Његови у села Ћесарије Филипове; и путем питаше ученике своје говорећи им: Ко говоре људи да сам ја?
27Jesus saiu, com seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, ele perguntou aos seus discípulos: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”
28А они одговорише: Јован крститељ; други: Илија; а други: Који од пророка.
28Eles lhe disseram: “João Batista; e outros dizem Elias; mas outros, um dos profetas.”
29А Он им рече: А ви шта мислите ко сам ја? А Петар одговарајући рече Му: Ти си Христос.
29Ele lhes disse: “Mas e vocês, quem dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “Tu és o Cristo.”
30И запрети им да никоме не казују за Њега.
30Ele lhes ordenou que não contassem a ninguém sobre ele.
31И поче их учити да Сину човечјем ваља много пострадати, и да ће Га окривити старешине и главари свештенички и књижевници, и да ће Га убити, и трећи дан да ће устати.
31Ele começou a ensinar-lhes que o Filho do Homem tinha de sofrer muito, ser rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, ser morto e, depois de três dias, ressuscitar.
32И говораше о том не устручавајући се. И Петар узе Га и поче Га одвраћати.
32Ele lhes falava isso abertamente. Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33А Он обрнувши се и погледавши на ученике своје запрети Петру говорећи: Иди од мене сотоно; јер ти не мислиш шта је Божје него шта је људско.
33Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: “Para trás de mim, Satanás! Pois você não pensa nas coisas de Deus, mas nas coisas dos homens.”
34И дозвавши народ с ученицима својим рече им: Ко хоће за мном да иде нека се одрекне себе и узме крст свој, и за мном иде.
34Ele chamou a multidão para si, junto com seus discípulos, e lhes disse: “Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35Јер ко хоће душу своју да сачува, изгубиће је; а ко изгуби душу своју мене ради и јеванђеља онај ће је сачувати.
35Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a sua vida por minha causa e por causa do evangelho a salvará.
36Јер каква је корист човеку ако задобије сав свет, а души својој науди?
36Pois de que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37Или какав ће откуп дати човек за душу своју?
37Ou o que o homem dará em troca de sua vida?
38Јер ко се постиди мене и мојих речи у роду овом прељуботворном и грешном, и Син ће се човечји постидети њега кад дође у слави Оца свог с анђелима светима.
38Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras nesta geração adúltera e pecadora, dele também o Filho do Homem se envergonhará, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.