مَرَاثِي إِرْمِيَا 3
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1أَنَا هُوَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي رأَى مَذَلَّةً بِقَضِيبِ سَخَطِهِ.
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
2قَادَنِي وَسَيَّرَنِي فِي ٱلظَّلَامِ وَلَا نُورَ.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
3حَقًّا إِنَّهُ يَعُودُ وَيَرُدُّ عَلَيَّ يَدَهُ ٱلْيَوْمَ كُلَّهُ.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
4أَبْلَى لَحْمِي وَجِلْدِي. كَسَّرَ عِظَامِي.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
5بَنَى عَلَيَّ وَأَحَاطَنِي بِعَلْقَمٍ وَمَشَقَّةٍ.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
6أَسْكَنَنِي فِي ظُلُمَاتٍ كَمَوْتَى ٱلْقِدَمِ.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
7سَيَّجَ عَلَيَّ فَلَا أَسْتَطِيعُ ٱلْخُرُوجَ. ثَقَّلَ سِلْسِلَتِي.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
8أَيْضًا حِينَ أَصْرُخُ وَأَسْتَغِيثُ يَصُدُّ صَلَاتِي.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
9سَيَّجَ طُرُقِي بِحِجَارَةٍ مَنْحُوتَةٍ. قَلَبَ سُبُلِي.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
10هُوَ لِي دُبٌّ كَامِنٌ، أَسَدٌ فِي مَخَابِىءَ.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
11مَيَّلَ طُرُقِي وَمَزَّقَنِي. جَعَلَنِي خَرَابًا.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
12مَدَّ قَوْسَهُ وَنَصَبَنِي كَغَرَضٍ لِلسَّهْمِ.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
13أَدْخَلَ فِي كُلْيَتَيَّ نِبَالَ جُعْبَتِهِ.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
14صِرْتُ ضُحْكَةً لِكُلِّ شَعْبِي، وَأُغْنِيَةً لَهُمُ ٱلْيَوْمَ كُلَّهُ.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
15أَشْبَعَنِي مَرَائِرَ وَأَرْوَانِي أَفْسَنْتِينًا،
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
16وَجَرَشَ بِٱلْحَصَى أَسْنَانِي. كَبَسَنِي بِٱلرَّمَادِ.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
17وَقَدْ أَبْعَدْتَ عَنِ ٱلسَّلَامِ نَفْسِي. نَسِيتُ ٱلْخَيْرَ.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
18وَقُلْتُ: «بَادَتْ ثِقَتِي وَرَجَائِي مِنَ ٱلرَّبِّ».
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
19ذِكْرُ مَذَلَّتِي وَتَيَهَانِي أَفْسَنْتِينٌ وَعَلْقَمٌ.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
20ذِكْرًا تَذْكُرُ نَفْسِي وَتَنْحَنِي فِيَّ.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
21أُرَدِّدُ هَذَا فِي قَلْبِي، مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ أَرْجُو:
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
22إِنَّهُ مِنْ إِحْسَانَاتِ ٱلرَّبِّ أَنَّنَا لَمْ نَفْنَ، لِأَنَّ مَرَاحِمَهُ لَا تَزُولُ.
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
23هِيَ جَدِيدَةٌ فِي كُلِّ صَبَاحٍ. كَثِيرَةٌ أَمَانَتُكَ.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
24نَصِيبِي هُوَ ٱلرَّبُّ، قَالَتْ نَفْسِي، مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ أَرْجُوهُ.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
25طَيِّبٌ هُوَ ٱلرَّبُّ لِلَّذِينَ يَتَرَجَّوْنَهُ، لِلنَّفْسِ ٱلَّتِي تَطْلُبُهُ.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
26جَيِّدٌ أَنْ يَنْتَظِرَ ٱلْإِنْسَانُ وَيَتَوَقَّعَ بِسُكُوتٍ خَلَاصَ ٱلرَّبِّ.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
27جَيِّدٌ لِلرَّجُلِ أَنْ يَحْمِلَ ٱلنِّيرَ فِي صِبَاهُ.
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
28يَجْلِسُ وَحْدَهُ وَيَسْكُتُ، لِأَنَّهُ قَدْ وَضَعَهُ عَلَيْهِ.
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
29يَجْعَلُ فِي ٱلتُّرَابِ فَمَهُ لَعَلَّهُ يُوجَدُ رَجَاءٌ.
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
30يُعْطِي خَدَّهُ لِضَارِبِهِ. يَشْبَعُ عَارًا.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
31لِأَنَّ ٱلسَّيِّدَ لَا يَرْفُضُ إِلَى ٱلْأَبَدِ.
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
32فَإِنَّهُ وَلَوْ أَحْزَنَ يَرْحَمُ حَسَبَ كَثْرَةِ مَرَاحِمِهِ.
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
33لِأَنَّهُ لَا يُذِلُّ مِنْ قَلْبِهِ، وَلَا يُحْزِنُ بَنِي ٱلْإِنْسَانِ.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
34أَنْ يَدُوسَ أَحَدٌ تَحْتَ رِجْلَيْهِ كُلَّ أَسْرَى ٱلْأَرْضِ،
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
35أَنْ يُحَرِّفَ حَقَّ ٱلرَّجُلِ أَمَامَ وَجْهِ ٱلْعَلِيِّ،
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
36أَنْ يَقْلِبَ ٱلْإِنْسَانَ فِي دَعْوَاهُ. ٱلسَّيِّدُ لَا يَرَى!
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
37مَنْ ذَا ٱلَّذِي يَقُولُ فَيَكُونَ وَٱلرَّبُّ لَمْ يَأْمُرْ؟
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
38مِنْ فَمِ ٱلْعَلِيِّ أَلَا تَخْرُجُ ٱلشُّرُورُ وَٱلْخَيْرُ؟
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
39لِمَاذَا يَشْتَكِي ٱلْإِنْسَانُ ٱلْحَيُّ، ٱلرَّجُلُ مِنْ قِصَاصِ خَطَايَاهُ؟
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
40لِنَفْحَصْ طُرُقَنَا وَنَمْتَحِنْهَا وَنَرْجِعْ إِلَى ٱلرَّبِّ.
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
41لِنَرْفَعْ قُلُوبَنَا وَأَيْدِيَنَا إِلَى ٱللهِ فِي ٱلسَّمَاوَاتِ:
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
42«نَحْنُ أَذْنَبْنَا وَعَصَيْنَا. أَنْتَ لَمْ تَغْفِرْ.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
43ٱلْتَحَفْتَ بِٱلْغَضَبِ وَطَرَدْتَنَا. قَتَلْتَ وَلَمْ تَشْفِقْ.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
44ٱلْتَحَفْتَ بِٱلسَّحَابِ حَتَّى لَا تَنْفُذَ ٱلصَّلَاةُ.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
45جَعَلْتَنَا وَسَخًا وَكَرْهًا فِي وَسَطِ ٱلشُّعُوبِ.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
46فَتَحَ كُلُّ أَعْدَائِنَا أَفْوَاهَهُمْ عَلَيْنَا.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
47صَارَ عَلَيْنَا خَوْفٌ وَرُعْبٌ، هَلَاكٌ وَسَحْقٌ».
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
48سَكَبَتْ عَيْنَايَ يَنَابِيعَ مَاءٍ عَلَى سَحْقِ بِنْتِ شَعْبِي.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
49عَيْنِي تَسْكُبُ وَلَا تَكُفُّ بِلَا ٱنْقِطَاعٍ
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
50حَتَّى يُشْرِفَ وَيَنْظُرَ ٱلرَّبُّ مِنَ ٱلسَّمَاءِ.
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
51عَيْنِي تُؤَثِّرُ فِي نَفْسِي لِأَجْلِ كُلِّ بَنَاتِ مَدِينَتِي.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
52قَدِ ٱصْطَادَتْنِي أَعْدَائِي كَعُصْفُورٍ بِلَا سَبَبٍ.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
53قَرَضُوا فِي ٱلْجُبِّ حَيَاتِي وَأَلْقَوْا عَلَيَّ حِجَارَةً.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
54طَفَتِ ٱلْمِيَاهُ فَوْقَ رَأْسِي. قُلْتُ: «قَدْ قُرِضْتُ!».
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
55دَعَوْتُ بِٱسْمِكَ يَارَبُّ مِنَ ٱلْجُبِّ ٱلْأَسْفَلِ.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
56لِصَوْتِي سَمِعْتَ: «لَا تَسْتُرْ أُذُنَكَ عَنْ زَفْرَتِي، عَنْ صِيَاحِي».
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
57دَنَوْتَ يَوْمَ دَعَوْتُكَ. قُلْتَ: «لَا تَخَفْ!».
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
58خَاصَمْتَ يَا سَيِّدُ خُصُومَاتِ نَفْسِي. فَكَكْتَ حَيَاتِي.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
59رَأَيْتَ يَارَبُّ ظُلْمِي. أَقِمْ دَعْوَايَ.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
60رَأَيْتَ كُلَّ نَقْمَتِهِمْ، كُلَّ أَفْكَارِهِمْ عَلَيَّ.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
61سَمِعْتَ تَعْيِيرَهُمْ يَارَبُّ، كُلَّ أَفْكَارِهِمْ عَلَيَّ.
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
62كَلَامُ مُقَاوِمِيَّ وَمُؤَامَرَتُهُمْ عَلَيَّ ٱلْيَوْمَ كُلَّهُ.
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
63اُنْظُرْ إِلَى جُلُوسِهِمْ وَوُقُوفِهِمْ، أَنَا أُغْنِيَتُهُمْ!
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
64رُدَّ لَهُمْ جَزَاءً يَارَبُّ حَسَبَ عَمَلِ أَيَادِيهِمْ.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
65أَعْطِهِمْ غِشَاوَةَ قَلْبٍ، لَعْنَتَكَ لَهُمْ.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
66اِتْبَعْ بِٱلْغَضَبِ وَأَهْلِكْهُمْ مِنْ تَحْتِ سَمَاوَاتِ ٱلرَّبِّ.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.