Матеј 27
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1А кад би ујутру, учинише веће сви главари свештенички и старешине народне за Исуса да Га погубе.
1ויהי לפנות הבקר ויתיעצו כל ראשי הכהנים וזקני העם על ישוע להמיתו׃
2И свезавши Га одведоше, и предаше Га Понтију Пилату, судији.
2ויאסרו אתו ויוליכהו משם וימסרהו אל פונטיוס פילטוס ההגמון׃
3Тада видевши Јуда издајник Његов да Га осудише раскаја се, и врати тридесет сребрника главарима свештеничким и старешинама
3וירא יהודה המסר אותו כי הרשיעהו וינחם וישב את שלשים הכסף אל הכהנים הגדולים והזקנים לאמר׃
4говорећи: Ја сагреших што издадох крв праву. А они рекоше: Шта ми маримо за то? Ти ћеш видети.
4חטאתי כי דם נקי הסגרתי והם אמרו מה לנו ולזאת אתה תראה׃
5И бацивши сребрнике у цркви изиђе, и отиде те се обеси.
5וישלך את הכסף אל ההיכל ויפן וילך ויחנק׃
6А главари свештенички узевши сребрнике рекоше: Не ваља их метнути у црквену хазну, јер је узето за крв.
6ויקחו ראשי הכהנים את הכסף ויאמרו לא נכון לנו לתתו אל ארון הקרבן כי מחיר דמים הוא׃
7Него се договорише те купише за њих лончареву њиву за гробље гостима.
7ויתיעצו ויקנו בו את שדה היוצר לקבורת הגרים׃
8Од тога се и прозва она њива крвна њива и до данас.
8על כן שם השדה ההוא שדה הדם עד היום הזה׃
9Тада се изврши шта је казао пророк Јеремија говорећи: И узеше тридесет сребрника, цену цењенога кога су ценили синови Израиљеви;
9אז נתמלא מה שנאמר ביד ירמיה הנביא ויקחו שלשים הכסף אדר היקר אשר יקר מעל בני ישראל׃
10и дадоше их за њиву лончареву, као што ми каза Господ.
10ויתנו אתם אל שדה היוצר כאשר צוני יהוה׃
11А Исус стаде пред судијом, и запита Га судија говорећи: Ти ли си цар јудејски? А Исус рече му: Ти кажеш.
11וישוע העמד לפני ההגמון וישאלהו ההגמון לאמר האתה הוא מלך היהודים ויאמר ישוע אתה אמרת׃
12И кад Га тужаху главари свештенички и старешине, ништа не одговори.
12וידברו עליו שטנה הכהנים הגדולים והזקנים והוא לא ענה דבר׃
13Тада рече ми Пилат: Чујеш ли шта на тебе сведоче?
13ויאמר אליו פילטוס האינך שמע כמה הם מעידים בך׃
14И не одговори му ни једну реч тако да се судија дивљаше врло.
14ולא ענהו אף דבר אחד ויתמה ההגמון עד מאד׃
15А о сваком празнику пасхе беше обичај у судије да пусти народу по једног сужња кога они хоће.
15ומנהג ההגמון היה לפטר לעם בכל חג אסיר אחד את אשר יחפצו׃
16А тада имаху знатног сужња по имену Варава.
16ובעת ההיא היה להם אסיר ידוע ושמו בר אבא׃
17И кад се сабраше, рече им Пилат: Кога хоћете да вам пустим? Вараву или Исуса прозваног Христа?
17ויהי כאשר נקהלו ויאמר אליהם פילטוס את מי תחפצו כי אפטר לכם את בר אבא או את ישוע הנקרא בשם משיח׃
18Јер знаше да су Га из зависти предали.
18כי ידע אשר רק מקנאה מסרו אתו׃
19А кад сеђаше у суду, поручи му жена његова говорећи: Немој се ти ништа мешати у суд тог праведника, јер сам данас у сну много пострадала њега ради.
19ויהי כשבתו על כסא הדין ותשלח אליו אשתו לאמר אל יהי לך דבר עם הצדיק הזה כי בעבורו עניתי הרבה היום בחלום׃
20А главари свештенички и старешине наговорише народ да ишту Вараву, а Исуса да погубе.
20והכהנים הגדולים והזקנים פתו את המון העם לשאל להם את בר אבא ולאבד את ישוע׃
21А судија одговарајући рече им: Кога хоћете од ове двојице да вам пустим? А они рекоше: Вараву.
21ויען ההגמון ויאמר אליהם את מי משניהם תחפצו כי אפטר לכם ויאמרו את בר אבא׃
22Рече им Пилат: А шта ћу чинити с Исусом прозваним Христом? Рекоше му сви: Да се разапне.
22ויאמר אליהם פילטוס ומה אעשה לישוע הנקרא בשם משיח ויענו כלם יצלב׃
23Судија пак рече: А какво је зло учинио? А они гласно повикаше говорећи: Да се разапне.
23ויאמר ההגמון מה אפוא הרעה אשר עשה ויוסיפו עוד צעק לאמר יצלב׃
24А кад виде Пилат да ништа не помаже него још већа буна бива, узе воду те уми руке пред народом говорећи: Ја нисам крив у крви овог праведника: ви ћете видети.
24ויהי כראות פילטוס כי לא יועיל מאומה ורבתה עוד המהודה ויקח מים וירחץ את ידיו לעיני העם ויאמר נקי אנכי מדם הצדיק הזה אתם תראו׃
25И одговарајући сав народ рече: Крв његова на нас и на децу нашу.
25ויענו כל העם ויאמרו דמו עלינו ועל בנינו׃
26Тада пусти им Вараву, а Исуса шибавши предаде да се разапне.
26אז פטר להם את בר אבא ואת ישוע הכה בשוטים וימסר אותו להצלב׃
27Тада војници судијини узеше Исуса у судницу и скупише на Њ сву чету војника.
27ויקחו אנשי הצבא אשר להגמון את ישוע ויביאהו אל בית המשפט ויאספו עליו את כל הגדוד׃
28И свукавши Га обукоше Му скерлетну кабаницу.
28ויפשיטו אותו את בגדיו ויעטפהו מעיל שני׃
29И оплетавши венац од трња метнуше Му на главу, и дадоше Му трску у десницу; и клекнувши на колена пред Њим ругаху Му се говорећи: Здраво, царе јудејски!
29וישרגו קצים ויעשו עטרת וישימו על ראשו וקנה בימינו ויכרעו לפניו ויתלוצצו בו לאמר שלום לך מלך היהודים׃
30И пљунувши на Њ узеше трску и бише Га по глави.
30וירקו בו ויקחו את הקנה ויכהו על ראשו׃
31И кад Му се наругаше, свукоше с Њега кабаницу, и обукоше Га у хаљине Његове, и поведоше Га да Га разапну.
31ואחרי התלוצצם בו הפשיטו אותו את המעיל וילבישהו את בגדיו ויוליכהו לצלב׃
32И излазећи нађоше човека из Кирине по имену Симона и натераше га да Му понесе крст.
32ויהי בצאתם וימצאו איש קוריני ושמו שמעון ויאנסו אתו לשאת לו את צלבו׃
33И дошавши на место које се зове Голгота, то јест костурница,
33ויבאו אל המקום הנקרא גלגלתא הוא מקום גלגלת׃
34дадоше Му да пије сирће помешано са жучи, и окусивши не хте да пије.
34ויתנו לו לשתות חמץ מזוג במרורה ויטעם ולא אבה לשתות׃
35А кад Га разапеше, разделише хаљине Његове бацивши коцке;
35ויהי כאשר צלבו אותו ויחלקו להם את בגדיו וגורל הפילו למלאת את אשר נאמר בפי הנביא יחלקו בגדי להם ועל לבושי יפילו גורל׃
36и сеђаху онде те Га чуваху.
36וישבו שמה וישמרו אותו׃
37И метнуше Му више главе кривицу Његову написану: Ово је Исус цар јудејски.
37וישימו את דבר אשמתו כתוב ממעל לראשו זה הוא ישוע מלך היהודים׃
38Тада распеше с Њиме два хајдука, једног с десне а једног с леве стране.
38ויצלבו אתו שני פריצים אחד לימינו ואחד לשמאלו׃
39А који пролажаху хуљаху на Њ машући главама својим.
39והעברים גדפו אותו ויניעו את ראשם׃
40И говорећи: Ти који цркву разваљујеш и за три дана начињаш помози сам себи; ако си син Божји, сиђи с крста.
40ויאמרו אתה ההרס את ההיכל ובנהו בשלשת ימים הושע לנפשך ואם בן האלהים אתה רדה מן הצלב׃
41А тако и главари свештенички с књижевницима и старешинама подсмевајући се говораху:
41וכן הלעיגו גם ראשי הכהנים עם הסופרים והזקנים לאמר׃
42Другима поможе, а себи не може помоћи. Ако је цар Израиљев, нека сиђе сад с крста па ћемо га веровати.
42את אחרים הושיע ולעצמו לא יוכל להושיע אם מלך ישראל הוא ירד נא עתה מן הצלב ונאמין בו׃
43Он се уздао у Бога: нека му помогне сад, ако му је по вољи, јер говораше: Ја сам син Божји.
43בטח באלהים עתה יפלטהו אם חפץ בו כי אמר בן האלהים אני׃
44Тако исто и хајдуци разапети с Њим ругаху Му се.
44וגם הפריצים הנצלבים אתו חרפהו כדברים האלה׃
45А од шестог сата би тама по свој земљи до сата деветог.
45ומשעה הששית היה חשך על כל הארץ עד השעה התשיעית׃
46А око деветог сата повика Исус гласно говорећи: Или! Или! Лама савахтани? То јест: Боже мој! Боже мој! Зашто си ме оставио?
46וכעת השעה התשיעית ויצעק ישוע בקול גדול אלי אלי למה שבקתני ותרגומו אלי אלי למה עזבתני׃
47А неки од оних што стајаху онде чувши то говораху: Овај зове Илију.
47ויאמרו מקצת העמדים שם כשמעם את זאת לאמר אל אליהו הוא קורא׃
48И одмах отрча један од њих те узе сунђер, и напуни оцта, па натаче на трску, те Га појаше.
48וימהר אחד מהם וירץ ויקח ספוג וימלא אתו חמץ וישימהו על קנה וישקהו׃
49А остали говораху: Стани да видимо хоће ли доћи Илија да му помогне.
49ושאר האנשים אמרו הניחו לו ונראה אם יבוא אליהו להושיעו׃
50А Исус опет повика гласно и испусти душу.
50וישוע הוסיף לקרא בקול גדול ותצא רוחו׃
51И гле, завеса црквена раздре се надвоје од горњег краја до доњег; и земља се потресе, и камење се распаде;
51והנה נקרעה פרכת ההיכל מלמעלה למטה לשנים קרעים והארץ נרעשה והסלעים נבקעו׃
52и гробови се отворише, и усташе многа тела светих који су помрли;
52והקברים נפתחו ורבים מגופות הקדושים ישני אדמת עפר נעורו׃
53и изашавши из гробова, по васкрсењу Његовом, уђоше у свети град и показаше се многима.
53ויצאו מן הקברים אחרי הקיצו ויבאו אל העיר הקדושה ויראו לרבים׃
54А капетан и који с њим чуваху Исуса видевши да се земља тресе и шта би, поплашише се врло говорећи: Заиста овај беше Син Божји.
54ושר המאה והאנשים אשר אתו השמרים את ישוע כראותם את הרעש ואת אשר נהיתה נבהלו מאד ויאמרו אכן זה היה בן אלהים׃
55И онде беху и гледаху издалека многе жене које су ишле за Исусом из Галилеје и служиле Му.
55ותהיינה שם נשים רבות הראות מרחוק אשר הלכו אחרי ישוע מן הגליל לשרתו׃
56Међу којима беше Марија Магдалина и Марија мати Јаковљева и Јосијина и мати синова Зеведејевих.
56ובתוכן מרים המגדלית ומרים אם יעקב ויוסי ואם בני זבדי׃
57А кад би увече, дође човек богат из Ариматеје, по имену Јосиф, који је такође био ученик Исусов.
57ויהי בערב ויבא איש עשיר מן הרמתים ושמו יוסף וגם הוא היה מתלמידי ישוע׃
58Овај приступивши к Пилату замоли га за тело Исусово. Тада Пилат заповеди да му даду тело.
58ויגש אל פילטוס לשאל את גוית ישוע ויצו פליטוס כי תנתן לו׃
59И узевши Јосиф тело зави Га у платно чисто;
59ויקח יוסף את הגויה ויכרך אותה בסדין טהור׃
60и метну Га у нови свој гроб што је био исекао у камену; и наваливши велики камен на врата од гроба отиде.
60וישימה בקבר החדש אשר חצב לו בסלע ויגל אבן גדולה על פתח הקבר וילך לו׃
61А онде беше Марија Магдалина и друга Марија, и сеђаху према гробу.
61ומרים המגדלית ומרים האחרת היו ישבות שם ממול הקבר׃
62Сутрадан пак по петку сабраше се главари свештенички и фарисеји код Пилата,
62ויהי ממחרת ערב השבת ויקהלו הכהנים הגדולים והפרושים אל פילטוס׃
63и рекоше: Господару! Ми се опоменусмо да овај лажа каза још за живота: После три дана устаћу.
63ויאמרו אדנינו זכרנו כי אמר המתעה ההוא בעודנו חי מקצה שלשת ימים קום אקום׃
64Зато заповеди да се утврди гроб до трећег дана да не дођу како ученици његови ноћу и да га не украду и не кажу народу: Уста из мртвих; и биће последња превара гора од прве.
64לכן צוה נא ויסכר מבוא הקבר עד היום השלישי פן יבאו תלמידיו בלילה וגנבהו ואמרו אל העם הנה קם מן המתים והיתה התרמית האחרונה רעה מן הראשונה׃
65Рече им Пилат: Ево вам страже, па идите те утврдите како знате.
65ויאמר אליהם פילטוס הנה לכם אנשי משמר לכו סכרוהו כדעתכם׃
66А они отишавши са стражом утврдише гроб, и запечатише камен.
66וילכו ויסכרו את מבוא הקבר ויחתמו את האבן ויעמידו עליו את המשמר׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.