Lamentationes
Chapter 5

Lamentationes

Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Lamentationes 5

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1[Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
1Вспомни, Господи, что над нами совершилось; призри и посмотри на поругание наше.
2Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.
2Наследие наше перешло к чужим, домы наши - к иноплеменным;
3Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
3мы сделались сиротами, без отца; матери наши - как вдовы.
4Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.
4Воду свою пьем за серебро, дрова наши достаются нам за деньги.
5Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.
5Нас погоняют в шею, мы работаем, и не имеем отдыха.
6Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
6Протягиваем руку к Египтянам, к Ассириянам, чтобы насытиться хлебом.
7Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.
7Отцы наши грешили: их уже нет, а мы несем наказание за беззакония их.
8Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.
8Рабы господствуют над нами, и некому избавить от руки их.
9In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.
9С опасностью жизни от меча, в пустыне достаем хлеб себе.
10Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.
10Кожа наша почернела, как печь, от жгучего голода.
11Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.
11Жен бесчестят на Сионе, девиц - в городах Иудейских.
12Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.
12Князья повешены руками их, лица старцев не уважены.
13Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.
13Юношей берут к жерновам, и отроки падают под ношами дров.
14Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.
14Старцы уже не сидят у ворот; юноши не поют.
15Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
15Прекратилась радость сердца нашего; хороводы наши обратились в сетование.
16Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !
16Упал венец с головы нашей; горе нам, что мы согрешили!
17Propterea mœstum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,
17От сего-то изнывает сердце наше; от сего померкли глаза наши.
18propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.
18Оттого, что опустела гора Сион, лисицы ходят по ней.
19Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
19Ты, Господи, пребываешь во веки; престол Твой - в род и род.
20Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?
20Для чего совсем забываешь нас, оставляешь нас на долгое время?
21Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.
21Обрати нас к Тебе, Господи, и мы обратимся; обнови дни наши, как древле.
22Sed projiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.]
22Неужели Ты совсем отверг нас, прогневался на нас безмерно?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.