1. Мојсијева 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1После ових ствари дође Авраму реч Господња у утвари говорећи: Не бој се, Авраме, ја сам ти штит, и плата је твоја врло велика.
1אחר הדברים האלה היה דבר יהוה אל אברם במחזה לאמר אל תירא אברם אנכי מגן לך שכרך הרבה מאד׃
2А Аврам рече Господе, Господе, шта ћеш ми дати кад живим без деце, а па коме ће остати моја кућа то је Елијезер овај Дамаштанин?
2ויאמר אברם אדני יהוה מה תתן לי ואנכי הולך ערירי ובן משק ביתי הוא דמשק אליעזר׃
3Још рече Аврам: Ето мени ниси дао порода, па ће слуга рођен у кући мојој бити мој наследник.
3ויאמר אברם הן לי לא נתתה זרע והנה בן ביתי יורש אתי׃
4А гле, Господ му проговори: Неће тај бити наследник твој, него који ће изаћи од тебе тај ће ти бити наследник.
4והנה דבר יהוה אליו לאמר לא יירשך זה כי אם אשר יצא ממעיך הוא יירשך׃
5Па га изведе напоље и рече му: Погледај на небо и преброј звезде, ако их можеш пребројати. И рече му: Тако ће ти бити семе твоје.
5ויוצא אתו החוצה ויאמר הבט נא השמימה וספר הכוכבים אם תוכל לספר אתם ויאמר לו כה יהיה זרעך׃
6И поверова Аврам Богу, а Он му прими то у правду.
6והאמן ביהוה ויחשבה לו צדקה׃
7И рече му: Ја сам Господ, који те изведох из Ура халдејског да ти дам земљу ову да буде твоја.
7ויאמר אליו אני יהוה אשר הוצאתיך מאור כשדים לתת לך את הארץ הזאת לרשתה׃
8А он рече: Господе, Господе, по чему ћу познати да ће бити моја?
8ויאמר אדני יהוה במה אדע כי אירשנה׃
9И рече му: Принеси ми јуницу од три године и козу од три године и овна од три године и грлицу и голупче.
9ויאמר אליו קחה לי עגלה משלשת ועז משלשת ואיל משלש ותר וגוזל׃
10И он узе све то, и расече на поле, и метну све поле једну према другој; али не расече птице.
10ויקח לו את כל אלה ויבתר אתם בתוך ויתן איש בתרו לקראת רעהו ואת הצפר לא בתר׃
11А птице слетаху на те мртве животиње; а Аврам их одгонише.
11וירד העיט על הפגרים וישב אתם אברם׃
12А кад сунце беше на заласку, ухвати Аврама тврд сан, и гле, страх и мрак велик обузе га.
12ויהי השמש לבוא ותרדמה נפלה על אברם והנה אימה חשכה גדלה נפלת עליו׃
13И Господ рече Авраму: Знај зацело да ће семе твоје бити дошљаци у земљи туђој, па ће јој служити, и она ће их мучити четири стотине година.
13ויאמר לאברם ידע תדע כי גר יהיה זרעך בארץ לא להם ועבדום וענו אתם ארבע מאות שנה׃
14Али ћу судити и народу коме ће служити; а после ће они изаћи с великим благом.
14וגם את הגוי אשר יעבדו דן אנכי ואחרי כן יצאו ברכש גדול׃
15А ти ћеш отићи к оцима својим у миру, и бићеш погребен у доброј старости.
15ואתה תבוא אל אבתיך בשלום תקבר בשיבה טובה׃
16А они ће се у четвртом колену вратити овамо; јер гресима аморејским још није крај.
16ודור רביעי ישובו הנה כי לא שלם עון האמרי עד הנה׃
17А кад се сунце смири и кад се смрче, гле, пећ се димљаше, и пламен огњени пролажаше између оних делова.
17ויהי השמש באה ועלטה היה והנה תנור עשן ולפיד אש אשר עבר בין הגזרים האלה׃
18Тај дан учини Господ завет с Аврамом говорећи: Семену твом дадох земљу ову од воде мисирске до велике воде, воде Ефрата,
18ביום ההוא כרת יהוה את אברם ברית לאמר לזרעך נתתי את הארץ הזאת מנהר מצרים עד הנהר הגדל נהר פרת׃
19кенејску, кенезејску и кедмонејску,
19את הקיני ואת הקנזי ואת הקדמני׃
20и хетејску и ферезејску и рафајску,
20ואת החתי ואת הפרזי ואת הרפאים׃
21и аморејску и хананејску и гергесејску и јевусејску.
21ואת האמרי ואת הכנעני ואת הגרגשי ואת היבוסי׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.