1. Мојсијева 21
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И Господ походи Сару, као што беше рекао и учини Господ Сари као што беше казао.
1ויהוה פקד את שרה כאשר אמר ויעש יהוה לשרה כאשר דבר׃
2Јер затрудне и роди Сара Авраму сина у старости његовој у исто време кад каза Господ.
2ותהר ותלד שרה לאברהם בן לזקניו למועד אשר דבר אתו אלהים׃
3И Аврам надеде име сину који му се роди, ког му роди Сара, Исак.
3ויקרא אברהם את שם בנו הנולד לו אשר ילדה לו שרה יצחק׃
4И обреза Аврам сина свог Исака кад би од осам дана, као што му заповеди Бог.
4וימל אברהם את יצחק בנו בן שמנת ימים כאשר צוה אתו אלהים׃
5А Авраму беше сто година кад му се роди син Исак.
5ואברהם בן מאת שנה בהולד לו את יצחק בנו׃
6А Сара рече: Бог ми учини смех; ко год чује, смејаће ми се.
6ותאמר שרה צחק עשה לי אלהים כל השמע יצחק לי׃
7И рече: Ко би рекао Авраму да ће Сара дојити децу? Ипак му родих сина у старости његовој.
7ותאמר מי מלל לאברהם היניקה בנים שרה כי ילדתי בן לזקניו׃
8А кад дете дорасте да се одбије од сисе, учини Аврам велику гозбу онај дан кад одбише Исака од сисе.
8ויגדל הילד ויגמל ויעש אברהם משתה גדול ביום הגמל את יצחק׃
9И Сара виде сина Агаре Мисирке, која га роди Авраму, где се подсмева;
9ותרא שרה את בן הגר המצרית אשר ילדה לאברהם מצחק׃
10па рече Авраму: Отерај ову робињу са сином њеним, јер син ове робиње неће бити наследник с мојим сином, с Исаком.
10ותאמר לאברהם גרש האמה הזאת ואת בנה כי לא יירש בן האמה הזאת עם בני עם יצחק׃
11А то Авраму би врло криво ради сина његовог.
11וירע הדבר מאד בעיני אברהם על אודת בנו׃
12Али Бог рече Авраму: Немој да ти је криво ради детета и ради робиње твоје. Шта ти је год казала Сара, послушај; јер ће ти се у Исаку семе прозвати.
12ויאמר אלהים אל אברהם אל ירע בעיניך על הנער ועל אמתך כל אשר תאמר אליך שרה שמע בקלה כי ביצחק יקרא לך זרע׃
13Али ћу и од сина робињиног учинити народ, јер је твоје семе.
13וגם את בן האמה לגוי אשימנו כי זרעך הוא׃
14И Аврам устав ујутру рано, узе хлеба и мешину воде, и даде Агари метнувши јој на леђа, и дете, и отпусти је. А она отишавши луташе по пустињи вирсавској.
14וישכם אברהם בבקר ויקח לחם וחמת מים ויתן אל הגר שם על שכמה ואת הילד וישלחה ותלך ותתע במדבר באר שבע׃
15А кад неста воде у мешини, она баци дете под једно дрво,
15ויכלו המים מן החמת ותשלך את הילד תחת אחד השיחם׃
16па отиде колико се може стрелом добацити, и седе према њему; јер говораше: Да не гледам како ће умрети дете. И седећи према њему стаде гласно плакати.
16ותלך ותשב לה מנגד הרחק כמטחוי קשת כי אמרה אל אראה במות הילד ותשב מנגד ותשא את קלה ותבך׃
17А Бог чу глас детињи, и анђео Божји викну с неба Агару, и рече јој: Шта ти је Агаро? Не бој се, јер Бог чу глас детињи оданде где је.
17וישמע אלהים את קול הנער ויקרא מלאך אלהים אל הגר מן השמים ויאמר לה מה לך הגר אל תיראי כי שמע אלהים אל קול הנער באשר הוא שם׃
18Устани, дигни дете и узми га у наручје; јер ћу од њега учинити велик народ.
18קומי שאי את הנער והחזיקי את ידך בו כי לגוי גדול אשימנו׃
19И Бог јој отвори очи, те угледа студенац; и отишавши напуни мешину воде, и напоји дете.
19ויפקח אלהים את עיניה ותרא באר מים ותלך ותמלא את החמת מים ותשק את הנער׃
20И Бог беше с дететом, те одрасте, и живеше у пустињи и поста стрелац.
20ויהי אלהים את הנער ויגדל וישב במדבר ויהי רבה קשת׃
21А живеше у пустињи Фарану. И мати га ожени из земље мисирске.
21וישב במדבר פארן ותקח לו אמו אשה מארץ מצרים׃
22У то време рече Авимелех и Фихол војвода његов Авраму говорећи: Бог је с тобом у свему што радиш.
22ויהי בעת ההוא ויאמר אבימלך ופיכל שר צבאו אל אברהם לאמר אלהים עמך בכל אשר אתה עשה׃
23Закуни ми се сада Богом да нећеш преварити мене ни сина мог ни унука мог него да ћеш добро онако како сам ја теби чинио и ти чинити мени и земљи у којој си дошљак.
23ועתה השבעה לי באלהים הנה אם תשקר לי ולניני ולנכדי כחסד אשר עשיתי עמך תעשה עמדי ועם הארץ אשר גרתה בה׃
24А Аврам рече: Хоћу се заклети.
24ויאמר אברהם אנכי אשבע׃
25Али Аврам прекори Авимелеха за студенац, који узеше на силу слуге Авимелехове.
25והוכח אברהם את אבימלך על אדות באר המים אשר גזלו עבדי אבימלך׃
26А Авимелех рече: Не знам ко је то учинио; нити ми ти каза, нити чух до данас.
26ויאמר אבימלך לא ידעתי מי עשה את הדבר הזה וגם אתה לא הגדת לי וגם אנכי לא שמעתי בלתי היום׃
27Тада Аврам узе оваца и говеда, и даде Авимелеху, и ухвати веру међу собом.
27ויקח אברהם צאן ובקר ויתן לאבימלך ויכרתו שניהם ברית׃
28А Аврам одлучи седам јагањаца из стада.
28ויצב אברהם את שבע כבשת הצאן לבדהן׃
29А Авимелех рече Авраму: Шта ће оно седам јагањаца што си одлучио?
29ויאמר אבימלך אל אברהם מה הנה שבע כבשת האלה אשר הצבת לבדנה׃
30А он одговори: Да примиш из моје руке оно седам јагањаца, да ми буде сведочанство да сам ја ископао овај студенац.
30ויאמר כי את שבע כבשת תקח מידי בעבור תהיה לי לעדה כי חפרתי את הבאר הזאת׃
31Отуда се прозва оно место Вирсавеја, јер се онде заклеше обојица.
31על כן קרא למקום ההוא באר שבע כי שם נשבעו שניהם׃
32Тако ухватише веру на Вирсавеји. Тада се диже Авимелех и Фихол војвода његов, и вратише се у земљу филистејску.
32ויכרתו ברית בבאר שבע ויקם אבימלך ופיכל שר צבאו וישבו אל ארץ פלשתים׃
33А Аврам посади луг на Вирсавеји, и онде призва име Господа Бога Вечног.
33ויטע אשל בבאר שבע ויקרא שם בשם יהוה אל עולם׃
34И Аврам живеше као дошљак у земљи филистејској много времена.
34ויגר אברהם בארץ פלשתים ימים רבים׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.