Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Kai tah a thinpom caitueng dongkah phacipphabaem aka hmu hlang ni.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Kai te m'hmaithawn tih hmaisuep ah n'caeh sak vaengah vangnah om pawh.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Kai taengah a tloeng tangloeng tih khohnin yung ah a kut a hluem.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Ka vin neh ka saa a hmawn sak tih ka rhuh a paep sak.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5Kai he rhahalung n'suem thil tih sue neh bongboepnah te m'ven thil.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Ka khosak he khosuen kah aka duek bangla khohmuep ah ka om.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7Kai taengah khoep a biing tih ka rhohum loh n'nan he ka loeih pawh.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8Ka khue tih ka pang vaengah pataeng ka thangthuinah te a toeng.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Lungrhaih neh ka longpuei a biing tih ka hawn a paihaeh sak.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Kai taengah tah vom neh sathueng pataeng a huephael kah sathueng bangla amah rhongngol coeng.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Ka longpuei ah m'phaelh sak tih kai n'soek dongah kai aka pong la n'khueh.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12A lii a phuk tih thaltang ham kutnoek la kai n'tai.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Anih kah liva ca loh ka kuel khuila pawlh.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Ka pilnam pum kah nueihbu neh khohnin yung ah amih kah rhotoeng la ka poeh.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Ankhaa te kai ng'kum sak tih pantong neh kai m'hmilhmal sak.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Ka no he lungcang neh a mawth tih hmaiphu khuiah kai m'vuei.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17Ka hinglu he ngaimongnah lamloh a hlahpham tih a then khaw ka hnilh.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18Te dongah kai kah hmailong neh BOEIPA lamkah ka ngaiuepnah khaw paltham coeng ka ti.
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Kai kah phaiphabaem neh ka airhoeng khaw, ka pantong neh ka anrhat khaw poek lah.
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20A poek a poek vaengah ka khuikah ka hinglu tah tlayae la tlayae coeng.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21He he ka ngaiuep dongah ni ka lungbuei he ka mael puei.
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22BOEIPA kah sitlohnah tah bawt pawt tih a haidamnah khaw muei pawh.
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Mincang ah na uepomnah thai khaw ping.
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24Ka hinglu loh, “BOEIPA tah ka khoyo ni,” a ti dongah amah te ka ngaiuep van.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25BOEIPA tah amah aka lamtawn ham neh amah aka toem hinglu ham a then pah.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26BOEIPA kah loeihnah dongah tah rhingoel ngolsut ham khaw then.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27A camoe vaengah hnamkun a phueih te ni hlang ham khaw then.
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Amah soah a poeh bangla amah bueng khosa saeh lamtah kuemsuem saeh.
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29A ka te laipi khuiah vuei saeh lamtah ngaiuepnah a om khaming.
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30Amah aka ngawn ham a kam duen pah saeh lamtah kokhahnah neh kum saeh.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Ka Boeipa loh kumhal duela a hlahpham ngawn moenih.
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Pae sak bal mai cakhaw a sitlohnah dongkah sitlohnah a khawk vanbangla a haidam bitni.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Hlang ca te a lungbuei a phaep pah tih a pae sak bal moenih.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Khohmuen kah thongtla boeih te a kho hmuiah a phop ham,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35Khohni kah mikhmuh ah hlang kah tiktamnah hnawt ham,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36A tuituknah neh hlang a khun sak ham khaw ka Boeipa loh a hmuh ngaih moenih.
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Ka Boeipa loh a uen pawt te om ni tila unim aka thui thai.
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38A thae neh a then khaw Khohni ka lamloh thoeng pawt nim.
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39A tholhnah sokah a tholhnah yuvat ah balae tih tongpa hlang hing loh a kohuet mai eh.
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Mamih kah longpuei he phuelhthaih tih n'khe phoeiah BOEIPA taengla mael uh sih.
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Mamih kah thinko neh kut he vaan kah Pathen taengah phuel uh sih.
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42Kaimih kah boekoek neh nang kan koek uh te khodawk nan ngai uh moenih.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Thintoek neh na cun uh vaengah kaimih nan hloem tih lungma ti kolla nan ngawn.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Thangthuinah neh paan ham khaw namah te cingmai neh na cun uh.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Kaimih he pilnam lakli ah yun-aek neh kawnhnawt la nan khueh.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Ka thunkha boeih loh kaimih taengah a ka a ang uh.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Birhihnah neh rhom khaw kaimih taengah omdamnah neh pocinah la thoeng.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Ka pilnam nu kah a pocinah dongah ka mik he sokca tui la long.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Ka mik loh a hawk vetih a bawtnah om pawt hil kak mahpawh.
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50A dan neh BOEIPA loh vaan lamkah a hmuh duela.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Ka khopuei tanu boeih kongah ka mik loh ka hinglu he a poelyoe.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Lunglilungla maila kai he ka thunkha rhoek loh vaa bangla m'mae khaw m'mae uh mai.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Ka hingnah te tangrhom ah a det uh kai taengah lungto a omtoem thil.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Ka lu he tui loh a et vaengah tah n'tuiphih muema ka ti.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55BOEIPA na ming te tangrhom laedil lamloh kang khue.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Ka hilhoemnah ham ka pang te hna na buem pawt dongah ka ol na yaak coeng.
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Namah kang khue khohnin ah na mop tih, “Rhih boeh,” na ti.
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Ka hinglu kah tuituknah khaw ka Boeipa loh na rhoe tih ka hingnah na tlan.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59BOEIPA aw ka lolhmaihnah na hmuh cakhaw ka laitloeknah dongah n'tang sak lah.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Kai soah amih kah tawnlohnah boeih neh amih kah kopoek boeih te na hmuh.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61BOEIPA aw kai soah amih kah kokhahnah neh amih kah kopoek boeih te na yaak coeng.
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62Khohnin yung ah a phungding ol neh kamah taengah kai m'pai thil uh.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63A hoepnah neh a painah ah, amih kah hnaelnah ni ka paelki.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64BOEIPA aw, amih kut dongkah khoboe neh a tiing la amih te thuung lah.
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Amih te lungbuei kotalh la khueh lamtah na tapvoepnah te amih soah thoeng sak.
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66BOEIPA aw thintoek te na hloem dongah ni amih te vaan hmui lamloh na mitmoeng sak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.