תְהִלִּים

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 69
Modern Hebrew Bible
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

תְהִלִּים 69

Modern Hebrew Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1למנצח על שושנים לדוד הושיעני אלהים כי באו מים עד נפש׃
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De leliën.” Van David. Red mij, o God! Want het water staat aan mijn lippen;
2טבעתי ביון מצולה ואין מעמד באתי במעמקי מים ושבלת שטפתני׃
2Ik zink in een modderpoel weg, En voel geen grond meer onder de voeten; Ik ben in peilloze wateren geraakt, En de stroom sleurt mij mee.
3יגעתי בקראי נחר גרוני כלו עיני מיחל לאלהי׃
3Ik ben afgemat van mijn schreien en schor is mijn keel; Mijn ogen staan mat van het staren naar God.
4רבו משערות ראשי שנאי חנם עצמו מצמיתי איבי שקר אשר לא גזלתי אז אשיב׃
4Talrijker dan de haren op mijn hoofd, zijn zij, die mij onverdiend haten. Talrijker dan mijn beenderen, die mij bestrijden zonder enige grond; En wat ik niet heb geroofd, Vordert men nog van mij terug.
5אלהים אתה ידעת לאולתי ואשמותי ממך לא נכחדו׃
5Gij zoudt het weten, o God, als ik iets dwaas had gedaan, En als ik schuld had, was het U niet verborgen!
6אל יבשו בי קויך אדני יהוה צבאות אל יכלמו בי מבקשיך אלהי ישראל׃
6Laat dus in mij niet worden beschaamd, Die op U hopen, Heer, Jahweh der heirscharen; In mij niet te schande worden, Die U zoeken, Israëls God!
7כי עליך נשאתי חרפה כסתה כלמה פני׃
7Neen, om Uwentwil moet ik schande verduren, En bedekt het schaamrood mijn gelaat!
8מוזר הייתי לאחי ונכרי לבני אמי׃
8Ik ben een vreemdeling voor mijn broeders geworden, Een onbekende voor de zonen mijner moeder:
9כי קנאת ביתך אכלתני וחרפות חורפיך נפלו עלי׃
9Want de ijver voor uw huis heeft mij verteerd, Op mij valt de smaad van hen, die U smaden.
10ואבכה בצום נפשי ותהי לחרפות לי׃
10Als ik ween, en mij door vasten kastijd, Wordt het mij tot schande gerekend;
11ואתנה לבושי שק ואהי להם למשל׃
11Trek ik het boetekleed aan, Men gaat er mee spotten;
12ישיחו בי ישבי שער ונגינות שותי שכר׃
12Die in de poort zitten, praten over mij, En de slempers maken er liedjes op.
13ואני תפלתי לך יהוה עת רצון אלהים ברב חסדך ענני באמת ישעך׃
13Maar tot U richt ik mijn bede, o Jahweh, In de tijd der genade, o God. Verhoor mij om uw grote ontferming, En om de trouw van uw hulp;
14הצילני מטיט ואל אטבעה אנצלה משנאי וממעמקי מים׃
14Red mij uit de modderpoel en laat mij er niet in verzinken; Verlos mij, en trek mij uit de diepe wateren omhoog!
15אל תשטפני שבלת מים ואל תבלעני מצולה ואל תאטר עלי באר פיה׃
15Laat de watervloed mij niet overstelpen, de kolken verzwelgen, De afgrond zijn mond niet boven mij sluiten.
16ענני יהוה כי טוב חסדך כרב רחמיך פנה אלי׃
16Red mij, Jahweh, naar de goedertierenheid uwer genade, En zie op mij neer naar uw grote ontferming;
17ואל תסתר פניך מעבדך כי צר לי מהר ענני׃
17Verberg uw aanschijn niet voor uw dienaar, Verhoor mij spoedig, want het is mij bang om het hart!
18קרבה אל נפשי גאלה למען איבי פדני׃
18Wees mij nabij, en kom mij te hulp, Verlos mij om wille van mijn vijand!
19אתה ידעת חרפתי ובשתי וכלמתי נגדך כל צוררי׃
19Gij kent toch mijn smaad, mijn schaamte en schande, En al mijn verdrukkers staan U voor ogen;
20חרפה שברה לבי ואנושה ואקוה לנוד ואין ולמנחמים ולא מצאתי׃
20Gij weet, hoe de smaad mij het hart heeft gebroken, En hoe vertwijfeld ik ben. Ik wachtte op een, die medelijden had, maar er was er geen, Op troosters, maar ik vond ze niet.
21ויתנו בברותי ראש ולצמאי ישקוני חמץ׃
21Ze gaven mij gal in plaats van spijs, En lesten mijn dorst met azijn.
22יהי שלחנם לפניהם לפח ולשלומים למוקש׃
22Hun tafel worde hun tot een val, Hun offergelagen een strik;
23תחשכנה עיניהם מראות ומתניהם תמיד המעד׃
23Laat hun ogen worden beneveld, zodat ze niet zien, En ontwricht hun lenden voor immer;
24שפך עליהם זעמך וחרון אפך ישיגם׃
24Stort uw gramschap over hen uit, Uw woede moge hen treffen!
25תהי טירתם נשמה באהליהם אל יהי ישב׃
25Laat hun kamp tot steppe worden, En niemand hun tenten bewonen.
26כי אתה אשר הכית רדפו ואל מכאוב חלליך יספרו׃
26Neen, ze vervolgden nog, dien Gij hadt geslagen, En vergrootten de smarten van die door U was gewond;
27תנה עון על עונם ואל יבאו בצדקתך׃
27Stapel de ene schuld op de andere, Zodat ze niet tot uw gerechtigheid komen;
28ימחו מספר חיים ועם צדיקים אל יכתבו׃
28Laat ze uit het boek des levens worden geschrapt, Niet worden opgeschreven met de rechtvaardigen.
29ואני עני וכואב ישועתך אלהים תשגבני׃
29Maar hoe ook geplaagd en bedroefd, Uw hulp, o God, zal mij redden!
30אהללה שם אלהים בשיר ואגדלנו בתודה׃
30Dan zal ik de Naam van God in liederen prijzen, En Hem loven en danken!
31ותיטב ליהוה משור פר מקרן מפריס׃
31Dit zal Jahweh meer aangenaam zijn dan stieren, Meer dan varren met horens en hoeven.
32ראו ענוים ישמחו דרשי אלהים ויחי לבבכם׃
32Verheugt u, ongelukkigen, wanneer gij dit ziet; Zoekt naar God, en uw hart leeft weer op.
33כי שמע אל אביונים יהוה ואת אסיריו לא בזה׃
33Want Jahweh hoort de behoeftigen aan, En versmaadt de geknevelden niet.
34יהללוהו שמים וארץ ימים וכל רמש בם׃
34Hemel en aarde moeten Hem loven, De zeeën, met wat er in leeft!
35כי אלהים יושיע ציון ויבנה ערי יהודה וישבו שם וירשוה׃
35Want God zal Sion verlossen, En de steden van Juda herbouwen. Men zal daarin terugkeren, En ze bezetten;
36וזרע עבדיו ינחלוה ואהבי שמו ישכנו בה׃
36Het geslacht van zijn dienaars zal ze erven, En wie zijn Naam liefheeft, daar wonen!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.