Марко 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И уставши оданде дође у околине јудејске преко Јордана, и стече се опет народ к Њему; и као што обичај имаше, опет их учаше.
1ויקם משם וילך אל גבול יהודה מעבר הירדן ויקהלו עוד אליו המון עם וילמדם כפעם בפעם׃
2И приступивши фарисеји упиташе Га кушајући: Може ли човек пустити жену?
2ויגשו אליו הפרושים וישאלהו אם יוכל איש לשלח את אשתו והם מנסים אתו׃
3А Он одговарајући рече им: Шта вам заповеда Мојсије?
3ויען ויאמר אליהם מה צוה אתכם משה׃
4А они рекоше: Мојсије допусти да јој се да распусна књига и да се пусти.
4ויאמרו משה התיר לכתב ספר כריתת ולשלח׃
5И одговарајући Исус рече им: По тврђи вашег срца написа вам он заповест ову.
5ויען ישוע ויאמר אליהם בעבור קשי לבבכם כתב לכם את המצוה הזאת׃
6А у почетку створења, мужа и жену, створио их је Бог.
6אבל מראשית הבריאה זכר ונקבה עשה אתם אלהים׃
7Зато оставиће човек оца свог и мајку и прилепиће се к жени својој,
7על כן יעזב איש את אביו ואת אמו ודבק באשתו׃
8и буду двоје једно тело. Тако нису више двоје него једно тело.
8והיו שניהם לבשר אחד ואם כן אפוא אינם עוד שנים כי אם בשר אחד׃
9А шта је Бог саставио човек да не раставља.
9לכן את אשר חבר אלהים לא יפרידנו אדם׃
10И у кући опет запиташе Га за то ученици Његови.
10ויהי בבית וישובו תלמידיו לשאל אתו על זאת׃
11И рече им: Који пусти жену и ожени се другом, чини прељубу на њој.
11ויאמר אליהם המשלח את אשתו ולקח אחרת נאף הוא עליה׃
12И ако жена остави мужа свог и пође за другог, чини прељубу.
12ואשה כי תעזב אישה ולקחה איש אחר נאפת היא׃
13И доношаху к Њему децу да их се дотакне; а ученици брањаху онима што их доношаху.
13ויביאו אליו ילדים למען יגע בהם ויגערו התלמידים במביאיהם׃
14А Исус видевши расрди се и рече им: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божје.
14וירא ישוע ויכעס ויאמר אליהם הניחו לילדים לבוא אלי ואל תמנעום כי לאלה מלכות האלהים׃
15Заиста вам кажем: који не прими царство Божје као дете, неће ући у њега.
15אמן אמר אני לכם כל אשר לא יקבל את מלכות האלהים כילד הוא לא יבא בה׃
16И загрливши их метну на њих руке те их благослови.
16ויחבקם ויברכם בשומו את ידיו עליהם׃
17И кад изађе на пут, притрча неко, и клекнувши на колена пред Њим питаше Га: Учитељу благи! Шта ми треба чинити да добијем живот вечни?
17ויהי בצאתו לדרך והנה איש רץ אליו ויכרע לפניו וישאל אותו רבי הטוב מה אעשה ואירש חיי עולם׃
18А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
18ויאמר לו ישוע מדוע קראת לי טוב אין טוב בלתי אחד האלהים׃
19Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; не чини неправде никоме; поштуј оца свог и матер.
19הן ידעת את המצות לא תנאף לא תרצח לא תגנב לא תענה עד שקר לא תעשק כבד את אביך ואת אמך׃
20А он одговарајући рече Му: Учитељу! Све сам ово сачувао од младости своје.
20ויען ויאמר אליו רבי את כל אלה שמרתי נעורי׃
21А Исус погледавши на њ, омиле му, и рече му: Још ти једно недостаје: иди продај све што имаш и подај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и дођи, те хајде за мном узевши крст.
21ויבט בו ישוע ויאהבהו ויאמר אליו אחת חסרת לך מכר את כל אשר לך ותן לעניים ויהי לך אוצר בשמים ובוא שא את הצלב ולך אחרי׃
22А он поста зловољан од ове речи, и оде жалостан; јер беше врло богат.
22ויצר לו על הדבר הזה ויעצב וילך לו כי הון רב היה לו׃
23И погледавши Исус рече ученицима својим: Како је тешко богатима ући у царство небеско!
23ויבט ישוע סביב ויאמר אל תלמידיו כמה יקשה לבעלי נכסים לבוא אל מלכות האלהים׃
24А ученици се уплашише од речи Његових. А Исус опет одговарајући рече им: Децо! Како је тешко онима који се уздају у своје богатство ући у царство Божје!
24ויבהלו התלמידים על דבריו ויסף ישוע ויען ויאמר להם בני מה קשה לבטחים על חילם לבוא אל מלכות האלהים׃
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатоме ући у царство Божје.
25נקל לגמל לעבר בתוך נקב המחט מבוא עשיר אל מלכות האלהים׃
26А они се врло дивљаху говорећи у себи: Ко се дакле може спасти?
26ויוסיפו עוד להשתומם ויאמרו איש אלם אחיו מי אפוא יוכל להושע׃
27А Исус погледавши на њих рече: Људима је немогуће, али није Богу: јер је све могуће Богу.
27ויבט בם ישוע ויאמר מבני אדם תפלא זאת אך לא מאלהים כי מאלהים לא יפלא כל דבר׃
28А Петар Му поче говорити: Ето ми смо оставили све, и за Тобом идемо.
28ויען פטרוס ויאמר אליו הן אנחנו עזבנו את הכל ונלך אחריך׃
29А Исус одговарајући рече: Заиста вам кажем: нема никога који је оставио кућу, или браћу, или сестре, или оца, или матер, или жену, или децу, или земљу, мене ради и јеванђеља ради,
29ויאמר ישוע אמן אמר אני לכם כי אין איש אשר עזב את ביתו או את אחיו או את אחיותיו או את אביו או את אמו או את אשתו או את בניו או את שדותיו למעני ולמען הבשורה׃
30а да неће примити сад у ово време сто пута онолико кућа, и браће, и сестара, и отаца, и матера, и деце, и земље, у прогоњењу, а на оном свету живот вечни.
30אשר לא יקח עתה בזמן הזה בכל הרדיפות מאה פעמים כהמה בתים ואחים ואחיות ואמות ובנים ושדות ובעולם הבא חיי עולמים׃
31Али ће многи први бити последњи, и последњи први.
31ואולם רבים מן הראשונים יהיו אחרונים והאחרונים ראשונים׃
32А кад иђаху путем у Јерусалим, Исус иђаше пред њима, а они се чуђаху, и за Њим иђаху са страхом. И узевши опет дванаесторицу поче им казивати шта ће бити од Њега:
32ויהי בדרך בעלותם ירושלים וישוע הולך לפניהם והמה נבהלים ויראים בלכתם אחריו ויוסף לקחת אליו את שנים העשר ויחל להגיד להם את אשר יקרהו לאמר׃
33Ево идемо у Јерусалим, и Син човечји предаће се главарима свештеничким и књижевницима и осудиће Га на смрт, и предаће Га незнабошцима;
33הנה אנחנו עלים ירושלימה ובן האדם ימסר לראשי הכהנים ולסופרים וירשיעהו למות וימסרו אתו לגוים׃
34и наругаће Му се, и биће Га, и попљуваће Га, и убиће Га, и трећи дан устаће.
34ויהתלו בו ויכהו בשוטים וירקו בפניו וימיתהו וביום השלישי קום יקום׃
35И пред Њега дођоше Јаков и Јован, синови Зеведејеви, говорећи: Учитељу! Хоћемо да нам учиниш за шта ћемо Те молити.
35ויקרבו אליו יעקב ויוחנן בני זבדי ויאמרו רבי אותה נפשנו כי תעשה לנו את אשר נשאל ממך׃
36А Он им рече: Шта хоћете да вам учиним?
36ויאמר אליהם מה אויתם כי אעשה לכם׃
37А они Му рекоше: Дај нам да седнемо један с десне стране Теби, а други с леве, у слави Твојој.
37ויאמרו אליו תנה לנו לשבת אחד לימינך ואחד לשמאלך בכבודך׃
38А Исус им рече: Не знате шта иштете: можете ли пити чашу коју ја пијем, и крстити се крштењем којим се ја крштавам?
38ויאמר אליהם ישוע לא ידעתם את אשר שאלתם היכל תוכלו לשתות את הכוס אשר אני שתה ולהטבל בטבילה אשר אני נטבל בה׃
39А они Му рекоше: Можемо. А Исус рече им: Чашу, дакле, коју ја пијем испићете; и крштењем којим се ја крштавам крстићете се;
39ויאמרו אליו נוכל ויאמר אליהם ישוע את הכוס אשר אני שתה תשתו ובטבילה אשר אני נטבל בה תטבלו׃
40али да седнете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати него којима је уготовљено.
40אך שבת לימיני ולשמאלי אין בידי לתתה בלתי לאשר הוכן להם׃
41И чувши то десеторица почеше се срдити на Јакова и на Јована.
41ויהי כשמע זאת העשרה ויחלו לכעוס על יעקב ויוחנן׃
42А Исус дозвавши их рече им: Знате да кнезови народни владају народом и поглавари његови управљају њим.
42ויקרא להם ישוע ויאמר אליהם אתם ידעתם כי הנחשבים לשרי הגוים הם רדים בהם וגדוליהם שולטים עליהם׃
43Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
43ואתם לא כן ביניכם כי אם החפץ להיות גדול ביניכם יהיה לכם למשרת׃
44И који хоће први међу вама да буде, да буде свима слуга.
44והחפץ להיות בכם ראשון יהיה עבד לכל׃
45Јер Син човечји није дошао да Му служе него да служи, и да да душу своју у откуп за многе.
45כי בן האדם אף הוא לא בא למען ישרתוהו כי אם לשרת ולתת את נפשו כפר תחת רבים׃
46И дођоше у Јерихон. И кад излажаше из Јерихона, Он и ученици Његови и народ многи, син Тимејев, Вартимеј слепи, сеђаше крај пута и прошаше.
46ויבאו יריחו ויהי כצאתו מיריחו הוא ותלמידיו והמון עם רב והנה ברטימי בן טימי איש עור ישב על יד הדרך לשאל נדבות׃
47И чувши да је то Исус Назарећанин стаде викати и говорити: Сине Давидов, Исусе! Помилуј ме!
47וישמע כי הוא ישוע הנצרי ויחל לצעק ויאמר אנא בן דוד ישוע חנני׃
48И прећаху му многи да ућути, а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме!
48ויגערו בו רבים להשתיקו והוא הרבה לצעק בן דוד חנני׃
49И ставши Исус рече да га зовну. И зовнуше слепца говорећи му: Не бој се, устани, зове те.
49ויעמד ישוע ויאמר קראו לו ויקראו לעור ויאמרו אליו חזק קום קרא לך׃
50А он збацивши са себе хаљине своје, устаде и дође к Исусу.
50וישלך את שמלתו מעליו ויקם ויבא אל ישוע׃
51И одговарајући рече му Исус: Шта хоћеш да ти учиним? А слепи рече Му: Равуни! Да прогледам.
51ויען ישוע ויאמר אליו מה חפצת ואעשה לך ויאמר אליו העור רבוני כי אראה׃
52А Исус рече му: Иди, вера твоја поможе ти. И одмах прогледа, и оде путем за Исусом.
52ויאמר ישוע אליו לך לך אמונתך הושיעה לך ופתאם ראה וילך אחרי ישוע בדרך׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.