Rhaengsae 3
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Kai tah a thinpom caitueng dongkah phacipphabaem aka hmu hlang ni.
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
2Kai te m'hmaithawn tih hmaisuep ah n'caeh sak vaengah vangnah om pawh.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
3Kai taengah a tloeng tangloeng tih khohnin yung ah a kut a hluem.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
4Ka vin neh ka saa a hmawn sak tih ka rhuh a paep sak.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
5Kai he rhahalung n'suem thil tih sue neh bongboepnah te m'ven thil.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
6Ka khosak he khosuen kah aka duek bangla khohmuep ah ka om.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
7Kai taengah khoep a biing tih ka rhohum loh n'nan he ka loeih pawh.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
8Ka khue tih ka pang vaengah pataeng ka thangthuinah te a toeng.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
9Lungrhaih neh ka longpuei a biing tih ka hawn a paihaeh sak.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
10Kai taengah tah vom neh sathueng pataeng a huephael kah sathueng bangla amah rhongngol coeng.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
11Ka longpuei ah m'phaelh sak tih kai n'soek dongah kai aka pong la n'khueh.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
12A lii a phuk tih thaltang ham kutnoek la kai n'tai.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
13Anih kah liva ca loh ka kuel khuila pawlh.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
14Ka pilnam pum kah nueihbu neh khohnin yung ah amih kah rhotoeng la ka poeh.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
15Ankhaa te kai ng'kum sak tih pantong neh kai m'hmilhmal sak.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
16Ka no he lungcang neh a mawth tih hmaiphu khuiah kai m'vuei.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
17Ka hinglu he ngaimongnah lamloh a hlahpham tih a then khaw ka hnilh.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
18Te dongah kai kah hmailong neh BOEIPA lamkah ka ngaiuepnah khaw paltham coeng ka ti.
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
19Kai kah phaiphabaem neh ka airhoeng khaw, ka pantong neh ka anrhat khaw poek lah.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
20A poek a poek vaengah ka khuikah ka hinglu tah tlayae la tlayae coeng.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
21He he ka ngaiuep dongah ni ka lungbuei he ka mael puei.
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
22BOEIPA kah sitlohnah tah bawt pawt tih a haidamnah khaw muei pawh.
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
23Mincang ah na uepomnah thai khaw ping.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
24Ka hinglu loh, “BOEIPA tah ka khoyo ni,” a ti dongah amah te ka ngaiuep van.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
25BOEIPA tah amah aka lamtawn ham neh amah aka toem hinglu ham a then pah.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
26BOEIPA kah loeihnah dongah tah rhingoel ngolsut ham khaw then.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
27A camoe vaengah hnamkun a phueih te ni hlang ham khaw then.
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
28Amah soah a poeh bangla amah bueng khosa saeh lamtah kuemsuem saeh.
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
29A ka te laipi khuiah vuei saeh lamtah ngaiuepnah a om khaming.
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
30Amah aka ngawn ham a kam duen pah saeh lamtah kokhahnah neh kum saeh.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
31Ka Boeipa loh kumhal duela a hlahpham ngawn moenih.
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
32Pae sak bal mai cakhaw a sitlohnah dongkah sitlohnah a khawk vanbangla a haidam bitni.
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
33Hlang ca te a lungbuei a phaep pah tih a pae sak bal moenih.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
34Khohmuen kah thongtla boeih te a kho hmuiah a phop ham,
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
35Khohni kah mikhmuh ah hlang kah tiktamnah hnawt ham,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
36A tuituknah neh hlang a khun sak ham khaw ka Boeipa loh a hmuh ngaih moenih.
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
37Ka Boeipa loh a uen pawt te om ni tila unim aka thui thai.
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
38A thae neh a then khaw Khohni ka lamloh thoeng pawt nim.
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
39A tholhnah sokah a tholhnah yuvat ah balae tih tongpa hlang hing loh a kohuet mai eh.
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
40Mamih kah longpuei he phuelhthaih tih n'khe phoeiah BOEIPA taengla mael uh sih.
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
41Mamih kah thinko neh kut he vaan kah Pathen taengah phuel uh sih.
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
42Kaimih kah boekoek neh nang kan koek uh te khodawk nan ngai uh moenih.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
43Thintoek neh na cun uh vaengah kaimih nan hloem tih lungma ti kolla nan ngawn.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
44Thangthuinah neh paan ham khaw namah te cingmai neh na cun uh.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
45Kaimih he pilnam lakli ah yun-aek neh kawnhnawt la nan khueh.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
46Ka thunkha boeih loh kaimih taengah a ka a ang uh.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
47Birhihnah neh rhom khaw kaimih taengah omdamnah neh pocinah la thoeng.
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
48Ka pilnam nu kah a pocinah dongah ka mik he sokca tui la long.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
49Ka mik loh a hawk vetih a bawtnah om pawt hil kak mahpawh.
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
50A dan neh BOEIPA loh vaan lamkah a hmuh duela.
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
51Ka khopuei tanu boeih kongah ka mik loh ka hinglu he a poelyoe.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
52Lunglilungla maila kai he ka thunkha rhoek loh vaa bangla m'mae khaw m'mae uh mai.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
53Ka hingnah te tangrhom ah a det uh kai taengah lungto a omtoem thil.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
54Ka lu he tui loh a et vaengah tah n'tuiphih muema ka ti.
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
55BOEIPA na ming te tangrhom laedil lamloh kang khue.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
56Ka hilhoemnah ham ka pang te hna na buem pawt dongah ka ol na yaak coeng.
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
57Namah kang khue khohnin ah na mop tih, “Rhih boeh,” na ti.
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
58Ka hinglu kah tuituknah khaw ka Boeipa loh na rhoe tih ka hingnah na tlan.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
59BOEIPA aw ka lolhmaihnah na hmuh cakhaw ka laitloeknah dongah n'tang sak lah.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
60Kai soah amih kah tawnlohnah boeih neh amih kah kopoek boeih te na hmuh.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
61BOEIPA aw kai soah amih kah kokhahnah neh amih kah kopoek boeih te na yaak coeng.
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
62Khohnin yung ah a phungding ol neh kamah taengah kai m'pai thil uh.
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
63A hoepnah neh a painah ah, amih kah hnaelnah ni ka paelki.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
64BOEIPA aw, amih kut dongkah khoboe neh a tiing la amih te thuung lah.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
65Amih te lungbuei kotalh la khueh lamtah na tapvoepnah te amih soah thoeng sak.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
66BOEIPA aw thintoek te na hloem dongah ni amih te vaan hmui lamloh na mitmoeng sak.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.