سوگنامه 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3ما یتیم و بیپدر شدهایم و مادران ما مثل بیوهها گردیدهاند.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4آب خود را به نقره مینوشیم و هیزم ما به مافروخته میشود.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیدهاند وخسته شده، راحت نداریم.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شدهاند و مامتحمل عصیان ایشان گردیدهایم.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8غلامان بر ما حکمرانی میکنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش مییابیم.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10پوست ما بهسبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11زنان را در صهیون بیعصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم میافتند.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14مشایخ از دروازهها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و بهسبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18یعنی بهخاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش میکنند.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19اما توای یهوه تا ابدالاباد جلوس میفرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نمودهای.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22و الا ما را بالکل رد نمودهای و بر مابی نهایت غضبناک شدهای.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.