Plorkanto 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: ve y mira nuestro oprobio.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, nuestras casas á forasteros.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3Huérfanos somos sin padre, nuestras madres como viudas.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Nuestra agua bebemos por dinero; nuestra leña por precio compramos.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7Nuestros padres pecaron, y son muertos; y nosotros llevamos sus castigos.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8Siervos se enseñorearon de nosotros; no hubo quien de su mano nos librase.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan delante del cuchillo del desierto.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10Nuestra piel se ennegreció como un horno á causa del ardor del hambre.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Violaron á las mujeres en Sión, á las vírgenes en las ciudades de Judá.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12A los príncipes colgaron por su mano; no respetaron el rostro de los viejos.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13Llevaron los mozos á moler, y los muchachos desfallecieron en la leña.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14Los ancianos cesaron de la puerta, los mancebos de sus canciones.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15Cesó el gozo de nuestro corazón; nuestro corro se tornó en luto.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16Cayó la corona de nuestra cabeza: ¡ay ahora de nosotros! porque pecamos.
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17Por esto fué entristecido nuestro corazón, por esto se entenebrecieron nuestros ojos:
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18Por el monte de Sión que está asolado; zorras andan en él.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: tu trono de generación en generación.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, y nos dejarás por largos días?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: renueva nuestros días como al principio.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22Porque repeliendo nos has desechado; te has airado contra nosotros en gran manera.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.