Марко 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И изађе оданде, и дође на своју постојбину; и за Њим идоше ученици Његови.
1ויצא משם ויבא אל ארצו וילכו אחריו תלמידיו׃
2И кад дође субота, поче учити у зборници. И многи који слушаху, дивљаху се говорећи: Откуд овоме то? И каква му је премудрост дана? И чудеса таква рукама његовим чине се?
2וביום השבת החל ללמד בבית הכנסת וישמעו רבים וישתוממו לאמר מאין לזה כאלה ומה היא החכמה הנתונה לו עד אשר נעשו גבורות כאלה על ידיו׃
3Није ли ово дрводеља, син Маријин, а брат Јаковљев и Јосијин и Јудин и Симонов? И нису ли сестре његове овде међу нама? И саблажњаваху се о Њега.
3הלא זה הוא החרש בן מרים ואחי יעקב ויוסי ויהודה ושמעון והלא אחיותיו אתנו פה ויהי להם למכשול׃
4А Исус рече им: Нигде није пророк без части до на постојбини својој и у роду и у дому свом.
4ויאמר אליהם ישוע אין הנביא נקלה כי אם בארצו ובין קרוביו ובביתו׃
5И не могаше онде ни једно чудо да учини, осим што мало болесника исцели метнувши на њих руке.
5ולא יכל לעשות שם פלא רק על חלשים מעטים שם את ידיו וירפאם׃
6И чудио се неверству њиховом. И иђаше по околним селима и учаше.
6ויתמה על חסרון אמונתם ויסב בכפרים סבוב ולמד׃
7И дозва дванаесторицу, и поче их слати два и два, и даваше им власт над духовима нечистим.
7ויקרא אל שנים העשר ויחל לשלח אותם שנים שנים ויתן להם שלטן על רוחות הטמאה׃
8И заповеди им да ништа не узимају на пут осим једног штапа: ни торбе ни хлеба ни новаца у појасу;
8ויצו אותם אשר לא ישאו מאומה לדרך זולתי מקל לבדו לא תרמיל ולא לחם ולא נחשת בחגורה׃
9него обувени у опанке, и не облачећи две хаљине.
9רק להיות נעולי סנדל ושתי כתנות לא ילבשו׃
10И рече им: Где уђете у дом онде останите док не изађете оданде.
10ויאמר אליהם במקום אשר תבאו בית איש שבו בו עד כי תצאו משם׃
11И ако вас ко не прими и не послуша вас, излазећи оданде отресите прах с ногу својих за сведочанство њима. Заиста вам кажем: лакше ће бити Содому и Гомору у дан страшног суда него граду оном.
11וכל אשר לא יקבלו אתכם ולא ישמעו אליכם צאו משם ונערו את עפר כפות רגליכם לעדות להם אמן אני אמר לכם לסדם ולעמרה יקל ביום הדין מן העיר ההיא׃
12И отишавши проповедаху да се треба кајати;
12ויצאו ויקראו לשוב בתשובה׃
13и ђаволе многе изгоњаху; и мазаху уљем многе болеснике; и исцељиваху.
13ויגרשו שדים רבים ויסוכו בשמן חלשים רבים וירפאום׃
14И зачу цар Ирод за Исуса (јер Његово име беше се разгласило), и рече: Јован крститељ из мртвих уста, зато чини чудеса.
14וישמע עליו המלך הורדוס כי נודע שמו ויאמר יוחנן הטובל קם מן המתים ועל כן פעלות בו הגבורות׃
15Други говораху: То је Илија. А други говораху: То је пророк или као који од пророка.
15ואחרים אמרו כי הוא אליהו ואחרים אמרו כי נביא הוא או כאחד הנביאים׃
16А кад чу Ирод, рече: То је Јован кога сам ја посекао, он уста из мртвих.
16וישמע הורדוס ויאמר יוחנן אשר אנכי נשאתי את ראשו מעליו הוא קם מן המתים׃
17Јер овај Ирод посла те ухватише Јована, и свезавши баци га у тамницу Иродијаде ради, жене Филипа брата свог, јер се ожени њом.
17כי הוא הורודס שלח לתפש את יוחנן ויאסרהו בבית הסהר בגלל הורודיה אשת פילפוס אחיו כי אתה לקח לו לאשה׃
18Јер Јован говораше Ироду: Не можеш ти имати жене брата свог.
18יען אשר אמר יוחנן אל הורדוס אשת אחיך איננה מתרת לך׃
19А Иродијада расрди се на њега, и хтеде да га убије, али не могаше.
19ותשטם אותו הורודיה ותבקש המיתו ולא יכלה׃
20Јер се Ирод бојаше Јована знајући га да је човек праведан и свет, и чуваше га; и много којешта чињаше како му он рече, и радо га слушаше.
20כי הורדוס ירא את יוחנן בדעתו כי הוא איש צדיק וקדוש ויגן בעדו והרבה עשה בשמעו אליו ויאהב לשמע אתו׃
21И догоди се дан згодан, кад Ирод на дан свог рођења даваше вечеру кнезовима својим и војводама и старешинама галилејским.
21ויבא היום המכשר כי הורדוס ביום הלדת אתו עשה משתה לגדוליו ולשרי האלפים ולראשי הגליל׃
22И ушавши кћи Иродијадина и игравши и угодивши Ироду и гостима његовим рече цар девојци: Ишти у мене шта год хоћеш, и даћу ти.
22ותבא בת הורודיה ותרקד ותיטב בעיני הורדוס ובעיני המסבים עמו ויאמר המלך אל הנערה שאלי ממני את אשר תחפצי ואתן לך׃
23И закле јој се: Шта год заиштеш у мене даћу ти, да би било и до пола царства мог.
23וישבע לה לאמר כל אשר תשאלי ממני אתן לך עד חצי מלכותי׃
24А она изашавши рече матери својој: Шта ћу искати? А она рече: Главу Јована крститеља.
24ותצא ותאמר לאמה מה אשאל ותאמר את ראש יוחנן המטביל׃
25И одмах ушавши брзо к цару заиска говорећи: Хоћу да ми даш, сад на кругу, главу Јована крститеља.
25ותמהר מאד לבוא אל המלך ותשאל לאמר רצוני אשר תתן לי עתה בקערה את ראש יוחנן המטביל׃
26И забрину се цар, али клетве ради и гостију својих не хте јој одрећи.
26ויתעצב המלך מאד אך בעבור השבועה והמסבים עמו לא רצה להשיב פניה׃
27И одмах посла цар џелата, и заповеди да донесе главу његову.
27ומיד שלח המלך אחד הטבחים ויצוהו להביא את ראשו׃
28А он отишавши посече га у тамници, и донесе главу његову на кругу, и даде девојци, а девојка даде је матери својој.
28וילך ויכרת את ראשו בבית הסהר ויביאהו בקערה ויתנהו לנערה והנערה נתנה אתו אל אמה׃
29И чувши ученици његови дођоше и узеше тело његово, и метнуше га у гроб.
29וישמעו תלמידיו ויבאו וישאו את גויתו וישימוה בקבר׃
30И скупише се апостоли к Исусу, и јавише Му све и шта учинише и шта људе научише.
30ויקהלו השליחים אל ישוע ויגידו לו את כל אשר עשו ואת אשר למדו׃
31И рече им: Дођите ви сами насамо, и почините мало. Јер их беше много који долазе и одлазе, и не имаху кад ни јести.
31ויאמר אליהם באו אתם לבדד אל מקום חרבה ונוחו מעט כי רבים היו הבאים והיצאים עד לאין עת להם לאכול׃
32И одоше на лађи у пусто место сами.
32וילכו משם באניה אל מקום חרבה לבדד׃
33И видеше их људи кад иђаху, и познаше их многи, и пешице из свих градова стецаху се онамо, и престигоше их, и скупише се око Њега.
33וההמון ראה אותם יצאים ויכירהו רבים וירוצו שמה ברגליהם מכל הערים ויעברו אותם ויאספו אליו׃
34И изашавши Исус виде народ многи, и сажали Му се, јер беху као овце без пастира; и поче их учити много.
34ויצא וירא המון עם רב ויהמו מעיו עליהם כי היו כצאן אשר אין להם רעה ויחל ללמד אותם דברים הרבה׃
35И кад би већ пред ноћ, приступише к Њему ученици Његови говорећи: Пусто је место, а већ је касно;
35ויהי כאשר רפה היום לערוב ויגשו אליו תלמידיו לאמר הנה המקום חרב והיום רד מאד׃
36отпусти их нека иду у околна села и паланке да купе себи хлеба; јер немају шта јести.
36שלח אותם וילכו אל החצרים והכפרים מסביב לקנות להם לחם כי אין להם מה לאכל׃
37А Он одговарајући рече им: Дајте им ви нека једу. А они рекоше: Једино да идемо да купимо за двеста гроша хлеба, па да им дамо да једу?
37ויען ויאמר אליהם תנו אתם להם לאכלה ויאמרו אליו הנלך לקנות לחם במאתים דינר ונתן להם לאכלה׃
38А Он им рече: Колико хлебова имате? Идите и видите. И видевши рекоше: Пет хлебова и две рибе.
38ויאמר אליהם כמה ככרות לחם יש לכם לכו וראו וידעו ויאמרו חמש ושני דגים׃
39И заповеди им да их посаде све на гомиле по зеленој трави.
39ויצו אותם לשבת כלם חברה חברה לבדה על ירק הדשא׃
40И посадише се на гомиле по сто и по педесет.
40וישבו להם שורות שורות למאות ולחמשים׃
41И узевши оних пет хлебова и две рибе погледа на небо, и благослови, па преломи хлебове, и даде ученицима својим да метну испред њих; и оне две рибе раздели свима.
41ויקח את חמשת ככרות הלחם ואת שני הדגים וישא עיניו השמימה ויברך ויפרס את הלחם ויתן לתלמידיו לשום לפניהם ואת שני הדגים חלק לכלם׃
42И једоше сви, и наситише се.
42ויאכלו כלם וישבעו׃
43И накупише комада дванаест котарица пуних и од риба.
43וישאו מן הפתותים מלוא סלים שנים עשר וגם מן הדגים׃
44А беше оних што су јели хлебове око пет хиљада људи.
44והאכלים מן הלחם היו כחמשת אלפי איש׃
45И одмах натера ученике своје да уђу у лађу и да иду напред на оне стране у Витсаиду док Он отпусти народ.
45ואחרי כן האיץ בתלמידיו לרדת באניה ולעבור לפניו אל עבר הים אל בית צידה עד שלחו את העם׃
46И отпустивши их оде на гору да се помоли Богу.
46ויהי אחר שלחו אתם ויעל ההרה להתפלל׃
47И увече беше лађа насред мора, а Он сам на земљи.
47ויהי ערב והאניה באה בתוך הים והוא לבדו ביבשה׃
48И виде их где се муче веслајући: јер им беше противан ветар. И око четврте страже ноћне дође к њима идући по мору; и хтеде да их мимоиђе.
48וירא אותם מתעמלים בשוטם כי הרוח לנגדם ויהי כעת האשמרת הרביעית ויבא אליהם מתהלך על פני הים ויואל לעבור לפניהם׃
49А они видевши Га где иде по мору мишљаху да је утвара, и повикаше;
49והם בראתם אתו מתהלך על פני הים חשבו כי מראה רוח הוא ויצעקו׃
50јер Га сви видеше и поплашише се. И одмах проговори с њима, и рече им: Не бојте се, ја сам, не плашите се.
50כי כלם ראוהו ויבהלו אז דבר אתם ויאמר אליהם חזקו כי אני הוא אל תיראו׃
51И уђе к њима у лађу, и утоли ветар; и врло се уплашише, и дивљаху се.
51וירד אליהם אל האניה והרוח שככה וישתוממו עוד יותר בלבבם ויתמהו׃
52Јер их не научише хлебови; јер се беше срце њихово окаменило.
52כי לא השכילו בדבר ככרות הלחם מפני טמטום לבבם׃
53И прешавши дођоше у земљу генисаретску; и стадоше у крај.
53ויעברו את הים ויבאו ארצה גניסר ויקרבו אל היבשה׃
54И кад изађоше из лађе, одмах Га познаше људи.
54ויהי כצאתם מן האניה אז הכירהו׃
55И оптрчавши сав онај крај, почеше на одрима доносити болеснике где су чули да је Он.
55וירוצו בכל סביבותיהם ויחלו לשאת את החולים במשכבות אל כל מקום אשר שמעו כי שם הוא׃
56И куд год иђаше у села или у градове или у паланке, на раскршћима метаху болеснике и мољаху Га да се барем скута од хаљине Његове дотакну: и оздрављаху сви који Га се дотицаху.
56ובכל מקום אשר יבא אל הכפרים או הערים ואל השדות שם שמו את החולים בחוצות ויתחננו לו כי יגעו רק בציצת בגדו והיה כל אשר נגעו ונושעו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.