Римљанима 9
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Истину говорим тако ми Христа, не лажем, то ми сведочи савест моја Духом Светим:
1אמת אני מדבר במשיח ולא אשקף ודעתי מעידה לי ברוח הקדש׃
2Да ми је врло жао и срце ме моје боли без престанка;
2כי גדול עצבוני ואין קץ לדאבון לבי׃
3јер бих желео да ја сам будем одлучен од Христа за браћу своју која су ми род по телу,
3כי מי יתן היתי אני מחרם מן המשיח בעד אחי שארי ובשרי׃
4која су Израиљци, којих је посинаштво и слава, и завет и закон, и богомољство, и обећања;
4אשר הם בני ישראל ויש להם משפט הבנים והכבוד והבריתות ומתן התורה והעבודה וההבטחות׃
5којих су и оци, и од којих је Христос по телу, који је над свима, Бог благословен ва век. Амин.
5ולהם האבות ואשר מהם יצא המשיח לפי בשרו אשר הוא אל על הכל מברך לעולמים אמן׃
6А није могуће да реч Божија прође: јер нису сви Израиљци који су од Израиља;
6אבל לא כאלו נפל דבר אלהים ארצה כי לא כל אשר הם מישראל גם ישראל המה׃
7нити су сви деца који су семе Авраамово, него у Исаку, рече, назваће ти се семе.
7ולא על היותם זרע אברהם כלם בנים הם כי ביצחק יקרא לך זרע׃
8То јест, нису оно деца Божија што су по телу деца, него деца обећања примају се за семе.
8כלומר לא בני הבשר המה בני האלהים כי אם בני ההבטחה הם הנחשבים לזרע׃
9Јер је ово реч обећања: У ово време доћи ћу и у Саре ће бити син.
9כי דבר הבטחה הוא מה שנאמר למועד אשוב ולשרה בן׃
10Не само, пак, она него и Ревека, кад затрудне од самог Исака, оца нашег.
10ולא זאת בלבד כי כן היה גם ברבקה בהיותה הרה לאחד ליצחק אבינו׃
11Јер још док се деца не беху родила, ни учинила добра ни зла, да остане Божија наредба по избору,
11כי בטרם ילדו בניה ועוד לא עשו טוב או רע למען תקום עצת האלהים כפי בחירתו לא מתוך מעשים כי אם כרצון הקרא׃
12не за дела, него Оног ради који позива рече јој се: Већи ће служити мањем,
12נאמר לה כי רב יעבד צעיר׃
13као што стоји написано: Јаков ми омиле, а на Исава омрзох.
13ככתוב ואהב את יעקב ואת עשו שנאתי׃
14Шта ћемо, дакле, на то рећи? Еда ли је неправда у Бога? Боже сачувај!
14אם כן מה נאמר הכי יש עול באלהים חלילה׃
15Јер Мојсију говори: Кога ћу помиловати, помиловаћу, и на кога ћу се смиловати, смиловаћу се.
15כי למשה אמר וחנתי את אשר אחן ורחמתי את אשר ארחם׃
16Тако, дакле, нити стоји до оног који хоће, ни до оног који трчи, него до Бога који помилује.
16ועל כן אין הדבר לא ביד הרצה ולא ביד הרץ כי אם ביד האלהים המרחם׃
17Јер писмо говори Фараону: Зато те исто подигох да на теби покажем силу своју, и да се разгласи име моје по свој земљи.
17כי כן הכתוב אמר לפרעה בעבור זאת העמדתיך בעבור הראתך את כחי ולמען ספר שמי בכל הארץ׃
18Тако, дакле, кога хоће милује, а кога хоће отврдоглави.
18ויוצא מזה כי את אשר יחפץ יחננו ואת אשר יחפץ יקשהו׃
19Рећи ћеш ми: Зашто нас још криви? Јер ко се може супротити вољи Његовој?
19וכי תאמר אלי מדוע יוכיח עוד נגד רצונו מי יתיצב׃
20А ко си ти, о човече! Да противно одговараш Богу? Еда ли рукотворина говори мајстору свом: Зашто си ме тако начинио?
20אמנם בן אדם מי אתה אשר תריב את האלהים היאמר יצר ליצרו למה ככה עשיתני׃
21Или зар лончар нема власти над калом да од једне гуке начини један суд за част а други за срамоту?
21אם אין רשות ליצר על החמר לעשות מגלם אחד כלי אחד לכבוד ואחד לקלון׃
22А кад хтеде Бог да покаже гнев свој и да објави силу своју, поднесе с великим трпљењем судове гнева који су приправљени за погибао.
22ומה אפוא אם האלהים החפץ להראות זעמו ולהודיע גבורתו נשא בכל ארך רוחו את כלי הזעם הנכונים לאבדון׃
23И да покаже богатство славе своје на судима милости које приправи за славу;
23להודיע גם את עשר כבודו על כלי החנינה אשר יעדם לכבוד׃
24које нас и дозва не само од Јевреја него и од незнабожаца,
24והם אנחנו אשר קראם לא מן היהודים בלבד כי אף מן הגוים׃
25као што и у Јосији говори: Назваћу народ својим који није мој народ, и нељубазницу љубазницом.
25כדברו בהושע אקרא ללא עמי עמי וללא רחמה רחמה׃
26И биће на месту, где им се рече: Ви нисте мој народ; тамо ће се назвати синови Бога Живога.
26והיה במקום אשר יאמר להם לא עמי אתם יאמר להם בני אל חי׃
27А Исаија виче за Израиља: Ако буде број синова Израиљевих као песак морски, остатак ће се спасти.
27וישעיהו צוח על ישראל כי אם יהיה מספר בני ישראל כחול הים שאר ישוב בו כליון חרוץ שוטף צדקה׃
28Јер ће Он извршити реч своју, и наскоро ће извршити по правди, да, испуниће Господ наскоро реч своју на земљи.
28כי כלה ונחרצה אדני עשה בקרב הארץ׃
29И као што прорече Исаија: Да нам није Господ Саваот оставио семена, онда бисмо били као Содом и Гомор.
29וכאשר אמר ישעיהו לפנים לולי יהוה צבאות הותיר לנו שריד כמעט כסדם היינו לעמרה דמינו׃
30Шта ћемо, дакле, рећи? Да незнабошци који не тражише правде докучише правду, али правду од вере.
30ועתה מה נאמר הגוים אשר לא רדפו אחרי הצדקה השיגו את הצדקה היא הצדקה אשר מתוך האמונה׃
31А Израиљ тражећи закон правде не докучи закон правде.
31וישראל בבקשו אחרי תורת צדקה לתורת הצדקה לא הגיע׃
32Зашто? Јер не тражи из вере него из дела закона; јер се спотакоше на камен спотицања,
32ועל מה יען אשר לא מאמונה דרשוה כי אם ממעשים כי התנגפו באבן נגף׃
33као што стоји написано: Ево мећем у Сиону камен спотицања и стену саблазни; и који га год верује неће се постидети.
33ככתוב הנני יסד בציון אבן נגף וצור מכשול וכל המאמין בו לא יבוש׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.