Lamentationes 5
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Propterea mœstum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22Sed projiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.]
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.