Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Еу сунт омул каре а вэзут суферинца суб нуяуа урӂией Луй.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Ел м-а дус, м-а мынат ын ынтунерик, ши ну ын луминэ.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Нумай ымпотрива мя Ышь ынтинде ши Ышь ынтоарче мына тоатэ зиуа.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Мь-а прэпэдит карня ши пеля ши мь-а здробит оаселе.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5А фэкут зид ымпрежурул меу ши м-а ынконжурат ку отравэ ши дурере.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Мэ ашазэ ын ынтунерик, ка пе чей морць пентру тотдяуна.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7М-а ынконжурат ку ун зид ка сэ ну ес; м-а пус ын ланцурь греле.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8Сэ тот стриг ши сэ тот чер ажутор, кэч Ел тот ну-мь примеште ругэчуня.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Мь-а аступат каля ку петре чоплите ши мь-а стрымбат кэрэриле.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Мэ пындеште ка ун урс ши ка ун леу ынтр-ун лок аскунс.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Мь-а абэтут кэиле ши апой с-а арункат пе мине ши м-а пустиит.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12Шь-а ынкордат аркул ши м-а пус цинтэ сэӂеций Луй.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Ын рэрункь мь-а ынфипт сэӂециле дин толба Луй.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Ам ажунс де рысул попорулуй меу ши тоатэ зиуа сунт пус ын кынтече де батжокурэ де ей.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15М-а сэтурат де амэрэчуне, м-а ымбэтат ку пелин.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Мь-а сфэрымат динций ку петре, м-а акоперит ку ченушэ.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17Мь-ай луат пачя ши ну май куноск феричиря.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18Ши ам зис: „С-а дус путеря мя де вяцэ ши ну май ам ничо нэдежде ын Домнул.”
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Гындеште-Те ла неказул ши суферинца мя, ла пелин ши ла отравэ!
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Кынд ышь адуче аминте суфлетул меу де еле, есте мыхнит ын мине.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21Ятэ че май гындеск ын инима мя ши ятэ че мэ фаче сэ май траг нэдежде:
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22Бунэтэциле Домнулуй ну с-ау сфыршит, ындурэриле Луй ну сунт ла капэт,
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23чи се ынноеск ын фиекаре диминяцэ. Ши крединчошия Та есте атыт де маре!
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24„Домнул есте партя мя де моштенире”, зиче суфлетул меу, „де ачея нэдэждуеск ын Ел.”
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25Домнул есте бун ку чине нэдэждуеште ын Ел, ку суфлетул каре-Л каутэ.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Бине есте сэ аштепць ын тэчере ажуторул Домнулуй.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Есте бине пентру ом сэ поарте ун жуг ын тинереця луй.
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Сэ стя сингур ши сэ такэ, пентру кэ Домнул и л-а пус пе грумаз;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29сэ-шь умпле гура ку цэрынэ ши сэ ну-шь пярдэ нэдеждя;
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30сэ дя образул челуй че-л ловеште ши сэ се сатуре де окэрь.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Кэч Домнул ну ляпэдэ пентру тотдяуна.
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Чи, кынд мыхнеште пе чинева, Се ындурэ ярэшь де ел дупэ ындураря Луй чя маре,
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33кэч Ел ну некэжеште ку плэчере, нич ну мыхнеште букурос пе копиий оаменилор.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Кынд се калкэ ын пичоаре тоць принший де рэзбой ай уней цэрь,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35кынд се калкэ дрептатя оменяскэ ын фаца Челуй Пряыналт,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36кынд есте недрептэцит ун ом ын причина луй, ну веде Домнул?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Чине а спус ши с-а ынтымплат чева фэрэ порунка Домнулуй?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38Ну ес дин гура Челуй Пряыналт рэул ши бинеле?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39Де че сэ се плынгэ омул кыт трэеште? Фиекаре сэ се плынгэ май бине де пэкателе луй!
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Сэ луэм сяма ла умблетеле ноастре, сэ ле черчетэм ши сэ не ынтоарчем ла Домнул.
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Сэ не ынэлцэм ши инимиле ку мыниле спре Думнезеу дин чер, зикынд:
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42„Ам пэкэтуит, ам фост ындэрэтничь, ши ну не-ай ертат!”
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Ын мыния Та, Те-ай аскунс ши не-ай урмэрит, ай учис фэрэ милэ.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Те-ай ынвэлуит ынтр-ун нор, ка сэ ну стрэбатэ ла Тине ругэчуня ноастрэ.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Не-ай фэкут де батжокурэ ши де окарэ принтре попоаре.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Тоць врэжмаший ноштри дескид гура ымпотрива ноастрэ.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Де гроазэ ши де гроапэ ам авут парте, де прэпэд ши пустиире.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Шувоае де апэ ымь кург дин окь дин причина прэпэдулуй фийчей попорулуй меу.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Ми се топеште окюл ын лакримь некурмат ши фэрэ рэгаз,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50пынэ че Домнул ва приви дин чер ши ва ведя.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Мэ доаре окюл де плынс пентру тоате фийчеле четэций меле.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Чей че мэ урэск фэрэ темей м-ау гонит ка пе о пасэре.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Вояу сэ-мь нимичяскэ вяца ынтр-о гроапэ ши ау арункат ку петре ын мине.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Мь-ау нэвэлит апеле песте кап ши зичям: „Сунт пердут!”
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55Дар ам кемат Нумеле Тэу, Доамне, дин фундул гропий.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Ту мь-ай аузит гласул: „Ну-Ць аступа урекя ла суспинеле ши стригэтеле меле!”
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Ын зиуа кынд Те-ам кемат, Те-ай апропият ши ай зис: „Ну те теме!”
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Доамне, Ту ай апэрат причина суфлетулуй меу, мь-ай рэскумпэрат вяца!
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Доамне, ай вэзут апэсаря мя: фэ-мь дрептате!
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Ай вэзут тоате рэзбунэриле лор, тоате унелтириле лор ымпотрива мя.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Доамне, ле-ай аузит окэриле, тоате унелтириле ымпотрива мя,
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62кувынтэриле потривничилор мей ши плануриле пе каре ле урзяу ын фиекаре зи ымпотрива мя.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Уйтэ-Те кынд стау ей жос сау кынд се скоалэ! Еу сунт кынтекул лор де батжокурэ.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Рэсплэтеште-ле, Доамне, дупэ фаптеле мынилор лор!
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Ымпетреште-ле инима ши арункэ блестемул Тэу ымпотрива лор!
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66Урмэреште-й, ын мыния Та, ши штерӂе-й де суб черурь, Доамне!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.