Plorkanto 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1RICORDATI, Signore, di quello che ci è avvenuto; Riguarda, e vedi li nostro vituperio.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2La nostra eredità è stata trasportata agli stranieri, E le nostre case a' forestieri.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3Noi siam divenuti orfani, senza padre; E le nostre madri come donne vedove.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Noi abbiam bevuta la nostra acqua per danari, Le nostre legne ci sono state vendute a prezzo.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Noi abbiam sofferta persecuzione sopra il nostro collo; Noi ci siamo affannati, e non abbiamo avuto alcun riposo.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6Noi abbiam porta la mano agli Egizi, Ed agli Assiri, per saziarci di pane.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7I nostri padri hanno peccato, e non sono più ; Noi abbiam portate le loro iniquità.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8De' servi ci hanno signoreggiati; Non vi è stato alcuno che ci abbia riscossi di man loro.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9Noi abbiamo addotta la nostra vittuaglia A rischio della nostra vita, per la spada del deserto.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10La nostra pelle è divenuta bruna come un forno, Per l'arsure della fame.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Le donne sono state sforzate in Sion, E le vergini nelle città di Giuda.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12I principi sono stati impiccati per man di coloro; Non si è avuta riverenza alle facce de' vecchi.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13I giovani hanno portata la macinatura, E i fanciulli son caduti per le legne.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14I vecchi hanno abbandonato le porte, E i giovani i loro suoni.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15La gioia del nostro cuore è cessata, I nostri balli sono stati cangiati in duolo.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16La corona del nostro capo è caduta; Guai ora a noi! perciocchè abbiam peccato.
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17Per questo il cuor nostro è languido; Per queste cose gli occhi nostri sono scurati.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18Egli è perchè il monte di Sion è deserto, Sì che le volpi vi passeggiano.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Tu, Signore, dimori in eterno; Il tuo trono è stabile per ogni età.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20Perchè ci dimenticheresti in perpetuo? Perchè ci abbandoneresti per lungo tempo?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21O Signore, convertici a te, e noi sarem convertiti: Rinnova i nostri giorni, come erano anticamente.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22Perciocchè, ci hai tu del tutto riprovati? Sei tu adirato contro a noi fino all'estremo?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.