Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.