Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Je suis l’homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Il m’a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5Il a bâti autour de moi, Il m’a environné de poison et de douleur.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7Il m’a entouré d’un mur, pour que je ne sorte pas; Il m’a donné de pesantes chaînes.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8J’ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Il a détourné mes voies, il m’a déchiré, Il m’a jeté dans la désolation.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12Il a tendu son arc, et il m’a placé Comme un but pour sa flèche.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l’objet de leurs chansons.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Il m’a rassasié d’amertume, Il m’a enivré d’absinthe.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m’a couvert de cendre.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17Tu m’as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18Et j’ai dit: Ma force est perdue, Je n’ai plus d’espérance en l’Éternel!
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l’absinthe et au poison;
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Quand mon âme s’en souvient, Elle est abattue au-dedans de moi.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21Voici ce que je veux repasser en mon cœur, Ce qui me donnera de l’espérance.
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22Les bontés de l’Éternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Elles se renouvellent chaque matin. Oh! Que ta fidélité est grande!
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24L’Éternel est mon partage, dit mon âme; C’est pourquoi je veux espérer en lui.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25L’Éternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l’âme qui le cherche.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Il est bon d’attendre en silence Le secours de l’Éternel.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Il est bon pour l’homme De porter le joug dans sa jeunesse.
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l’Éternel le lui impose;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d’opprobres.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Mais, lorsqu’il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Car ce n’est pas volontiers qu’il humilie Et qu’il afflige les enfants des hommes.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Qui dira qu’une chose arrive, Sans que le Seigneur l’ait ordonnée?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38N’est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39Pourquoi l’homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l’Éternel;
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Élevons nos cœurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n’as point pardonné!
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Tu t’es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Tu t’es enveloppé d’un nuage, Pour fermer accès à la prière.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Des torrents d’eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Mon œil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50Jusqu’à ce que l’Éternel regarde et voie Du haut des cieux;
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Mon œil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Ils m’ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55J’ai invoqué ton nom, ô Éternel, Du fond de la fosse.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l’oreille à mes soupirs, à mes cris!
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Au jour où je t’ai invoqué, tu t’es approché, Tu as dit: Ne crains pas!
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Éternel, tu as vu ce qu’on m’a fait souffrir: Rends-moi justice!
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Éternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62Les discours de mes adversaires, et les projets Qu’ils formaient chaque jour contre moi.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l’objet de leurs chansons.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Tu leur donneras un salaire, ô Éternel, Selon l’œuvre de leurs mains;
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Tu les livreras à l’endurcissement de leur cœur, A ta malédiction contre eux;
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Éternel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.