Lamentações 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Eu sou o homem que viu a aflição pela vara da sua ira.
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
2Ele me guiou e me fez andar na escuridão, e não na luz.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
3Certamente ele volta a sua mão contra mim repetidas vezes, o dia todo.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
4Ele fez envelhecer a minha carne e a minha pele. Ele quebrou os meus ossos.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
5Ele construiu contra mim, e me cercou de amargura e sofrimento.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
6Ele me fez habitar em lugares escuros, como aqueles que estão mortos há muito tempo.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
7Ele me cercou com um muro, para que eu não possa sair. Ele tornou pesada a minha corrente.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
8Sim, quando eu clamo e peço socorro, ele rejeita a minha oração.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
9Ele bloqueou os meus caminhos com pedras lavradas. Ele tornou tortuosas as minhas veredas.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
10Ele é para mim como um urso à espreita, como um leão escondido.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
11Ele desviou o meu caminho, e me despedaçou. Ele me deixou desolado.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
12Ele armou o seu arco, e me colocou como alvo para a flecha.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
13Ele fez com que as flechas da sua aljava entrassem nos meus rins.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
14Eu me tornei motivo de zombaria para todo o meu povo, e a canção deles o dia todo.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
15Ele me encheu de amargura. Ele me fartou de absinto.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
16Ele também quebrou os meus dentes com cascalho. Ele me cobriu de cinzas.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
17Você afastou a minha alma para longe da paz. Eu me esqueci da prosperidade.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
18Eu disse: “A minha força pereceu, junto com a minha esperança no SENHOR.”
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
19Lembre-se da minha aflição e da minha miséria, do absinto e da amargura.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
20A minha alma ainda se lembra deles, e está abatida dentro de mim.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
21Eu trago isso à memória; por isso tenho esperança.
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
22É por causa das bondades do SENHOR que não somos consumidos, porque as suas misericórdias não falham.
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
23Elas se renovam a cada manhã. Grande é a sua fidelidade.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
24“O SENHOR é a minha porção”, diz a minha alma. “Portanto, esperarei nele.”
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
25O SENHOR é bom para aqueles que esperam por ele, para a alma que o busca.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
26É bom que o homem espere e aguarde em silêncio pela salvação do SENHOR.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
27É bom para o homem suportar o jugo na sua juventude.
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
28Que ele se assente sozinho e fique em silêncio, porque ele o colocou sobre ele.
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
29Que ele ponha a sua boca no pó, caso ainda haja esperança.
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
30Que ele dê a sua face àquele que o fere. Que ele se farte de humilhação.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
31Pois o Senhor não rejeitará para sempre.
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
32Pois, embora ele cause tristeza, ele terá compaixão segundo a multidão das suas bondades.
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
33Pois ele não aflige de bom grado, nem entristece os filhos dos homens.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
34Esmagar debaixo dos pés todos os prisioneiros da terra,
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
35negar o direito de um homem perante a face do Altíssimo,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
36subverter um homem em sua causa, o Senhor não aprova.
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
37Quem é aquele que fala, e isso acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
38Não procedem do Altíssimo tanto o mal quanto o bem?
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
39Por que um homem vivo deveria reclamar, um homem por causa da punição dos seus pecados?
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
40Esquadrinhemos e provemos os nossos caminhos, e voltemos para o SENHOR.
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
41Levantemos o nosso coração com as nossas mãos a Deus nos céus.
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
42“Nós transgredimos e nos rebelamos. Você não perdoou.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
43“Você nos cobriu de ira e nos perseguiu. Você matou. Você não teve piedade.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
44Você se cobriu com uma nuvem, para que nenhuma oração pudesse passar.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
45Você nos tornou como escória e refugo no meio dos povos.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
46“Todos os nossos inimigos abriram a boca contra nós.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
47O terror e a cova vieram sobre nós, a devastação e a destruição.”
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
48Os meus olhos derramam correntes de água, pela destruição da filha do meu povo.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
49Os meus olhos choram e não cessam, sem nenhum intervalo,
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
50até que o SENHOR olhe para baixo, e veja desde o céu.
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
51Os meus olhos entristecem a minha alma, por causa de todas as filhas da minha cidade.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
52Eles me caçaram implacavelmente como a um pássaro, aqueles que são meus inimigos sem motivo.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
53Eles cortaram a minha vida na masmorra, e atiraram uma pedra sobre mim.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
54As águas fluíram sobre a minha cabeça. Eu disse: “Estou perdido.”
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
55Eu clamei pelo seu nome, SENHOR, da mais profunda masmorra.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
56Você ouviu a minha voz: “Não esconda o seu ouvido do meu suspiro, e do meu clamor.”
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
57Você se aproximou no dia em que eu clamei a você. Você disse: “Não tenha medo.”
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
58Senhor, você defendeu as causas da minha alma. Você redimiu a minha vida.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
59SENHOR, você viu a injustiça feita a mim. Julgue a minha causa.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
60Você viu toda a vingança deles e todos os seus planos contra mim.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
61Você ouviu as ofensas deles, SENHOR, e todos os seus planos contra mim,
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
62os lábios daqueles que se levantaram contra mim, e as suas conspirações contra mim o dia todo.
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
63Você vê o assentar e o levantar deles. Eu sou a canção deles.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
64Você lhes dará a retribuição, SENHOR, de acordo com a obra das suas mãos.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
65Você lhes dará dureza de coração, a sua maldição sobre eles.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
66Você os perseguirá com ira, e os destruirá debaixo dos céus do SENHOR.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.