Матеј 27
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1А кад би ујутру, учинише веће сви главари свештенички и старешине народне за Исуса да Га погубе.
1و چون صبح شد، همه روسای کهنه ومشایخ قوم بر عیسی شورا کردند که اورا هلاک سازند.
2И свезавши Га одведоше, и предаше Га Понтију Пилату, судији.
2پس او را بند نهاده، بردند و به پنطیوس پیلاطس والی تسلیم نمودند.
3Тада видевши Јуда издајник Његов да Га осудише раскаја се, и врати тридесет сребрника главарима свештеничким и старешинама
3در آن هنگام، چون یهودا تسلیم‌کننده او دید که بر او فتوا دادند، پشیمان شده، سی پاره نقره را به روسای کهنه و مشایخ رد کرده،
4говорећи: Ја сагреших што издадох крв праву. А они рекоше: Шта ми маримо за то? Ти ћеш видети.
4گفت: «گناه کردم که خون بیگناهی را تسلیم نمودم.» گفتند: «ما را چه، خود دانی!»
5И бацивши сребрнике у цркви изиђе, и отиде те се обеси.
5پس آن نقره را درهیکل انداخته، روانه شد و رفته خود را خفه نمود.
6А главари свештенички узевши сребрнике рекоше: Не ваља их метнути у црквену хазну, јер је узето за крв.
6اما روسای کهنه نقره را بر داشته، گفتند: «انداختن این در بیت‌المال جایز نیست زیرا خونبها است.»
7Него се договорише те купише за њих лончареву њиву за гробље гостима.
7پس شورا نموده، به آن مبلغ، مزرعه کوزه‌گر را بجهت مقبره غرباءخریدند.
8Од тога се и прозва она њива крвна њива и до данас.
8از آن جهت، آن مزرعه تا امروزبحقل الدم مشهور است.
9Тада се изврши шта је казао пророк Јеремија говорећи: И узеше тридесет сребрника, цену цењенога кога су ценили синови Израиљеви;
9آنگاه سخنی که به زبان ارمیای نبی گفته شده بود تمام گشت که «سی پاره نقره را برداشتند، بهای آن قیمت کرده شده‌ای که بعضی از بنی‌اسرائیل بر او قیمت گذاردند.
10и дадоше их за њиву лончареву, као што ми каза Господ.
10و آنها را بجهت مزرعه کوزه‌گر دادند، چنانکه خداوند به من گفت.»
11А Исус стаде пред судијом, и запита Га судија говорећи: Ти ли си цар јудејски? А Исус рече му: Ти кажеш.
11اما عیسی در حضور والی ایستاده بود. پس والی از او پرسیده، گفت: «آیا تو پادشاه یهودهستی؟» عیسی بدو گفت: «تو می‌گویی!»
12И кад Га тужаху главари свештенички и старешине, ништа не одговори.
12وچون روسای کهنه و مشایخ از او شکایت می‌کردند، هیچ جواب نمی داد.
13Тада рече ми Пилат: Чујеш ли шта на тебе сведоче?
13پس پیلاطس وی را گفت: «نمی شنوی چقدر بر تو شهادت می‌دهند؟»
14И не одговори му ни једну реч тако да се судија дивљаше врло.
14اما در جواب وی، یک سخن هم نگفت، بقسمی که والی بسیار متعجب شد.
15А о сваком празнику пасхе беше обичај у судије да пусти народу по једног сужња кога они хоће.
15و در هر عیدی، رسم والی این بود که یک زندانی، هر‌که را می‌خواستند، برای جماعت آزاد می‌کرد.
16А тада имаху знатног сужња по имену Варава.
16و در آن وقت، زندانی مشهور، برابا نام داشت.
17И кад се сабраше, рече им Пилат: Кога хоћете да вам пустим? Вараву или Исуса прозваног Христа?
17پس چون مردم جمع شدند، پیلاطس ایشان را گفت: «که را می‌خواهید برای شما آزاد کنم؟ برابا یا عیسی مشهور به مسیح را؟»
18Јер знаше да су Га из зависти предали.
18زیرا که دانست او را از حسد تسلیم کرده بودند.
19А кад сеђаше у суду, поручи му жена његова говорећи: Немој се ти ништа мешати у суд тог праведника, јер сам данас у сну много пострадала њега ради.
19چون بر مسند نشسته بود، زنش نزد اوفرستاده، گفت: «با این مرد عادل تو را کاری نباشد، زیرا که امروز در خواب درباره او زحمت بسیار بردم.»
20А главари свештенички и старешине наговорише народ да ишту Вараву, а Исуса да погубе.
20اما روسای کهنه و مشایخ، قوم را بر این ترغیب نمودند که برابا را بخواهند و عیسی راهلاک سازند.
21А судија одговарајући рече им: Кога хоћете од ове двојице да вам пустим? А они рекоше: Вараву.
21پس والی بدیشان متوجه شده، گفت: «کدام‌یک از این دو نفر را می‌خواهیدبجهت شما رها کنم؟ گفتند: «برابا را.»
22Рече им Пилат: А шта ћу чинити с Исусом прозваним Христом? Рекоше му сви: Да се разапне.
22پیلاطس بدیشان گفت: «پس با عیسی مشهور به مسیح چه کنم؟» جمیع گفتند: «مصلوب شود!»
23Судија пак рече: А какво је зло учинио? А они гласно повикаше говорећи: Да се разапне.
23والی گفت: «چرا؟ چه بدی کرده است؟» ایشان بیشترفریاد زده، گفتند: «مصلوب شود!»
24А кад виде Пилат да ништа не помаже него још већа буна бива, узе воду те уми руке пред народом говорећи: Ја нисам крив у крви овог праведника: ви ћете видети.
24چون پیلاطس دید که ثمری ندارد بلکه آشوب زیاده می‌گردد، آب طلبیده، پیش مردم دست خود راشسته گفت: «من بری هستم از خون این شخص عادل. شما ببینید.»
25И одговарајући сав народ рече: Крв његова на нас и на децу нашу.
25تمام قوم در جواب گفتند: «خون او بر ما و فرزندان ما باد!»
26Тада пусти им Вараву, а Исуса шибавши предаде да се разапне.
26آنگاه برابا رابرای ایشان آزاد کرد و عیسی را تازیانه زده، سپرد تا او را مصلوب کنند.
27Тада војници судијини узеше Исуса у судницу и скупише на Њ сву чету војника.
27آنگاه سپاهیان والی، عیسی را به دیوانخانه برده، تمامی فوج را گرد وی فراهم آوردند.
28И свукавши Га обукоше Му скерлетну кабаницу.
28واو را عریان ساخته، لباس قرمزی بدو پوشانیدند،
29И оплетавши венац од трња метнуше Му на главу, и дадоше Му трску у десницу; и клекнувши на колена пред Њим ругаху Му се говорећи: Здраво, царе јудејски!
29و تاجی از خار بافته، بر سرش گذاردند و نی بدست راست او دادند و پیش وی زانو زده، استهزاکنان او را می‌گفتند: «سلام‌ای پادشاه یهود!»
30И пљунувши на Њ узеше трску и бише Га по глави.
30و آب دهان بر وی افکنده، نی را گرفته بر سرش می‌زدند.
31И кад Му се наругаше, свукоше с Њега кабаницу, и обукоше Га у хаљине Његове, и поведоше Га да Га разапну.
31و بعد از آنکه او را استهزاکرده بودند، آن لباس را از وی کنده، جامه خودش را پوشانیدند و او را بجهت مصلوب نمودن بیرون بردند.
32И излазећи нађоше човека из Кирине по имену Симона и натераше га да Му понесе крст.
32و چون بیرون می‌رفتند، شخصی قیروانی شمعون نام را یافته، او را بجهت بردن صلیب مجبور کردند.
33И дошавши на место које се зове Голгота, то јест костурница,
33و چون به موضعی که به جلجتایعنی کاسه سر مسمی بود رسیدند،
34дадоше Му да пије сирће помешано са жучи, и окусивши не хте да пије.
34سرکه ممزوج به مر بجهت نوشیدن بدو دادند. اما چون چشید، نخواست که بنوشد.
35А кад Га разапеше, разделише хаљине Његове бацивши коцке;
35پس او را مصلوب نموده، رخت او راتقسیم نمودند و بر آنها قرعه انداختند تا آنچه به زبان نبی گفته شده بود تمام شود که «رخت مرا درمیان خود تقسیم کردند و بر لباس من قرعه انداختند.»
36и сеђаху онде те Га чуваху.
36و در آنجا به نگاهبانی او نشستند.
37И метнуше Му више главе кривицу Његову написану: Ово је Исус цар јудејски.
37و تقصیر نامه او را نوشته، بالای سرش آویختند که «این است عیسی، پادشاه یهود!»
38Тада распеше с Њиме два хајдука, једног с десне а једног с леве стране.
38آنگاه دو دزد یکی بر دست راست و دیگری برچپش با وی مصلوب شدند.
39А који пролажаху хуљаху на Њ машући главама својим.
39و راهگذاران سرهای خود را جنبانیده، کفر گویان
40И говорећи: Ти који цркву разваљујеш и за три дана начињаш помози сам себи; ако си син Божји, сиђи с крста.
40می‌گفتند: «ای کسی‌که هیکل را خراب می‌کنی و در سه روزآن را می‌سازی، خود را نجات ده. اگر پسر خداهستی، از صلیب فرود بیا!»
41А тако и главари свештенички с књижевницима и старешинама подсмевајући се говораху:
41همچنین نیزروسای کهنه با کاتبان و مشایخ استهزاکنان می‌گفتند:
42Другима поможе, а себи не може помоћи. Ако је цар Израиљев, нека сиђе сад с крста па ћемо га веровати.
42«دیگران را نجات داد، اما نمی تواندخود را برهاند. اگر پادشاه اسرائیل است، اکنون ازصلیب فرود آید تا بدو ایمان آوریم!
43Он се уздао у Бога: нека му помогне сад, ако му је по вољи, јер говораше: Ја сам син Божји.
43بر خداتوکل نمود، اکنون او را نجات دهد، اگر بدورغبت دارد زیرا گفت پسر خدا هستم!»
44Тако исто и хајдуци разапети с Њим ругаху Му се.
44وهمچنین آن دو دزد نیز که با وی مصلوب بودند، او را دشنام می‌دادند.
45А од шестог сата би тама по свој земљи до сата деветог.
45و از ساعت ششم تا ساعت نهم، تاریکی تمام زمین را فرو گرفت.
46А око деветог сата повика Исус гласно говорећи: Или! Или! Лама савахтани? То јест: Боже мој! Боже мој! Зашто си ме оставио?
46و نزدیک به ساعت نهم، عیسی به آواز بلند صدا زده گفت: «ایلی ایلی لما سبقتنی.» یعنی الهی الهی مرا چرا ترک کردی.
47А неки од оних што стајаху онде чувши то говораху: Овај зове Илију.
47اما بعضی از حاضرین چون این را شنیدند، گفتند که او الیاس را می‌خواند.
48И одмах отрча један од њих те узе сунђер, и напуни оцта, па натаче на трску, те Га појаше.
48در ساعت یکی از آن میان دویده، اسفنجی را گرفت و آن را پر ازسرکه کرده، بر سر نی گذارد و نزد او داشت تابنوشد.
49А остали говораху: Стани да видимо хоће ли доћи Илија да му помогне.
49و دیگران گفتند: «بگذار تا ببینیم که آیاالیاس می‌آید او را برهاند.»
50А Исус опет повика гласно и испусти душу.
50عیسی باز به آوازبلند صیحه زده، روح را تسلیم نمود.
51И гле, завеса црквена раздре се надвоје од горњег краја до доњег; и земља се потресе, и камење се распаде;
51که ناگاه پرده هیکل از سر تا پا دو پاره شد و زمین متزلزل وسنگها شکافته گردید،
52и гробови се отворише, и усташе многа тела светих који су помрли;
52و قبرها گشاده شد وبسیاری از بدنهای مقدسین که آرامیده بودندبرخاستند،
53и изашавши из гробова, по васкрсењу Његовом, уђоше у свети град и показаше се многима.
53و بعد از برخاستن وی، از قبوربرآمده، به شهر مقدس رفتند و بر بسیاری ظاهرشدند.
54А капетан и који с њим чуваху Исуса видевши да се земља тресе и шта би, поплашише се врло говорећи: Заиста овај беше Син Божји.
54اما یوزباشی و رفقایش که عیسی رانگاهبانی می‌کردند، چون زلزله و این وقایع رادیدند، بینهایت ترسان شده، گفتند: «فی الواقع این شخص پسر خدا بود.»
55И онде беху и гледаху издалека многе жене које су ишле за Исусом из Галилеје и служиле Му.
55و در آنجا زنان بسیاری که از جلیل در عقب عیسی آمده بودند تا او راخدمت کنند، از دور نظاره می‌کردند،
56Међу којима беше Марија Магдалина и Марија мати Јаковљева и Јосијина и мати синова Зеведејевих.
56که از آن جمله، مریم مجدلیه بود و مریم مادر یعقوب ویوشاء و مادر پسران زبدی.
57А кад би увече, дође човек богат из Ариматеје, по имену Јосиф, који је такође био ученик Исусов.
57اما چون وقت عصر رسید، شخصی دولتمند از اهل رامه، یوسف نام که او نیز ازشاگردان عیسی بود آمد،
58Овај приступивши к Пилату замоли га за тело Исусово. Тада Пилат заповеди да му даду тело.
58و نزد پیلاطس رفته، جسد عیسی را خواست. آنگاه پیلاطس فرمان داد که داده شود.
59И узевши Јосиф тело зави Га у платно чисто;
59پس یوسف جسد را برداشته، آن را در کتان پاک پیچیده،
60и метну Га у нови свој гроб што је био исекао у камену; и наваливши велики камен на врата од гроба отиде.
60او را در قبری نو که برای خود از سنگ تراشیده بود، گذارد و سنگی بزرگ بر سر آن غلطانیده، برفت.
61А онде беше Марија Магдалина и друга Марија, и сеђаху према гробу.
61و مریم مجدلیه و مریم دیگر در آنجا، در مقابل قبرنشسته بودند.
62Сутрадан пак по петку сабраше се главари свештенички и фарисеји код Пилата,
62و در فردای آن روز که بعد از روز تهیه بودروسای کهنه و فریسیان نزد پیلاطس جمع شده،
63и рекоше: Господару! Ми се опоменусмо да овај лажа каза још за живота: После три дана устаћу.
63گفتند: «ای آقا ما را یاد است که آن گمراه‌کننده وقتی که زنده بود گفت: “بعد از سه روزبرمی خیزم.”
64Зато заповеди да се утврди гроб до трећег дана да не дођу како ученици његови ноћу и да га не украду и не кажу народу: Уста из мртвих; и биће последња превара гора од прве.
64پس بفرما قبر را تا سه روزنگاهبانی کنند مبادا شاگردانش در شب آمده، اورا بدزدند و به مردم گویند که از مردگان برخاسته است و گمراهی آخر، از اول بدتر شود.»
65Рече им Пилат: Ево вам страже, па идите те утврдите како знате.
65پیلاطس بدیشان فرمود: «شما کشیکچیان دارید. بروید چنانکه دانید، محافظت کنید.»
66А они отишавши са стражом утврдише гроб, и запечатише камен.
66پس رفتند و سنگ را مختوم ساخته، قبر را باکشیکچیان محافظت نمودند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.