Марко 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И изађе оданде, и дође на своју постојбину; и за Њим идоше ученици Његови.
1Ele saiu dali e foi para a sua terra, e seus discípulos o seguiram.
2И кад дође субота, поче учити у зборници. И многи који слушаху, дивљаху се говорећи: Откуд овоме то? И каква му је премудрост дана? И чудеса таква рукама његовим чине се?
2Chegando o sábado, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: “De onde lhe vêm estas coisas?” e: “Que sabedoria é esta que lhe foi dada? Como ele realiza obras tão poderosas?
3Није ли ово дрводеља, син Маријин, а брат Јаковљев и Јосијин и Јудин и Симонов? И нису ли сестре његове овде међу нама? И саблажњаваху се о Њега.
3Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E as suas irmãs não estão aqui conosco?” E escandalizavam-se por causa dele.
4А Исус рече им: Нигде није пророк без части до на постојбини својој и у роду и у дому свом.
4Jesus lhes disse: “Um profeta não fica sem honra, a não ser na sua própria terra, entre os seus parentes e na sua própria casa.”
5И не могаше онде ни једно чудо да учини, осим што мало болесника исцели метнувши на њих руке.
5Ele não pôde fazer ali nenhuma obra poderosa, a não ser impor as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6И чудио се неверству њиховом. И иђаше по околним селима и учаше.
6E admirou-se da incredulidade deles. Então ele percorria as aldeias, ensinando.
7И дозва дванаесторицу, и поче их слати два и два, и даваше им власт над духовима нечистим.
7Ele chamou os doze e começou a enviá-los de dois em dois; e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8И заповеди им да ништа не узимају на пут осим једног штапа: ни торбе ни хлеба ни новаца у појасу;
8Ordenou-lhes que não levassem nada para a viagem, a não ser um bordão: nem pão, nem alforje, nem dinheiro em seus cintos,
9него обувени у опанке, и не облачећи две хаљине.
9mas que calçassem sandálias e não vestissem duas túnicas.
10И рече им: Где уђете у дом онде останите док не изађете оданде.
10Dizia-lhes também: “Onde quer que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem daquele lugar.
11И ако вас ко не прими и не послуша вас, излазећи оданде отресите прах с ногу својих за сведочанство њима. Заиста вам кажем: лакше ће бити Содому и Гомору у дан страшног суда него граду оном.
11Quem não os receber nem os ouvir, ao saírem dali, sacudam o pó que está debaixo dos seus pés, como testemunho contra eles. Em verdade lhes digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para aquela cidade!”
12И отишавши проповедаху да се треба кајати;
12Então eles saíram e pregaram para que as pessoas se arrependessem.
13и ђаволе многе изгоњаху; и мазаху уљем многе болеснике; и исцељиваху.
13Expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos enfermos e os curavam.
14И зачу цар Ирод за Исуса (јер Његово име беше се разгласило), и рече: Јован крститељ из мртвих уста, зато чини чудеса.
14O rei Herodes ouviu falar disso, pois o nome de Jesus havia se tornado conhecido, e ele disse: “João Batista ressuscitou dos mortos, e por isso esses poderes milagrosos atuam nele.”
15Други говораху: То је Илија. А други говораху: То је пророк или као који од пророка.
15Mas outros diziam: “Ele é Elias.” E outros diziam: “Ele é um profeta, ou como um dos profetas.”
16А кад чу Ирод, рече: То је Јован кога сам ја посекао, он уста из мртвих.
16Herodes, porém, ouvindo isso, disse: “Este é João, a quem eu mandei decapitar. Ele ressuscitou dos mortos.”
17Јер овај Ирод посла те ухватише Јована, и свезавши баци га у тамницу Иродијаде ради, жене Филипа брата свог, јер се ожени њом.
17Pois o próprio Herodes havia mandado prender João e acorrentá-lo na prisão por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe, porque havia se casado com ela.
18Јер Јован говораше Ироду: Не можеш ти имати жене брата свог.
18Pois João dizia a Herodes: “Não lhe é lícito ter a mulher do seu irmão.”
19А Иродијада расрди се на њега, и хтеде да га убије, али не могаше.
19Herodias guardava-lhe rancor e queria matá-lo, mas não podia,
20Јер се Ирод бојаше Јована знајући га да је човек праведан и свет, и чуваше га; и много којешта чињаше како му он рече, и радо га слушаше.
20porque Herodes temia a João, sabendo que era um homem justo e santo, e o mantinha em segurança. Quando o ouvia, fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21И догоди се дан згодан, кад Ирод на дан свог рођења даваше вечеру кнезовима својим и војводама и старешинама галилејским.
21Então chegou um dia oportuno, quando Herodes, no seu aniversário, deu um banquete para os seus nobres, os altos oficiais e os homens principais da Galileia.
22И ушавши кћи Иродијадина и игравши и угодивши Ироду и гостима његовим рече цар девојци: Ишти у мене шта год хоћеш, и даћу ти.
22Quando a própria filha de Herodias entrou e dançou, ela agradou a Herodes e aos que estavam sentados com ele. O rei disse à jovem: “Peça-me o que você quiser, e eu lhe darei.”
23И закле јој се: Шта год заиштеш у мене даћу ти, да би било и до пола царства мог.
23E ele lhe jurou: “Tudo o que você me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino.”
24А она изашавши рече матери својој: Шта ћу искати? А она рече: Главу Јована крститеља.
24Ela saiu e perguntou à sua mãe: “O que devo pedir?” Ela respondeu: “A cabeça de João Batista.”
25И одмах ушавши брзо к цару заиска говорећи: Хоћу да ми даш, сад на кругу, главу Јована крститеља.
25Ela voltou imediatamente e, apressada, foi até o rei e pediu: “Quero que me dê agora mesmo a cabeça de João Batista num prato.”
26И забрину се цар, али клетве ради и гостију својих не хте јој одрећи.
26O rei ficou profundamente triste, mas por causa dos seus juramentos e dos seus convidados, não quis recusar o pedido dela.
27И одмах посла цар џелата, и заповеди да донесе главу његову.
27Imediatamente o rei enviou um soldado da sua guarda e ordenou que trouxesse a cabeça de João. O soldado foi à prisão e o decapitou,
28А он отишавши посече га у тамници, и донесе главу његову на кругу, и даде девојци, а девојка даде је матери својој.
28trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem; e a jovem a entregou à sua mãe.
29И чувши ученици његови дођоше и узеше тело његово, и метнуше га у гроб.
29Quando os discípulos dele ouviram isso, vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30И скупише се апостоли к Исусу, и јавише Му све и шта учинише и шта људе научише.
30Os apóstolos se reuniram com Jesus e lhe contaram tudo o que haviam feito e ensinado.
31И рече им: Дођите ви сами насамо, и почините мало. Јер их беше много који долазе и одлазе, и не имаху кад ни јести.
31Ele lhes disse: “Venham para um lugar deserto, e descansem um pouco.” Pois havia muita gente chegando e saindo, e eles não tinham tempo nem para comer.
32И одоше на лађи у пусто место сами.
32Então eles foram no barco para um lugar deserto, a sós.
33И видеше их људи кад иђаху, и познаше их многи, и пешице из свих градова стецаху се онамо, и престигоше их, и скупише се око Њега.
33Eles os viram partir; muitos reconheceram Jesus e correram para lá a pé, vindo de todas as cidades. Eles chegaram antes deles e se reuniram a ele.
34И изашавши Исус виде народ многи, и сажали Му се, јер беху као овце без пастира; и поче их учити много.
34Jesus saiu, viu uma grande multidão e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35И кад би већ пред ноћ, приступише к Њему ученици Његови говорећи: Пусто је место, а већ је касно;
35Quando já era tarde, seus discípulos se aproximaram dele e disseram: “Este lugar é deserto, e já é tarde.
36отпусти их нека иду у околна села и паланке да купе себи хлеба; јер немају шта јести.
36Despeça-os, para que possam ir aos campos e aldeias vizinhas e comprar pão para si mesmos, pois não têm o que comer.”
37А Он одговарајући рече им: Дајте им ви нека једу. А они рекоше: Једино да идемо да купимо за двеста гроша хлеба, па да им дамо да једу?
37Mas ele lhes respondeu: “Deem-lhes vocês mesmos de comer.” Eles lhe perguntaram: “Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?”
38А Он им рече: Колико хлебова имате? Идите и видите. И видевши рекоше: Пет хлебова и две рибе.
38Ele lhes disse: “Quantos pães vocês têm? Vão ver.” Quando descobriram, disseram: “Cinco, e dois peixes.”
39И заповеди им да их посаде све на гомиле по зеленој трави.
39Ele lhes ordenou que fizessem todos se sentar em grupos sobre a grama verde.
40И посадише се на гомиле по сто и по педесет.
40Eles se sentaram em grupos, de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41И узевши оних пет хлебова и две рибе погледа на небо, и благослови, па преломи хлебове, и даде ученицима својим да метну испред њих; и оне две рибе раздели свима.
41Ele tomou os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem à multidão; e dividiu os dois peixes entre todos.
42И једоше сви, и наситише се.
42Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43И накупише комада дванаест котарица пуних и од риба.
43E recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e também dos peixes.
44А беше оних што су јели хлебове око пет хиљада људи.
44Os que comeram os pães foram cinco mil homens.
45И одмах натера ученике своје да уђу у лађу и да иду напред на оне стране у Витсаиду док Он отпусти народ.
45Imediatamente ele mandou os discípulos entrarem no barco e seguirem adiante para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele mesmo despedia a multidão.
46И отпустивши их оде на гору да се помоли Богу.
46Depois de se despedir deles, subiu ao monte para orar.
47И увече беше лађа насред мора, а Он сам на земљи.
47Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele estava sozinho em terra.
48И виде их где се муче веслајући: јер им беше противан ветар. И око четврте страже ноћне дође к њима идући по мору; и хтеде да их мимоиђе.
48Vendo-os em dificuldade para remar, pois o vento soprava contra eles, por volta da quarta vigília da noite, ele foi até eles, andando sobre o mar; e ele teria passado por eles,
49А они видевши Га где иде по мору мишљаху да је утвара, и повикаше;
49mas eles, quando o viram andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50јер Га сви видеше и поплашише се. И одмах проговори с њима, и рече им: Не бојте се, ја сам, не плашите се.
50pois todos o viram e ficaram assustados. Mas ele imediatamente falou com eles e lhes disse: “Coragem! Sou eu! Não tenham medo.”
51И уђе к њима у лађу, и утоли ветар; и врло се уплашише, и дивљаху се.
51Ele subiu no barco com eles, e o vento cessou; e ficaram profundamente admirados;
52Јер их не научише хлебови; јер се беше срце њихово окаменило.
52pois não tinham entendido o que acontecera com os pães, mas os seus corações estavam endurecidos.
53И прешавши дођоше у земљу генисаретску; и стадоше у крај.
53Depois de atravessarem, chegaram à região de Genesaré e atracaram na margem.
54И кад изађоше из лађе, одмах Га познаше људи.
54Quando saíram do barco, as pessoas imediatamente o reconheceram,
55И оптрчавши сав онај крај, почеше на одрима доносити болеснике где су чули да је Он.
55e correram por toda aquela região, e começaram a trazer os enfermos em suas macas para onde ouviam que ele estava.
56И куд год иђаше у села или у градове или у паланке, на раскршћима метаху болеснике и мољаху Га да се барем скута од хаљине Његове дотакну: и оздрављаху сви који Га се дотицаху.
56Onde quer que ele entrasse — em aldeias, cidades ou campos — colocavam os enfermos nas praças e lhe imploravam que pudessem tocar apenas na orla da sua veste; e todos os que o tocavam ficavam curados.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.