Oihaih Laa
Chapter 3

Oihaih Laa

Asang Khongca Bible (Eas…
vs Kulish and Puluj B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Kai loe anih palungphuihaih quiboeng hoiah patang ka khang boeh.
1Я чоловік, що зазнав горя від палицї гнїву його;
2Anih mah khodai ai, khoving thungah ang hoih.
2Він повів мене й увів у пітьму, а не в сьвітло.
3Anih mah ang thuitaek; athun qui vaihi hoi vaihi a ban hoiah ang thuitaek.
3Так, він обернувся проти мене, і день у день простягає на мене руку свою;
4Anih mah ka ngan hoi ahin ang hmawnsak; ka huhnawk doeh angkhaehsak.
4Поморщив тїло моє й кожу мою, та потер костї мої;
5Kai tuk hanah misatuh kaminawk to pakhueng moe, kakhaa hoi karai hmuen hoiah ang takui khoep.
5Обгородив мене (нещастєм), обложив горем і нуждою;
6Canghnii ah kadueh kami baktiah, khoving thungah ang suek.
6Він посадив мене в темне місце, як тих, що давно померли;
7Sipae hoi ang takui khoep pongah, ka loih thai ai; kazit sumqui hoiah ang pathlet.
7Наче муром, обвів мене, щоб я не вийшов, закував у тяжкі кайдани;
8Ka hangh moe, lawk ka thuih naah doeh, lawk ka thuihaih to ang pakaa pae ving.
8Як я прошу, як благаю, він одпихає молитву твою;
9Ka caehhaih loklam to thlung hoiah ang pakaa pae khoep moe, kang koih loklam to ang pazuisak.
9Дороги мої він каміннєм закидав, попсував стежки мої.
10Anih loe kai hanah, moi angang taqom baktih, amtueng ai ahmuen ah kaom kaipui baktiah oh.
10Став проти мене, наче ведмедем у засїдцї, — левом у сховищу;
11Anih mah kai loklam amkhraengsak moe, ang taprawt pet pacoengah, kai hae amrosak.
11Поперевертав дороги мої, розірвав мене, й у нїщо обернув;
12Anih mah kalii anueng moe, kai to palaa kahhaih ahmuen ah ang suek.
12Напяв лука свого й поставив мене за мету стрілам своїм;
13Kalii tabu thung ih anih ih palaanawk mah ka kaeng ah cop.
13Послав у нирки мої стріли з сагайдака свого.
14Kai loe kaimah ih kaminawk mah pahnui thuih han ih ni ka oh sut boeh; ni thokkruek laasak thuih hanah ka oh.
14Я стався сьміховищем усьому народові мому, повсякдневною присьпівкою їх.
15Anih mah kakhaa tui hoiah ang bawh moe, kakhaa ahmuet hoiah ang paquisak.
15До переситу нагодовав мене гіркотою, напоїв полином;
16Anih mah thlung hoiah ka ha angkhaehsak moe, maiphu hoiah ang phumh.
16Покрушив каміннєм зуби мої, покрив мене попелом.
17Monghaih hoi kangthla ah ka hinghaih pakhra na suek ving boeh pongah, khosak hoihaih to ka pahnet boeh.
17Покинув супокій душу мою; я вже й забув про днї добрі,
18To pongah Angraeng khae ih thacakhaih hoi oephaih to om ai boeh, tiah ka thuih.
18І сказав я собі: погасла сила моя й надїя моя на Господа.
19Patangkhanghaih hoi raihaih, kakhaa tui hoi kakhaa ahmuet doeh ka pahnet ai vop.
19О, спогадай про мою муку й нужду, про полин і жовч!
20To baktih hmuennawk to ka hinghaih pakhra mah panoek poe moe, ka thung ah angam sut boeh.
20Глибоко вбилось усе те в память мою й душа моя в менї заниває.
21Palung thungah ka poek poe pongah oephaih ka tawnh.
21Та я так відповідаю серцю мойму, та й тому вповаю:
22Angraeng amlunghaih loe boeng thai ai, anih mah palungnathaih tawn ai nahaeloe, aicae loe amro tih boeh.
22Ізза милосердя Господнього ми не вигинули, бо милосердє його не вичерпується.
23Akhawnbang kruek tahmenhaih kangtha a hnuk o; na oep thohhaih loe paroeai len.
23Що ранок воно одновляється, велика бо вірність твоя!
24Angraeng loe kai ih taham ah oh, tiah ka hinghaih pakhra mah thuih pongah, anih to ka zing han.
24Господь пай мій, говорить собі душа моя, то ж і буду я вповати на него.
25Angraeng hoihhaih loe anih oephaih tawn kami, hinghaih pakhra hoi anih pakrong kaminawk khaeah oh.
25Благий Господь до тих, хто надїється на його, — до душі, що його шукає.
26Kami loe Angraeng pahlonghaih to oep moe, zing han hoih.
26Добре тому, хто без нарікання дожидає рятунку від Господа.
27Kami loe thendoeng nathuem ah tok karai sak han hoih.
27Благо людинї, що змалку несе ярмо (закону Господнього);
28Anih nuiah hmuen to amtik boeh pongah, angmabueng anghnut moe, anghngai duem han oh.
28(що) Седить на самотї й мовчить, бо він (Бог) наложив се ярмо на його;
29Oephaih om tih hmang tiah poek nahaeloe, a mikhmai to maiphu pongah akuep nasoe.
29А він нахиляє уста свої в порох, та й думає: може бути, ще є надїя;
30Anih tabaeng kami khaeah tangbaeng patueng pae nasoe loe, ahmin sethaih hoiah koi nasoe.
30Хто надставляє бючому свою щоку й приймає, хоч би й до переситу зневагу;
31Sithaw mah aicae dungzan khoek to vaa mak ai;
31Бо не на віки Господь покидає;
32anih mah palungsethaih phaksak, toe paroeai pop anih palungnathaih hoi amlunghaih to amtuengsak let tih.
32Та хоч і пішле злиднї, то й помилує по великій добротї своїй;
33Anih loe kaminawk nuiah palungsethaih hoi amtanghaih phaksak han koeh ai.
33Не по свойму бо серцї карає він і посиляє смуток на дїтей людських,
34Long ah thongkrah kaminawk boih khok hoiah cawh moe,
34А тодї, як вони під ноги беруть безсильних на землї,
35sang koek Sithaw hmaa ah kami mah toenghaih baktiah hnuk han koi hmuen lak pae ving pacoengah,
35Як несправедливо судять ближнього перед очима Всевишнього,
36kami mah hnuk han koi hmuen sungsak ving hanah Angraeng mah koeh ai.
36Як притискають другого в його дїлах; бо хиба ж Господь сього не бачить?
37Angraeng lokpaekhaih om ai ah, mi mah maw a thuih ih lok baktiah angcoengsak thaih?
37Хто ж бо сьміє сказати: І таке часом дїється, що Господь не повелїває!
38Sang koek Sithaw ih pakha thung hoiah na ai maw kahoih hoi kasae hmuen to angzo hmaek?
38Хиба ж не з уст (не з приказу) Всевишнього виходить нужда й щастє?
39Kami mah a zaehaih pongah danpaek naah, tipongah kahing kami loe laisaep khing loe?
39Чом же нарікає живуща людина? Нехай би нарікала на свої гріхи.
40To tiah oh pongah loe a caeh o haih loklam hae pakrong tanoek si loe, Angraeng khaeah amlaem o let si.
40Розпитуймо й розвідуймо наші дороги та й обернїмось до Господа;
41Vannawk ranui ah kaom Sithaw khaeah, ban a payangh o moe, lawk a thuih o naah, poekhaih palungthin doeh anih khaeah paek o si.
41Здіймімо серце й руки наші до Бога на небі (й говорімо):
42Ka zae o moe, na lok kang aek o moeng boeh; kaicae zaehaih to nang tahmen ai vop.
42Ми одпали, ми непокірливі, тим то й не пощадив єси нас;
43Palung na phuihaih hoiah nang kraeng khoep moe, nang pacaekthlaek boeh; tahmenhaih tawn ai ah, nang hum boeh.
43Ти оболїк себе гнївом і гнав та побивав нас без ощадку;
44Lawk ka thuih o haih nang khaeah phak han ai ah, nangmah hoi nangmah tamai hoi nang yaw khoep boeh.
44Ти закрив себе хмарою (гріхів наших), щоб не доходила до тебе молитва наша;
45Kaminawk salakah anghnoeng baktih, panuet thok hmuen baktiah nang ohsak boeh.
45Соромом і гидотою зробив нас єси серед народів.
46Kaicae ih misa boih mah, pakha ang angh o thuih.
46Отворили на нас роти свої всї вороги наші.
47Kaicae nui ah zithaih, amtimhaih, amrohaih hoi anghmat angtaahaih to phak boeh.
47Страх і яма, опустошеннє й погибель — се наша доля.
48Kai kami ih canunawk amro o boeh pongah, ka mik hoiah vapui tui to long.
48Потоки вод проливає око моє над погибелю дочки народу мого.
49Ka mikkhraetui loe kang ai ah long tih, anghak mak ai,
49Без упину виливає сльози око моє, та нема пільги,
50Angraeng mah hnu ai karoek to van hoiah dan tathuk.
50Покіль із неба Господь не спогляне та не побачить.
51Ka vangpui thung ih canunawk boih pongah, ka mik mah palung ang setsak.
51Око моє наповнює смутком душу мою, споглядаючи на всї дочки міста мого.
52Takung om ai ah ka misanawk mah tavaa baktiah ang mee o.
52Всякими способами намагались зловити мене, мов ту пташину, вороги мої, без усякої причини;
53Tangqom thungah ka hinghaih ang boeng o sak moe, ka nuiah thlung ang vah o thuih.
53Вкинули мене живцем у яму й прикидали каміннєм.
54Tui mah ka lu uem naah, ka duek boeh, tiah ka poek.
54Води знялися аж до голови в мене, я сказав собі: Пропав я!
55Aw Angraeng, tangqom thung hoiah na hmin to kang kawk.
55І призивав я імя твоє, Господи, з ями глубокої:
56Ka lok nang thaih pae; ka hamhaih hoi abomhaih kang hnik naah, na naa tamuep ving hmah.
56Почуй голос мій; не затулюй уха твого від мого зітхання, від благання мого!
57Nang kang kawk naah, kai nang hnai thuih moe, zii hmah, tiah nang naa.
57Так, ти зближувався, як я молився до тебе, й казав менї: Не бійся!
58Aw Angraeng, ka hing thai hanah tok na sak moe, ka hinghaih pakhra to nang pahlong boeh.
58Ти боронив, Господи, мою справу; вибавляв життє моє.
59Aw Angraeng, ka sakpazaehaih na hnuk boeh; toenghaih hoiah kai lok na caek ah.
59Ти, Господи, й тепер бачиш кривду мою; розсуди ж справу мою!
60Nihcae mah misa ah ang suekhaih hoi a poek o ih hmuen to na hnuk boih boeh.
60Ти бачиш ненависть і те, що вони проти мене замишляють.
61Aw Angraeng, nihcae kasaethuihaih hoi poekhaihnawk to na thaih boeh.
61Ти чуєш, Господи, їх наругу, — всї їх підходи під мене,
62Athun qui kai patoem kaminawk hoi kai misa angthawk thuih kaminawk mah thuih ih lok to na thaih boeh.
62(чуєш) Бесїди противників моїх і безнастанні хитрощі їх проти мене.
63Nihcae anghnuthaih hoi angthawkhaih to khenah; kai loe nihcae laasak thuih han ih ni ka oh sut boeh.
63Глянь, чи вони седять, чи встають, — про мене в них все — глумлива пісня.
64Aw Angraeng, angmacae ban mah sak ih hmuen baktih toengah, nihcae khaeah pathok pae let ah.
64О, ти певно відплатиш їм, Господи, по учинкам рук їх;
65Nihcae han qahhaih palungthin to paek ah loe, nihcae to tangoeng thuih ah.
65Заслїпиш їх серця і проклін твій упаде на них;
66Palungphuihaih hoiah nihcae to pacaekthlaek hanah, maeto doeh anghmat ai ah Angraeng ih van tlim ah kaom hmuennawk to amrosak boih ah.
66Гонити меш їх, Господи, гнївом, і викорениш їх ізпід неба!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.