Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5огородил меня и обложил горечью и тяготою;
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6посадил меня в темное место, как давно умерших;
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте;
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13послал в почки мои стрелы из колчана Своего.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Твердо помнит это душа моя и падает во мне.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось.
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя!
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Благо человеку, когда он несет иго в юности своей;
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29полагает уста свои в прах, помышляя: “может быть, еще есть надежда”;
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением,
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31ибо не навек оставляет Господь.
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Но послал горе, и помилует по великой благости Своей.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Но, когда попирают ногами своими всех узников земли,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35когда неправедно судят человека пред лицoм Всевышнего,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Кто это говорит: “и то бывает, чему Господь не повелел быть”?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои.
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах:
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша;
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Разинули на нас пасть свою все враги наши.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Ужас и яма, опустошение и разорение - доля наша.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50доколе не призрит и не увидит Господь с небес.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Воды поднялись до головы моей; я сказал: “погиб я”.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: “не бойся”.
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня,
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них - песнь.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Воздай им, Господи, по делам рук их;
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них;
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.