Матеј 20
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Јер је царство небеско као човек домаћин који ујутру рано изиђе да наима посленике у виноград свој.
1כי דומה מלכות השמים לאדם בעל בית אשר השכים לצאת בבקר לשכר פעלים לכרמו׃
2И погодивши се с посленицима по грош на дан посла их у виноград свој.
2והתנה עם הפעלים שכר דינר ליום וישלחם אל כרמו׃
3И изишавши у трећи сат, виде друге где стоје на тргу беспослени,
3ויצא בשעה השלישית וירא אחרים עמדים בטלים בשוק׃
4и њима рече: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право даћу вам.
4ויאמר להם לכו גם אתם אל כרמי וכישר אתן לכם וילכו׃
5И они отидоше. И опет изишавши у шести и девети сат, учини тако.
5ויצא גם בשעה הששית גם בתשיעית ויעש כדבר הזה׃
6И у једанаести сат изишавши нађе друге где стоје беспослени, и рече им: Што стојите овде сав дан беспослени?
6ויצא בשעת עשתי עשרה וימצא אחרים עמדים ויאמר אליהם למה אתם עמדים פה בטלים כל היום׃
7Рекоше му: Нико нас не најми. Рече им: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право примићете.
7ויאמרו לו כי לא שכר אותנו איש ויאמר אליהם לכו גם אתם אל הכרם וכישר יתן לכם׃
8А кад би у вече, рече господар од винограда к приставу свом: Дозови посленике и подај им плату почевши од последњих до првих.
8ויהי בערב ויאמר בעל הכרם אל פקידו קרא את הפעלים ושלם להם את שכרם החל באחרונים וכלה בראשונים׃
9И дошавши који су у једанаести сат најмљени примише по грош.
9ויבאו הנשכרים בשעת אחת עשרה ויקחו איש איש דינר אחד׃
10А кад дођоше први, мишљаху да ће више примити: И примише и они по грош.
10ובבא הראשונים דמו בנפשם כי יקחו יותר ויקחו גם הם איש איש דינר אחד׃
11И примивши викаху на господара.
11ויהי בקחתם וילונו על בעל הבית לאמר׃
12Говорећи: Ови последњи један сат радише, и изједначи их с нама који смо се читав дан мучили и горели.
12אלה האחרונים לא עשו כי אם שעה אחת ואתה השויתם אלינו אשר סבלנו את כבד היום ואת חמו׃
13А он одговарајући рече једном од њих: Пријатељу! Ја теби не чиним криво; ниси ли погодио са мном по грош?
13ויען ויאמר אל אחד מהם רעי לא עשקתיך הלא שכר דינר התנית עמי׃
14Узми своје па иди; а ја хоћу и овом последњем да дам као и теби.
14קח את שלך ולך ואני רצוני לתת גם לזה האחרון כמו לך׃
15Или зар ја нисам властан у свом чинити шта хоћу? Зар је око твоје зло што сам ја добар?
15הלא אוכל לעשות בשלי כרצוני האם תרע עינך על אשר טוב אנכי׃
16Тако ће бити последњи први и први последњи; јер је много званих, а мало избраних.
16ככה יהיו האחרונים ראשונים והראשונים יהיו אחרונים כי רבים הם הקרואים ומעטים הנבחרים׃
17И пошавши Исус у Јерусалим узе насамо дванаест ученика на путу, и рече им:
17ויהי כעלות ישוע ירושלים ויקח אליו את שנים העשר לבדם ויאמר להם בדרך׃
18Ево идем у Јерусалим, и Син човечији биће предан главарима свештеничким и књижевницима; и осудиће Га на смрт;
18הננו עלים ירושלימה ובן האדם ימסר לראשי הכהנים ולסופרים והרשיעהו למות׃
19и предаће Га незнабошцима да Му се ругају и да Га бију и разапну; и трећи дан устаће.
19ומסרו אותו לגוים להתל בו ולהכות אותו בשוטים ולצלב אותו וביום השלישי קום יקום׃
20Тада приступи к Њему мати синова Зеведејевих са својим синовима клањајући Му се и молећи Га за нешто.
20אז נגשה אליו אם בני זבדי עם בניה ותשתחו לו לבקש ממנו דבר׃
21А Он јој рече: Шта хоћеш? Рече Му: Заповеди да седу ова моја два сина, један с десне стране Теби, а један с леве стране Теби, у царству Твом.
21ויאמר אליה מה בקשתך ותאמר אליו אמר נא כי ישבו שני בני אלה אחד לימינך ואחד לשמאלך במלכותך׃
22А Исус одговарајући рече: Не знате шта тражите; можете ли пити чашу коју ћу ја пити и крстити се крштењем којим се ја крстим? Рекоше Му: Можемо.
22ויען ישוע ויאמר לא ידעתם את אשר שאלתם היכל תוכלו שתות את הכוס אשר אני עתיד לשתותו והטבל בטבילה אשר אני נבטל בה ויאמרו אליו נוכל׃
23И рече им: Чашу дакле моју испићете, и крстићете се крштењем којим се ја крстим; али да седете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати, него коме је уготовио Отац мој.
23ויאמר אליהם הן את כוסי תשתו ובטבילה אשר אני נטבל בה תטבלו אך שבת לימימי ולשמאלי אין בידי לתתה בלתי לאשר הוכן להם מאת אבי׃
24И кад чуше осталих десет ученика, расрдише се на та два брата.
24ויהי כאשר שמעו זאת העשרה ויכעסו אל שני האחים׃
25А Исус дозвавши их рече: Знате да кнезови народни заповедају народу, и поглавари управљају њим.
25וישוע קרא להם ויאמר אתם ידעתם כי שרי הגוים רדים בהם והגדולים שלטים עליהם׃
26Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
26ואתם אל יהי כן ביניכם כי אם החפז להיות גדול בכם יהי לכם למשרת׃
27И који хоће међу вама да буде први, да вам буде слуга.
27והחפץ להיות בכם לראש יהי לכם עבד׃
28Као што ни Син човечији није дошао да Му служе, него да служи и да душу своју у откуп да за многе.
28כאשר בן האדם לא בא למען ישרתוהו כי אם לשרת ולתת את נפשו כפר תחת רבים׃
29И кад је излазио из Јерихона за Њим иђаше народ многи.
29ויהי כצאתם מיריחו וילך אחריו המון עם רב׃
30И гле, два слепца сеђаху крај пута, и чувши да Исус пролази повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
30והנה שני עורים ישבים על יד הדרך וישמעו כי ישוע עבר ויצעקו לאמר חננו נא אדנינו בן דוד׃
31А народ прећаше им да ућуте; а они још већма повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
31ויגער בם העם להשתיקם והם הרבו לצעק ויאמרו אדנינו חננו נא בן דוד׃
32И уставивши се Исус дозва их, и рече: Шта хоћете да вам учиним?
32ויעמד ישוע ויקרא להם ויאמר מה תחפצו ואעשה לכם׃
33Рекоше Му: Господе, да се отворе очи наше.
33ויאמרו אליו אדנינו עשה שתפקחנה עינינו׃
34И смилова се Исус, и дохвати се очију њихових, и одмах прогледаше очи њихове, и отидоше за Њим.
34ורחמי ישוע נכמרו ויגע בעיניהם ופתאם החלו עיניהם לראות וילכו אחריו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.