Oihaih Laa 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Kai loe anih palungphuihaih quiboeng hoiah patang ka khang boeh.
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
2Anih mah khodai ai, khoving thungah ang hoih.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
3Anih mah ang thuitaek; athun qui vaihi hoi vaihi a ban hoiah ang thuitaek.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
4Anih mah ka ngan hoi ahin ang hmawnsak; ka huhnawk doeh angkhaehsak.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
5Kai tuk hanah misatuh kaminawk to pakhueng moe, kakhaa hoi karai hmuen hoiah ang takui khoep.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
6Canghnii ah kadueh kami baktiah, khoving thungah ang suek.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
7Sipae hoi ang takui khoep pongah, ka loih thai ai; kazit sumqui hoiah ang pathlet.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
8Ka hangh moe, lawk ka thuih naah doeh, lawk ka thuihaih to ang pakaa pae ving.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
9Ka caehhaih loklam to thlung hoiah ang pakaa pae khoep moe, kang koih loklam to ang pazuisak.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
10Anih loe kai hanah, moi angang taqom baktih, amtueng ai ahmuen ah kaom kaipui baktiah oh.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
11Anih mah kai loklam amkhraengsak moe, ang taprawt pet pacoengah, kai hae amrosak.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
12Anih mah kalii anueng moe, kai to palaa kahhaih ahmuen ah ang suek.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
13Kalii tabu thung ih anih ih palaanawk mah ka kaeng ah cop.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
14Kai loe kaimah ih kaminawk mah pahnui thuih han ih ni ka oh sut boeh; ni thokkruek laasak thuih hanah ka oh.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
15Anih mah kakhaa tui hoiah ang bawh moe, kakhaa ahmuet hoiah ang paquisak.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
16Anih mah thlung hoiah ka ha angkhaehsak moe, maiphu hoiah ang phumh.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
17Monghaih hoi kangthla ah ka hinghaih pakhra na suek ving boeh pongah, khosak hoihaih to ka pahnet boeh.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
18To pongah Angraeng khae ih thacakhaih hoi oephaih to om ai boeh, tiah ka thuih.
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
19Patangkhanghaih hoi raihaih, kakhaa tui hoi kakhaa ahmuet doeh ka pahnet ai vop.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
20To baktih hmuennawk to ka hinghaih pakhra mah panoek poe moe, ka thung ah angam sut boeh.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
21Palung thungah ka poek poe pongah oephaih ka tawnh.
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
22Angraeng amlunghaih loe boeng thai ai, anih mah palungnathaih tawn ai nahaeloe, aicae loe amro tih boeh.
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
23Akhawnbang kruek tahmenhaih kangtha a hnuk o; na oep thohhaih loe paroeai len.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
24Angraeng loe kai ih taham ah oh, tiah ka hinghaih pakhra mah thuih pongah, anih to ka zing han.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
25Angraeng hoihhaih loe anih oephaih tawn kami, hinghaih pakhra hoi anih pakrong kaminawk khaeah oh.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
26Kami loe Angraeng pahlonghaih to oep moe, zing han hoih.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
27Kami loe thendoeng nathuem ah tok karai sak han hoih.
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
28Anih nuiah hmuen to amtik boeh pongah, angmabueng anghnut moe, anghngai duem han oh.
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
29Oephaih om tih hmang tiah poek nahaeloe, a mikhmai to maiphu pongah akuep nasoe.
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
30Anih tabaeng kami khaeah tangbaeng patueng pae nasoe loe, ahmin sethaih hoiah koi nasoe.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
31Sithaw mah aicae dungzan khoek to vaa mak ai;
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
32anih mah palungsethaih phaksak, toe paroeai pop anih palungnathaih hoi amlunghaih to amtuengsak let tih.
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
33Anih loe kaminawk nuiah palungsethaih hoi amtanghaih phaksak han koeh ai.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
34Long ah thongkrah kaminawk boih khok hoiah cawh moe,
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
35sang koek Sithaw hmaa ah kami mah toenghaih baktiah hnuk han koi hmuen lak pae ving pacoengah,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
36kami mah hnuk han koi hmuen sungsak ving hanah Angraeng mah koeh ai.
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
37Angraeng lokpaekhaih om ai ah, mi mah maw a thuih ih lok baktiah angcoengsak thaih?
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
38Sang koek Sithaw ih pakha thung hoiah na ai maw kahoih hoi kasae hmuen to angzo hmaek?
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
39Kami mah a zaehaih pongah danpaek naah, tipongah kahing kami loe laisaep khing loe?
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
40To tiah oh pongah loe a caeh o haih loklam hae pakrong tanoek si loe, Angraeng khaeah amlaem o let si.
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
41Vannawk ranui ah kaom Sithaw khaeah, ban a payangh o moe, lawk a thuih o naah, poekhaih palungthin doeh anih khaeah paek o si.
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
42Ka zae o moe, na lok kang aek o moeng boeh; kaicae zaehaih to nang tahmen ai vop.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
43Palung na phuihaih hoiah nang kraeng khoep moe, nang pacaekthlaek boeh; tahmenhaih tawn ai ah, nang hum boeh.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
44Lawk ka thuih o haih nang khaeah phak han ai ah, nangmah hoi nangmah tamai hoi nang yaw khoep boeh.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
45Kaminawk salakah anghnoeng baktih, panuet thok hmuen baktiah nang ohsak boeh.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
46Kaicae ih misa boih mah, pakha ang angh o thuih.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
47Kaicae nui ah zithaih, amtimhaih, amrohaih hoi anghmat angtaahaih to phak boeh.
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
48Kai kami ih canunawk amro o boeh pongah, ka mik hoiah vapui tui to long.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
49Ka mikkhraetui loe kang ai ah long tih, anghak mak ai,
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
50Angraeng mah hnu ai karoek to van hoiah dan tathuk.
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
51Ka vangpui thung ih canunawk boih pongah, ka mik mah palung ang setsak.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
52Takung om ai ah ka misanawk mah tavaa baktiah ang mee o.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
53Tangqom thungah ka hinghaih ang boeng o sak moe, ka nuiah thlung ang vah o thuih.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
54Tui mah ka lu uem naah, ka duek boeh, tiah ka poek.
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
55Aw Angraeng, tangqom thung hoiah na hmin to kang kawk.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
56Ka lok nang thaih pae; ka hamhaih hoi abomhaih kang hnik naah, na naa tamuep ving hmah.
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
57Nang kang kawk naah, kai nang hnai thuih moe, zii hmah, tiah nang naa.
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
58Aw Angraeng, ka hing thai hanah tok na sak moe, ka hinghaih pakhra to nang pahlong boeh.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
59Aw Angraeng, ka sakpazaehaih na hnuk boeh; toenghaih hoiah kai lok na caek ah.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
60Nihcae mah misa ah ang suekhaih hoi a poek o ih hmuen to na hnuk boih boeh.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
61Aw Angraeng, nihcae kasaethuihaih hoi poekhaihnawk to na thaih boeh.
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
62Athun qui kai patoem kaminawk hoi kai misa angthawk thuih kaminawk mah thuih ih lok to na thaih boeh.
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
63Nihcae anghnuthaih hoi angthawkhaih to khenah; kai loe nihcae laasak thuih han ih ni ka oh sut boeh.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
64Aw Angraeng, angmacae ban mah sak ih hmuen baktih toengah, nihcae khaeah pathok pae let ah.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
65Nihcae han qahhaih palungthin to paek ah loe, nihcae to tangoeng thuih ah.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
66Palungphuihaih hoiah nihcae to pacaekthlaek hanah, maeto doeh anghmat ai ah Angraeng ih van tlim ah kaom hmuennawk to amrosak boih ah.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.