سوگنامه 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
1ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: ve y mira nuestro oprobio.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
2Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, nuestras casas á forasteros.
3ما یتیم و بیپدر شدهایم و مادران ما مثل بیوهها گردیدهاند.
3Huérfanos somos sin padre, nuestras madres como viudas.
4آب خود را به نقره مینوشیم و هیزم ما به مافروخته میشود.
4Nuestra agua bebemos por dinero; nuestra leña por precio compramos.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیدهاند وخسته شده، راحت نداریم.
5Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
6Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شدهاند و مامتحمل عصیان ایشان گردیدهایم.
7Nuestros padres pecaron, y son muertos; y nosotros llevamos sus castigos.
8غلامان بر ما حکمرانی میکنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
8Siervos se enseñorearon de nosotros; no hubo quien de su mano nos librase.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش مییابیم.
9Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan delante del cuchillo del desierto.
10پوست ما بهسبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
10Nuestra piel se ennegreció como un horno á causa del ardor del hambre.
11زنان را در صهیون بیعصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
11Violaron á las mujeres en Sión, á las vírgenes en las ciudades de Judá.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
12A los príncipes colgaron por su mano; no respetaron el rostro de los viejos.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم میافتند.
13Llevaron los mozos á moler, y los muchachos desfallecieron en la leña.
14مشایخ از دروازهها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
14Los ancianos cesaron de la puerta, los mancebos de sus canciones.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
15Cesó el gozo de nuestro corazón; nuestro corro se tornó en luto.
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
16Cayó la corona de nuestra cabeza: ¡ay ahora de nosotros! porque pecamos.
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و بهسبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
17Por esto fué entristecido nuestro corazón, por esto se entenebrecieron nuestros ojos:
18یعنی بهخاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش میکنند.
18Por el monte de Sión que está asolado; zorras andan en él.
19اما توای یهوه تا ابدالاباد جلوس میفرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
19Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: tu trono de generación en generación.
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نمودهای.
20¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, y nos dejarás por largos días?
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
21Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: renueva nuestros días como al principio.
22و الا ما را بالکل رد نمودهای و بر مابی نهایت غضبناک شدهای.
22Porque repeliendo nos has desechado; te has airado contra nosotros en gran manera.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.