Lamentações 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Eu sou o homem que viu a aflição pela vara da sua ira.
1Ја сам човек који видех муку од прута гнева Његовог.
2Ele me guiou e me fez andar na escuridão, e não na luz.
2Одведе ме и оправи ме у таму, а не на видело.
3Certamente ele volta a sua mão contra mim repetidas vezes, o dia todo.
3Само се на ме обраћа, обраћа руку своју по вас дан.
4Ele fez envelhecer a minha carne e a minha pele. Ele quebrou os meus ossos.
4Учини, те ми остаре тело и кожа, потре кости моје.
5Ele construiu contra mim, e me cercou de amargura e sofrimento.
5Зазида ме, и опточи ме жучју и муком.
6Ele me fez habitar em lugares escuros, como aqueles que estão mortos há muito tempo.
6Посади ме у таму као умрле одавна.
7Ele me cercou com um muro, para que eu não possa sair. Ele tornou pesada a minha corrente.
7Огради ме да не изађем, и метну на ме тешке окове.
8Sim, quando eu clamo e peço socorro, ele rejeita a minha oração.
8Кад вичем и вапим, одбија молитву моју.
9Ele bloqueou os meus caminhos com pedras lavradas. Ele tornou tortuosas as minhas veredas.
9Загради путеве моје тесаним каменом, и преврати стазе моје.
10Ele é para mim como um urso à espreita, como um leão escondido.
10Поста ми као медвед у заседи, као лав у потаји.
11Ele desviou o meu caminho, e me despedaçou. Ele me deixou desolado.
11Помете путеве моје, и раздре ме, и уништи ме.
12Ele armou o seu arco, e me colocou como alvo para a flecha.
12Натеже лук свој, и метну ме стрели за белегу.
13Ele fez com que as flechas da sua aljava entrassem nos meus rins.
13Устрели ме у бубреге стрелама из тула свог.
14Eu me tornei motivo de zombaria para todo o meu povo, e a canção deles o dia todo.
14Постах подсмех свему народу свом и песма њихова по вас дан.
15Ele me encheu de amargura. Ele me fartou de absinto.
15Насити ме горчином, опоји ме пеленом.
16Ele também quebrou os meus dentes com cascalho. Ele me cobriu de cinzas.
16Поломи ми зубе камењем, ували ме у пепео.
17Você afastou a minha alma para longe da paz. Eu me esqueci da prosperidade.
17Удаљио си душу моју од мира, заборавих добро.
18Eu disse: “A minha força pereceu, junto com a minha esperança no SENHOR.”
18И рекох: Пропаде сила моја и надање моје од Господа.
19Lembre-se da minha aflição e da minha miséria, do absinto e da amargura.
19Опомени се муке моје и јада мог, пелена и жучи.
20A minha alma ainda se lembra deles, e está abatida dentro de mim.
20Душа се моја опомиње без престанка, и поништила се у мени.
21Eu trago isso à memória; por isso tenho esperança.
21Али ово напомињем срцу свом, те се надам:
22É por causa das bondades do SENHOR que não somos consumidos, porque as suas misericórdias não falham.
22Милост је Господња што не изгибосмо сасвим, јер милосрђа Његовог није нестало.
23Elas se renovam a cada manhã. Grande é a sua fidelidade.
23Понавља се свако јутро; велика је вера твоја.
24“O SENHOR é a minha porção”, diz a minha alma. “Portanto, esperarei nele.”
24Господ је део мој, говори душа моја; зато ћу се у Њега уздати.
25O SENHOR é bom para aqueles que esperam por ele, para a alma que o busca.
25Добар је Господ онима који га чекају, души, која га тражи.
26É bom que o homem espere e aguarde em silêncio pela salvação do SENHOR.
26Добро је мирно чекати спасење Господње.
27É bom para o homem suportar o jugo na sua juventude.
27Добро је човеку носити јарам за младости своје.
28Que ele se assente sozinho e fique em silêncio, porque ele o colocou sobre ele.
28Сам ће седети и ћутати, јер Бог метну бреме на њ.
29Que ele ponha a sua boca no pó, caso ainda haja esperança.
29Метнуће уста своја у прах, еда би било надања.
30Que ele dê a sua face àquele que o fere. Que ele se farte de humilhação.
30Подметнуће образ свој ономе који га бије, биће сит срамоте.
31Pois o Senhor não rejeitará para sempre.
31Јер Господ не одбацује за свагда.
32Pois, embora ele cause tristeza, ele terá compaixão segundo a multidão das suas bondades.
32Јер ако и уцвели, опет ће се и смиловати ради мноштва милости своје.
33Pois ele não aflige de bom grado, nem entristece os filhos dos homens.
33Јер не мучи из срца свог ни цвели синове човечје.
34Esmagar debaixo dos pés todos os prisioneiros da terra,
34Кад газе ногама све сужње на земљи,
35negar o direito de um homem perante a face do Altíssimo,
35Кад изврћу правицу човеку пред Вишњим,
36subverter um homem em sua causa, o Senhor não aprova.
36Кад чине криво човеку у парници његовој, не види ли Господ?
37Quem é aquele que fala, e isso acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?
37Ко је рекао што и збило се, а Господ да није заповедио?
38Não procedem do Altíssimo tanto o mal quanto o bem?
38Не долазе ли и зла и добра из уста Вишњег?
39Por que um homem vivo deveria reclamar, um homem por causa da punição dos seus pecados?
39Зашто се тужи човек жив, човек на кар за грехе своје?
40Esquadrinhemos e provemos os nossos caminhos, e voltemos para o SENHOR.
40Претражимо и разгледајмо путе своје, и повратимо се ка Господу.
41Levantemos o nosso coração com as nossas mãos a Deus nos céus.
41Подигнимо срце своје и руке к Богу на небесима.
42“Nós transgredimos e nos rebelamos. Você não perdoou.
42Згрешисмо и непокорни бисмо; Ти не прашташ.
43“Você nos cobriu de ira e nos perseguiu. Você matou. Você não teve piedade.
43Обастро си се гневом, и гониш нас, убијаш и не жалиш.
44Você se cobriu com uma nuvem, para que nenhuma oração pudesse passar.
44Обастро си си се облаком да не продре молитва.
45Você nos tornou como escória e refugo no meio dos povos.
45Начинио си од нас сметлиште и одмет усред тих народа.
46“Todos os nossos inimigos abriram a boca contra nós.
46Разваљују уста своја на нас сви непријатељи наши.
47O terror e a cova vieram sobre nós, a devastação e a destruição.”
47Страх и јама задеси нас, пустошење и затирање.
48Os meus olhos derramam correntes de água, pela destruição da filha do meu povo.
48Потоци теку из очију мојих ради погибли кћери народа мог.
49Os meus olhos choram e não cessam, sem nenhum intervalo,
49Очи моје лију сузе без престанка, јер нема одмора,
50até que o SENHOR olhe para baixo, e veja desde o céu.
50Докле Господ не погледа и не види с неба.
51Os meus olhos entristecem a minha alma, por causa de todas as filhas da minha cidade.
51Око моје мучи ми душу ради свих кћери града мог.
52Eles me caçaram implacavelmente como a um pássaro, aqueles que são meus inimigos sem motivo.
52Терају ме једнако као птицу непријатељи моји низашта.
53Eles cortaram a minha vida na masmorra, e atiraram uma pedra sobre mim.
53Свалише у јаму живот мој и набацаше камење на ме.
54As águas fluíram sobre a minha cabeça. Eu disse: “Estou perdido.”
54Дође ми вода сврх главе; рекох: Погибох!
55Eu clamei pelo seu nome, SENHOR, da mais profunda masmorra.
55Призивах име Твоје, Господе, из јаме најдубље.
56Você ouviu a minha voz: “Não esconda o seu ouvido do meu suspiro, e do meu clamor.”
56Ти чу глас мој; не затискуј уха свог од уздисања мог, од вике моје.
57Você se aproximou no dia em que eu clamei a você. Você disse: “Não tenha medo.”
57Приступао си кад Те призивах, и говорио си: Не бој се.
58Senhor, você defendeu as causas da minha alma. Você redimiu a minha vida.
58Расправљао си, Господе, парбу душе моје, и избављао си живот мој.
59SENHOR, você viu a injustiça feita a mim. Julgue a minha causa.
59Видиш, Господе, неправду која ми се чини; расправи парбу моју.
60Você viu toda a vingança deles e todos os seus planos contra mim.
60Видиш сву освету њихову, све што ми мисле.
61Você ouviu as ofensas deles, SENHOR, e todos os seus planos contra mim,
61Чујеш руг њихов, Господе, све што ми мисле,
62os lábios daqueles que se levantaram contra mim, e as suas conspirações contra mim o dia todo.
62Шта говоре они који устају на ме и шта намишљају против мене по вас дан.
63Você vê o assentar e o levantar deles. Eu sou a canção deles.
63Види, кад седају и кад устају, ја сам им песма.
64Você lhes dará a retribuição, SENHOR, de acordo com a obra das suas mãos.
64Плати им, Господе, по делима руку њихових.
65Você lhes dará dureza de coração, a sua maldição sobre eles.
65Подај им упорно срце, проклетство своје.
66Você os perseguirá com ira, e os destruirá debaixo dos céus do SENHOR.
66Гони их гневом, и истреби их испод небеса Господњих.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.