1. Мојсијева 21
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Berean Standard Bible
1И Господ походи Сару, као што беше рекао и учини Господ Сари као што беше казао.
1Now the LORD attended to Sarah as He had said, and the LORD did for Sarah what He had promised.
2Јер затрудне и роди Сара Авраму сина у старости његовој у исто време кад каза Господ.
2So Sarah conceived and bore a son to Abraham in his old age, at the very time God had promised.
3И Аврам надеде име сину који му се роди, ког му роди Сара, Исак.
3And Abraham gave the name Isaac to the son Sarah bore to him.
4И обреза Аврам сина свог Исака кад би од осам дана, као што му заповеди Бог.
4When his son Isaac was eight days old, Abraham circumcised him, as God had commanded him.
5А Авраму беше сто година кад му се роди син Исак.
5Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born to him.
6А Сара рече: Бог ми учини смех; ко год чује, смејаће ми се.
6Then Sarah said, “God has made me laugh, and everyone who hears of this will laugh with me.”
7И рече: Ко би рекао Авраму да ће Сара дојити децу? Ипак му родих сина у старости његовој.
7She added, “Who would have told Abraham that Sarah would nurse children? Yet I have borne him a son in his old age.”
8А кад дете дорасте да се одбије од сисе, учини Аврам велику гозбу онај дан кад одбише Исака од сисе.
8So the child grew and was weaned, and Abraham held a great feast on the day Isaac was weaned.
9И Сара виде сина Агаре Мисирке, која га роди Авраму, где се подсмева;
9But Sarah saw that the son whom Hagar the Egyptian had borne to Abraham was mocking her son,
10па рече Авраму: Отерај ову робињу са сином њеним, јер син ове робиње неће бити наследник с мојим сином, с Исаком.
10and she said to Abraham, “Expel the slave woman and her son, for the slave woman’s son will never share in the inheritance with my son Isaac!”
11А то Авраму би врло криво ради сина његовог.
11Now this matter distressed Abraham greatly because it concerned his son Ishmael.
12Али Бог рече Авраму: Немој да ти је криво ради детета и ради робиње твоје. Шта ти је год казала Сара, послушај; јер ће ти се у Исаку семе прозвати.
12But God said to Abraham, “Do not be distressed about the boy and your maidservant. Listen to everything that Sarah tells you, for through Isaac your offspring will be reckoned.
13Али ћу и од сина робињиног учинити народ, јер је твоје семе.
13But I will also make a nation of the slave woman’s son, because he is your offspring.”
14И Аврам устав ујутру рано, узе хлеба и мешину воде, и даде Агари метнувши јој на леђа, и дете, и отпусти је. А она отишавши луташе по пустињи вирсавској.
14Early in the morning, Abraham got up, took bread and a skin of water, put them on Hagar’s shoulders, and sent her away with the boy. She left and wandered in the Wilderness of Beersheba.
15А кад неста воде у мешини, она баци дете под једно дрво,
15When the water in the skin was gone, she left the boy under one of the bushes.
16па отиде колико се може стрелом добацити, и седе према њему; јер говораше: Да не гледам како ће умрети дете. И седећи према њему стаде гласно плакати.
16Then she went off and sat down nearby, about a bowshot away, for she said, “I cannot bear to watch the boy die!” And as she sat nearby, she lifted up her voice and wept.
17А Бог чу глас детињи, и анђео Божји викну с неба Агару, и рече јој: Шта ти је Агаро? Не бој се, јер Бог чу глас детињи оданде где је.
17Then God heard the voice of the boy, and the angel of God called to Hagar from heaven, “What is wrong, Hagar? Do not be afraid, for God has heard the voice of the boy where he lies.
18Устани, дигни дете и узми га у наручје; јер ћу од њега учинити велик народ.
18Get up, lift up the boy, and take him by the hand, for I will make him into a great nation.”
19И Бог јој отвори очи, те угледа студенац; и отишавши напуни мешину воде, и напоји дете.
19Then God opened her eyes, and she saw a well of water. So she went and filled the skin with water and gave the boy a drink.
20И Бог беше с дететом, те одрасте, и живеше у пустињи и поста стрелац.
20And God was with the boy, and he grew up and settled in the wilderness and became a great archer.
21А живеше у пустињи Фарану. И мати га ожени из земље мисирске.
21And while he was dwelling in the Wilderness of Paran, his mother got a wife for him from the land of Egypt.
22У то време рече Авимелех и Фихол војвода његов Авраму говорећи: Бог је с тобом у свему што радиш.
22At that time Abimelech and Phicol the commander of his army said to Abraham, “God is with you in all that you do.
23Закуни ми се сада Богом да нећеш преварити мене ни сина мог ни унука мог него да ћеш добро онако како сам ја теби чинио и ти чинити мени и земљи у којој си дошљак.
23Now, therefore, swear to me here before God that you will not deal falsely with me or my children or descendants. Show to me and to the country in which you reside the same kindness that I have shown to you.”
24А Аврам рече: Хоћу се заклети.
24And Abraham replied, “I swear it.”
25Али Аврам прекори Авимелеха за студенац, који узеше на силу слуге Авимелехове.
25But when Abraham complained to Abimelech about a well that Abimelech’s servants had seized,
26А Авимелех рече: Не знам ко је то учинио; нити ми ти каза, нити чух до данас.
26Abimelech replied, “I do not know who has done this. You did not tell me, so I have not heard about it until today.”
27Тада Аврам узе оваца и говеда, и даде Авимелеху, и ухвати веру међу собом.
27So Abraham brought sheep and cattle and gave them to Abimelech, and the two men made a covenant.
28А Аврам одлучи седам јагањаца из стада.
28Abraham separated seven ewe lambs from the flock,
29А Авимелех рече Авраму: Шта ће оно седам јагањаца што си одлучио?
29and Abimelech asked him, “Why have you set apart these seven ewe lambs?”
30А он одговори: Да примиш из моје руке оно седам јагањаца, да ми буде сведочанство да сам ја ископао овај студенац.
30He replied, “You are to accept the seven ewe lambs from my hand as my witness that I dug this well.”
31Отуда се прозва оно место Вирсавеја, јер се онде заклеше обојица.
31So that place was called Beersheba, because it was there that the two of them swore an oath.
32Тако ухватише веру на Вирсавеји. Тада се диже Авимелех и Фихол војвода његов, и вратише се у земљу филистејску.
32After they had made the covenant at Beersheba, Abimelech and Phicol the commander of his army got up and returned to the land of the Philistines.
33А Аврам посади луг на Вирсавеји, и онде призва име Господа Бога Вечног.
33And Abraham planted a tamarisk tree in Beersheba, and there he called upon the name of the LORD, the Eternal God.
34И Аврам живеше као дошљак у земљи филистејској много времена.
34And Abraham resided in the land of the Philistines for a long time.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.