Lamentationes 5
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1[Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
1พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
2Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.
2มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
3Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
3พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
4Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.
4แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
5Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.
5ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
6Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
6พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์ และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
7Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.
7บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
8Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.
8คนรับใช้ปกครองพวกเรา ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
9In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.
9พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
10Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.
10ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา เพราะความอดอยากที่แผดเผา
11Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.
11พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
12Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.
12ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้ ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
13Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.
13ชายหนุ่มแบกหินโม่ เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
14Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.
14ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
15Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
15ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
16Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !
16มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
17Propterea mœstum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,
17เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
18propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.
18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
19Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
19พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
20Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?
20ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
21Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.
21พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
22Sed projiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.]
22แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.