Plorkanto 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1Souviens-toi, Éternel, de ce qui nous est arrivé! Regarde, vois notre opprobre!
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2Notre héritage a passé à des étrangers, Nos maisons à des inconnus.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3Nous sommes orphelins, sans père; Nos mères sont comme des veuves.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Nous buvons notre eau à prix d’argent, Nous payons notre bois.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Nous sommes poursuivis, le joug sur le cou; Nous sommes épuisés, nous n’avons point de repos.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6Nous avons tendu la main vers l’Égypte, vers l’Assyrie, Pour nous rassasier de pain.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7Nos pères ont péché, ils ne sont plus, Et c’est nous qui portons la peine de leurs iniquités.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8Des esclaves dominent sur nous, Et personne ne nous délivre de leurs mains.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9Nous cherchons notre pain au péril de notre vie, Devant l’épée du désert.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10Notre peau est brûlante comme un four, Par l’ardeur de la faim.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Ils ont déshonoré les femmes dans Sion, Les vierges dans les villes de Juda.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12Des chefs ont été pendus par leurs mains; La personne des vieillards n’a pas été respectée.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13Les jeunes hommes ont porté la meule, Les enfants chancelaient sous des fardeaux de bois.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14Les vieillards ne vont plus à la porte, Les jeunes hommes ont cessé leurs chants.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15La joie a disparu de nos cœurs, Le deuil a remplacé nos danses.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16La couronne de notre tête est tombée! Malheur à nous, parce que nous avons péché!
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17Si notre cœur est souffrant, Si nos yeux sont obscurcis,
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18C’est que la montagne de Sion est ravagée, C’est que les renards s’y promènent.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Toi, l’Éternel, tu règnes à jamais; Ton trône subsiste de génération en génération.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20Pourquoi nous oublierais-tu pour toujours, Nous abandonnerais-tu pour de longues années?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21Fais-nous revenir vers toi, ô Éternel, et nous reviendrons! Donne-nous encore des jours comme ceux d’autrefois!
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22Nous aurais-tu entièrement rejetés, Et t’irriterais-tu contre nous jusqu’à l’excès?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.