Psalms 69
World English BibleTranslation
World English Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Save me, God, for the waters have come up to my neck!
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De leliën.” Van David. Red mij, o God! Want het water staat aan mijn lippen;
2I sink in deep mire, where there is no foothold. I have come into deep waters, where the floods overflow me.
2Ik zink in een modderpoel weg, En voel geen grond meer onder de voeten; Ik ben in peilloze wateren geraakt, En de stroom sleurt mij mee.
3I am weary with my crying. My throat is dry. My eyes fail looking for my God.
3Ik ben afgemat van mijn schreien en schor is mijn keel; Mijn ogen staan mat van het staren naar God.
4Those who hate me without a cause are more than the hairs of my head. Those who want to cut me off, being my enemies wrongfully, are mighty. I have to restore what I didn’t take away.
4Talrijker dan de haren op mijn hoofd, zijn zij, die mij onverdiend haten. Talrijker dan mijn beenderen, die mij bestrijden zonder enige grond; En wat ik niet heb geroofd, Vordert men nog van mij terug.
5God, you know my foolishness. My sins aren’t hidden from you.
5Gij zoudt het weten, o God, als ik iets dwaas had gedaan, En als ik schuld had, was het U niet verborgen!
6Don’t let those who wait for you be shamed through me, Lord GOD of Armies. Don’t let those who seek you be brought to dishonor through me, God of Israel.
6Laat dus in mij niet worden beschaamd, Die op U hopen, Heer, Jahweh der heirscharen; In mij niet te schande worden, Die U zoeken, Israëls God!
7Because for your sake, I have borne reproach. Shame has covered my face.
7Neen, om Uwentwil moet ik schande verduren, En bedekt het schaamrood mijn gelaat!
8I have become a stranger to my brothers, an alien to my mother’s children.
8Ik ben een vreemdeling voor mijn broeders geworden, Een onbekende voor de zonen mijner moeder:
9For the zeal of your house consumes me. The reproaches of those who reproach you have fallen on me.
9Want de ijver voor uw huis heeft mij verteerd, Op mij valt de smaad van hen, die U smaden.
10When I wept and I fasted, that was to my reproach.
10Als ik ween, en mij door vasten kastijd, Wordt het mij tot schande gerekend;
11When I made sackcloth my clothing, I became a byword to them.
11Trek ik het boetekleed aan, Men gaat er mee spotten;
12Those who sit in the gate talk about me. I am the song of the drunkards.
12Die in de poort zitten, praten over mij, En de slempers maken er liedjes op.
13But as for me, my prayer is to you, LORD, in an acceptable time. God, in the abundance of your loving kindness, answer me in the truth of your salvation.
13Maar tot U richt ik mijn bede, o Jahweh, In de tijd der genade, o God. Verhoor mij om uw grote ontferming, En om de trouw van uw hulp;
14Deliver me out of the mire, and don’t let me sink. Let me be delivered from those who hate me, and out of the deep waters.
14Red mij uit de modderpoel en laat mij er niet in verzinken; Verlos mij, en trek mij uit de diepe wateren omhoog!
15Don’t let the flood waters overwhelm me, neither let the deep swallow me up. Don’t let the pit shut its mouth on me.
15Laat de watervloed mij niet overstelpen, de kolken verzwelgen, De afgrond zijn mond niet boven mij sluiten.
16Answer me, LORD, for your loving kindness is good. According to the multitude of your tender mercies, turn to me.
16Red mij, Jahweh, naar de goedertierenheid uwer genade, En zie op mij neer naar uw grote ontferming;
17Don’t hide your face from your servant, for I am in distress. Answer me speedily!
17Verberg uw aanschijn niet voor uw dienaar, Verhoor mij spoedig, want het is mij bang om het hart!
18Draw near to my soul and redeem it. Ransom me because of my enemies.
18Wees mij nabij, en kom mij te hulp, Verlos mij om wille van mijn vijand!
19You know my reproach, my shame, and my dishonor. My adversaries are all before you.
19Gij kent toch mijn smaad, mijn schaamte en schande, En al mijn verdrukkers staan U voor ogen;
20Reproach has broken my heart, and I am full of heaviness. I looked for some to take pity, but there was none; for comforters, but I found none.
20Gij weet, hoe de smaad mij het hart heeft gebroken, En hoe vertwijfeld ik ben. Ik wachtte op een, die medelijden had, maar er was er geen, Op troosters, maar ik vond ze niet.
21They also gave me poison for my food. In my thirst, they gave me vinegar to drink.
21Ze gaven mij gal in plaats van spijs, En lesten mijn dorst met azijn.
22Let their table before them become a snare. May it become a retribution and a trap.
22Hun tafel worde hun tot een val, Hun offergelagen een strik;
23Let their eyes be darkened, so that they can’t see. Let their backs be continually bent.
23Laat hun ogen worden beneveld, zodat ze niet zien, En ontwricht hun lenden voor immer;
24Pour out your indignation on them. Let the fierceness of your anger overtake them.
24Stort uw gramschap over hen uit, Uw woede moge hen treffen!
25Let their habitation be desolate. Let no one dwell in their tents.
25Laat hun kamp tot steppe worden, En niemand hun tenten bewonen.
26For they persecute him whom you have wounded. They tell of the sorrow of those whom you have hurt.
26Neen, ze vervolgden nog, dien Gij hadt geslagen, En vergrootten de smarten van die door U was gewond;
27Charge them with crime upon crime. Don’t let them come into your righteousness.
27Stapel de ene schuld op de andere, Zodat ze niet tot uw gerechtigheid komen;
28Let them be blotted out of the book of life, and not be written with the righteous.
28Laat ze uit het boek des levens worden geschrapt, Niet worden opgeschreven met de rechtvaardigen.
29But I am in pain and distress. Let your salvation, God, protect me.
29Maar hoe ook geplaagd en bedroefd, Uw hulp, o God, zal mij redden!
30I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving.
30Dan zal ik de Naam van God in liederen prijzen, En Hem loven en danken!
31It will please the LORD better than an ox, or a bull that has horns and hoofs.
31Dit zal Jahweh meer aangenaam zijn dan stieren, Meer dan varren met horens en hoeven.
32The humble have seen it, and are glad. You who seek after God, let your heart live.
32Verheugt u, ongelukkigen, wanneer gij dit ziet; Zoekt naar God, en uw hart leeft weer op.
33For the LORD hears the needy, and doesn’t despise his captive people.
33Want Jahweh hoort de behoeftigen aan, En versmaadt de geknevelden niet.
34Let heaven and earth praise him; the seas, and everything that moves therein!
34Hemel en aarde moeten Hem loven, De zeeën, met wat er in leeft!
35For God will save Zion, and build the cities of Judah. They shall settle there, and own it.
35Want God zal Sion verlossen, En de steden van Juda herbouwen. Men zal daarin terugkeren, En ze bezetten;
36The children also of his servants shall inherit it. Those who love his name shall dwell therein.
36Het geslacht van zijn dienaars zal ze erven, En wie zijn Naam liefheeft, daar wonen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.