Матеј 13
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И онај дан изишавши Исус из куће сеђаше крај мора.
1ויהי ביום ההוא ויצא ישוע מן הבית וישב על הים׃
2И сабраше се око Њега људи многи, тако да мора ући у лађу и сести; а народ сав стајаше по брегу.
2ויקהלו אליו המון עם רב וירד אל האניה וישב בה וכל העם עמדים על שפת הים׃
3И Он им казива много у причама говорећи: Гле, изиђе сејач да сеје.
3וירב לדבר אליהם במשלים לאמר הנה הזורע יצא לזרע׃
4И кад сејаше, једна зрна падоше крај пута, и дођоше птице и позобаше их;
4ובזרעו נפל מן הזרע על יד הדרך ויבא העוף ויאכלהו׃
5а друга падоше на каменита места, где не беше много земље, и одмах изникоше; јер не беше у дубину земље.
5ויש אשר נפל על מקמות סלע אשר אין לו שם אדמה הרבה וימהר לצמח כי לא היה לו עמק אדמה׃
6И кад обасја сунце, повенуше, и будући да немаху жила, посахнуше.
6ויהי כזרח השמש ויצרב וייבש כי לא היה לו שרש׃
7А друга падоше у трње, и нарасте трње, и подави их.
7ויש אשר נפל בין הקצים ויעלו הקצים וימעכהו׃
8А друга падоше на земљу добру, и доношаху род, једно по сто, а једно по шездесет, а једно по тридесет.
8ויש אשר נפל על האדמה הטובה ויתן פרי זה מאה שערים וזה ששים וזה שלשים׃
9Ко има уши да чује нека чује.
9מי אשר אזנים לו לשמע ישמע׃
10И приступивши ученици рекоше Му: Зашто им говориш у причама?
10ויגשו אליו התלמידים ויאמרו למה זה במשלים תדבר אליהם׃
11А Он одговарајући рече им: Вама је дано да знате тајне царства небеског, а њима није дано.
11ויען ויאמר כי לכם נתן לדעת את סודות מלכות השמים ולהם לא נתן׃
12Јер ко има, даће му се, и претећи ће му; а који нема, узеће му се и оно што има.
12כי מי שיש לו נתן ינתן לו ויעדיף ומי שאין לו גם את אשר יש לו יקח ממנו׃
13Зато им говорим у причама, јер гледајући не виде, и чујући не чују нити разумеју.
13על כן במשלים אדבר אליהם כי בראתם לא יראו ובשמעם לא ישמעו אף לא יבינו׃
14И збива се на њима пророштво Исаијино, које говори: Ушима ћете чути, и нећете разумети; и очима ћете гледати, и нећете видети.
14ותקים בהם נבואת ישעיהו האמרת שמעו שמוע ואל תבינו וראו ראו ואל תדעו׃
15Јер је одрвенило срце ових људи, и ушима тешко чују, и очи су своје затворили да како не виде очима, и ушима не чују, и срцем не разумеју, и не обрате се да их исцелим.
15כי השמן לב העם הזה ואזניו הכבד ועיניו השע פן יראה בעיניו ובאזניו ישמע ולבבו יבין ושב ורפא לו׃
16А благо вашим очима што виде, и ушима вашим што чују.
16ואתם אשרי עיניכם כי תראינה ואזניכם כי תשמענה׃
17Јер вам кажем заиста да су многи пророци и праведници желели видети шта ви видите, и не видеше; и чути шта ви чујете, и не чуше.
17כי אמן אמר אני לכם נביאים וצדיקים רבים נכספו לראת את אשר אתם ראים ולא ראוהו ולשמע את אשר אתם שמעים ולא שמעוהו׃
18Ви пак чујте причу о сејачу:
18לכן אתם שמעו נא את משל הזורע׃
19Свакоме који слуша реч о царству и не разуме, долази нечастиви и краде посејано у срцу његовом: то је око пута посејано.
19כל איש שמע את דבר המלכות ולא יבינהו ובא הרע וחטף את הזרוע בלבבו הוא הנזרע על יד הדרך׃
20А на камену посејано то је који слуша реч и одмах с радости прими је,
20והנזרע על הסלע הוא השמע את הדבר וימהר ויקחנו בשמחה׃
21али нема корена у себи, него је непостојан, па кад буде до невоље или га потерају речи ради, одмах удари натраг.
21אך אין לו שרש תחתיו ורק לשעה יעמד ובהיות צרה ורדיפה על אדות הדבר מיד נכשל׃
22А посејано у трњу то је који слуша реч, но брига овог света и превара богатства загуше реч, и без рода остане.
22והנזרע בין הקצים הוא השמע את הדבר ודאגת העולם הזה ומרמת העשר ימעכו את הדבר ופרי לא יהיה לו׃
23А посејано на доброј земљи то је који слуша реч и разуме, који дакле и род рађа, и доноси један по сто, а један по шездесет, а један по тридесет.
23והנזרע על האדמה הטובה הוא השמע את הדבר ומבין אתו אף יעשה פרי ונתן זה מאה שערים וזה ששים וזה שלשים׃
24Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као човек који посеја добро семе у пољу свом,
24וישם לפניהם משל אחר לאמר מלכות השמים דומה לאיש אשר זרע זרע טוב בשדהו׃
25а кад људи поспаше, дође његов непријатељ и посеја кукољ по пшеници, па отиде.
25ויהי בנפל תרדמה על האנשים ויבא איבו ויזרע זונין בתוך החטים וילך לו׃
26А кад ниче усев и род донесе, онда се показа кукољ.
26וכאשר פרח הדשא ויעש פרי ויראו גם הזונין׃
27Тада дођоше слуге домаћинове и рекоше му: Господару! Ниси ли ти добро семе сејао на својој њиви? Откуда дакле кукољ?
27ויגשו עבדי בעל הבית ויאמרו אליו אדנינו הלא זרע טוב זרעת בשדך ומאין לו הזונין׃
28А он рече им: Непријатељ човек то учини. А слуге рекоше му: Хоћеш ли дакле да идемо да га почупамо?
28ויאמר להם איש איב עשה זאת ויאמרו אליו העבדים היש את נפשך כי נלך ונלקט אתם׃
29А он рече: Не; да не би чупајући кукољ почупали заједно с њиме пшеницу.
29ויאמר לא פן בלקטכם את הזונין תשרשו גם את החטים׃
30Оставите нека расте обоје заједно до жетве; и у време жетве рећи ћу жетеоцима: Саберите најпре кукољ, и свежите га у снопље да га сажежем; а пшеницу свезите у житницу моју.
30הניחו אתם ויגדלו שניהם יחד עד הקציר והיה בעת הקציר אמר לקוצרים לקטו בראשונה את הזונין ואגדו אתם אגדות לשרפם ואת החטים אספו לאוצרי׃
31Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као зрно горушичино које узме човек и посеје на њиви својој,
31וישם לפניהם משל אחר לאמר מלכות השמים דומה לגרגר של חרדל אשר לקחו איש ויזרעהו בשדהו׃
32које је истина најмање од свију семена, али кад узрасте, веће је од свега поврћа, и буде дрво да птице небеске долазе, и седају на његовим гранама.
32והוא קטן מכל הזרועים וכאשר צמח גדול הוא מן הירקות והיה לעץ עד אשר יבאו עוף השמים וקננו בענפיו׃
33Другу причу каза им: Царство је небеско као квасац који узме жена и метне у три копање брашна док све не ускисне.
33וישא עוד משלו ויאמר מלכות השמים דומה לשאר אשר לקחתו אשה ותטמנהו בשלש סאים קמח עד כי יחמץ כלו׃
34Све ово у причама говори Исус људима, и без приче ништа не говораше им:
34כל זאת דבר ישוע במשלים אל המון העם ובבלי משל לא דבר אליהם׃
35Да се збуде шта је казао пророк говорећи: Отворићу у причама уста своја, казаћу сакривено од постања света.
35למלאת את אשר דבר הנביא לאמר אפתחה במשל פי אביעה חידות מני קדם׃
36Тада остави Исус људе, и дође у кућу. И приступише к Њему ученици Његови говорећи: Кажи нам причу о кукољу на њиви.
36אז שלח ישוע את המון העם ויבא הביתה ויגשו אליו תלמידיו ויאמרו באר נא לנו את משל זוני השדה׃
37А Он одговарајући рече им: Који сеје добро семе оно је Син човечији;
37ויען ויאמר אליהם הזורע את הזרע הטוב הוא בן האדם׃
38а њива је свет; а добро семе синови су царства, а кукољ синови су зла;
38והשדה הוא העולם והזרע הטוב בני המלכות הם והזונין בני הרע המה׃
39а непријатељ који га је посејао јесте ђаво; а жетва је последак овог века; а жетеоци су анђели.
39והאיב אשר זרעם הוא השטן והקציר הוא קץ העולם והקצרים הם המלאכים׃
40Као што се дакле кукољ сабира, и огњем сажиже, тако ће бити на крају овог века.
40והנה כאשר ילקטו הזונין ונשרפו באש כן יהיה בקץ העולם הזה׃
41Послаће Син човечији анђеле своје, и сабраће из царства Његовог све саблазни и који чине безакоње.
41בן האדם ישלח את מלאכיו ולקטו ממלכותו את כל המכשלות ואת כל פעלי האון׃
42И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
42והשליכו אתם אל תנור האש שם תהיה היללה וחרק השנים׃
43Тада ће се праведници засјати као сунце у царству Оца свог. Ко има уши да чује нека чује.
43אז יזהירו הצדיקים כשמש במלכות אביהם מי אשר אזנים לו לשמע ישמע׃
44Још је царство небеско као благо сакривено у пољу, које нашавши човек сакри и од радости зато отиде и све што има продаде и купи поље оно.
44עוד דומה מלכות השמים לאוצר טמון בשדה אשר מצאו איש ויטמנהו ובשמחתו ילך ומכר את כל אשר לו וקנה את השדה ההוא׃
45Још је царство небеско као човек трговац који тражи добар бисер,
45עוד דומה מלכות השמים לסחר המבקש מרגליות טבות׃
46па кад нађе једно многоцено зрно бисера, отиде и продаде све што имаше и купи га.
46וכאשר מצא מרגלית אחת יקרה מאד הלך לו וימכר את כל אשר לו ויקן אתה׃
47Још је царство небеско као мрежа која се баци у море и заграби од сваке руке рибе;
47עוד דומה מלכות השמים למכמרת אשר הורדה לים ומינים שונים יאספו לתוכה׃
48која кад се напуни, извукоше је на крај, и седавши, избраше добре у судове, а зле бацише напоље.
48וכאשר נמלאה העלו אתה אל שפת הים וישבו וילקטו את המינים הטובים לתוך הכלים ואת המשחתים השליכו חוצה׃
49Тако ће бити на послетку века: изићи ће анђели и одлучиће зле од праведних.
49כן יהיה בקץ העולם יצאו המלאכים והבדילו את הרשעים מתוך הצדיקים׃
50И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
50והשליכום אל תנור האש שם תהיה היללה וחרק השנים׃
51Рече им Исус: Разуместе ли ово? Рекоше Му: Да, Господе.
51ויאמר אליהם ישוע האתם הבינותם את כל זאת ויאמרו אליו כן אדנינו׃
52А Он им рече: Зато је сваки књижевник који се научио царству небеском као домаћин који износи из клети своје ново и старо.
52ויאמר אליהם על כן כל סופר המלמד למלכות השמים דומה לאיש בעל הבית המוציא מאוצרו חדשות וישנות׃
53И кад сврши Исус приче ове, отиде оданде.
53ויהי ככלות ישוע את המשלים האלה ויעבר משם׃
54И дошавши на постојбину своју, учаше их по зборницама њиховим тако да Му се дивљаху, и говораху: Откуд овоме премудрост ова и моћи?
54ויבא לארצו וילמד אתם בבית כנסתם עד כי השתוממו ויאמרו מאין לזה החכמה הזאת והגבורות׃
55Није ли ово дрводељин син? Не зове ли се мати његова Марија, и браћа његова Јаков, и Јосија, и Симон, и Јуда?
55הלא זה הוא בן החרש הלא אמו שמה מרים ואחיו יעקב ויוסי ושמעון ויהודה׃
56И сестре његове нису ли све код нас? Откуд њему ово све?
56ואחיותיו הלא כלן אתנו הן ומאין איפוא לו כל אלה׃
57И саблажњаваху се о Њега. А Исус рече им: Нема пророка без части осим на постојбини својој и у дому свом.
57ויהי להם למכשול ויאמר ישוע אליהם אין הנביא נקלה כי אם בארצו ובביתו׃
58И не створи онде чудеса многих за неверство њихово.
58ולא עשה שם גבורות רבות מפני חסר אמונתם׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.