Lamentaciones 5
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: ve y mira nuestro oprobio.
1พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
2Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, nuestras casas á forasteros.
2มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
3Huérfanos somos sin padre, nuestras madres como viudas.
3พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
4Nuestra agua bebemos por dinero; nuestra leña por precio compramos.
4แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
5Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
5ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
6Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
6พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์ และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
7Nuestros padres pecaron, y son muertos; y nosotros llevamos sus castigos.
7บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
8Siervos se enseñorearon de nosotros; no hubo quien de su mano nos librase.
8คนรับใช้ปกครองพวกเรา ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
9Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan delante del cuchillo del desierto.
9พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
10Nuestra piel se ennegreció como un horno á causa del ardor del hambre.
10ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา เพราะความอดอยากที่แผดเผา
11Violaron á las mujeres en Sión, á las vírgenes en las ciudades de Judá.
11พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
12A los príncipes colgaron por su mano; no respetaron el rostro de los viejos.
12ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้ ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
13Llevaron los mozos á moler, y los muchachos desfallecieron en la leña.
13ชายหนุ่มแบกหินโม่ เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
14Los ancianos cesaron de la puerta, los mancebos de sus canciones.
14ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
15Cesó el gozo de nuestro corazón; nuestro corro se tornó en luto.
15ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
16Cayó la corona de nuestra cabeza: ¡ay ahora de nosotros! porque pecamos.
16มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
17Por esto fué entristecido nuestro corazón, por esto se entenebrecieron nuestros ojos:
17เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
18Por el monte de Sión que está asolado; zorras andan en él.
18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
19Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: tu trono de generación en generación.
19พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
20¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, y nos dejarás por largos días?
20ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
21Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: renueva nuestros días como al principio.
21พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
22Porque repeliendo nos has desechado; te has airado contra nosotros en gran manera.
22แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.