Lamentaciones 4
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1¡CÓMO se ha oscurecido el oro! ¡ Cómo el buen oro se ha demudado! Las piedras del santuario están esparcidas por las encrucijadas de todas las calles.
1อนิจจา ทองคำหมองลงเสียแล้ว! แม้ทองบริสุทธิ์ที่สุดก็เปลี่ยนไป! ก้อนหินแห่งสถานบริสุทธิ์กระจัดกระจาย ตรงหัวถนนทุกสาย
2Los hijos de Sión, preciados y estimados más que el oro puro, ¡cómo son tenidos por vasos de barro, obra de manos de alfarero!
2บุตรล้ำค่าของศิโยน ที่เทียบได้กับทองเนื้อดี กลับถูกมองเป็นเพียงเหยือกดินเผา ผลงานจากมือช่างปั้นหม้อ!
3Aun los monstruos marinos sacan la teta, dan de mamar á sus chiquitos: la hija de mi pueblo es cruel, como los avestruces en el desierto.
3แม้หมาจิ้งจอกยังให้ลูกกินนม เลี้ยงลูกของตน แต่ชนชาติของข้าพเจ้ากลับโหดร้าย เหมือนนกกระจอกเทศในถิ่นทุรกันดาร
4La lengua del niño de teta, de sed se pegó á su paladar: los chiquitos pidieron pan, y no hubo quien se lo partiese.
4ลิ้นทารกที่ยังกินนมติดเพดานปากเพราะกระหาย เด็กเล็กขอขนมปัง ไม่มีใครแบ่งให้พวกเขา
5Los que comían delicadamente, asolados fueron en las calles; los que se criaron en carmesí, abrazaron los estercoleros.
5คนที่เคยกินอาหารเลิศรส กลับอ้างว้างตามถนน คนที่เติบโตมากับผ้าหรูสีม่วง กลับต้องซุกตัวอยู่กับกองมูลสัตว์
6Y aumentóse la iniquidad de la hija de mi pueblo más que el pecado de Sodoma, que fué trastornada en un momento, y no asentaron sobre ella compañías.
6ความผิดของชนชาติข้าพเจ้าร้ายแรงกว่าบาปของโสโดม เมืองที่พังพินาศในพริบตา โดยไม่มีมือใดแตะต้อง
7Sus Nazareos fueron blancos más que la nieve, más lustrosos que la leche, su compostura más rubicunda que los rubíes, más bellos que el zafiro:
7ขุนนางของเมืองเคยผุดผ่องกว่าหิมะ ขาวกว่าน้ำนม ร่างกายแดงเรื่อกว่าทับทิม เงางามเหมือนไพลิน
8Oscura más que la negrura es la forma de ellos; no los conocen por las calles: su piel está pegada á sus huesos, seca como un palo.
8หน้าตาของพวกเขาดำกว่าถ่าน เดินตามถนนก็ไม่มีใครจำได้ เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เหี่ยวแห้ง แห้งกรังเหมือนไม้
9Más dichosos fueron los muertos á cuchillo que los muertos del hambre; porque éstos murieron poco á poco por falta de los frutos de la tierra.
9คนที่ถูกฆ่าด้วยดาบยังดีกว่าคนที่ตายเพราะหิว คนอดอยากค่อย ๆ ซูบผอมจนสิ้นใจ เพราะไร้ผลผลิตจากทุ่งนา
10Las manos de las mujeres piadosas cocieron á sus hijos; fuéronles comida en el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.
10ผู้หญิงที่มีใจเมตตาใช้มือต้มลูกของตนเอง ลูกกลายเป็นอาหารของพวกนาง เมื่อชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
11Cumplió Jehová su enojo, derramó el ardor de su ira; y encendió fuego en Sión, que consumió sus fundamentos.
11พระยาห์เวห์ระบายความโกรธจนถึงที่สุด พระองค์เทความโกรธเกรี้ยวออก จุดไฟในศิโยน ไฟเผาผลาญรากฐานของเมือง
12Nunca los reyes de la tierra, ni todos los que habitan en el mundo, creyeron que el enemigo y el adversario entrara por las puertas de Jerusalem.
12กษัตริย์ทั้งหลายในโลกไม่เชื่อ ผู้คนทั่วโลกก็ไม่เชื่อ ว่าคู่อริและศัตรูจะเข้าประตูเมืองเยรูซาเล็ม
13Es por los pecados de sus profetas, por las maldades de sus sacerdotes, que derramaron en medio de ella la sangre de los justos.
13นี่เป็นเพราะบาปของผู้พยากรณ์ของนาง และความผิดของปุโรหิตของนาง ที่หลั่งเลือดคนเที่ยงธรรมกลางเมือง
14Titubearon como ciegos en las calles, fueron contaminados en sangre, de modo que no pudiesen tocar á sus vestiduras.
14พวกเขาเร่ร่อนเหมือนคนตาบอดตามถนน เปื้อนเลือดเป็นมลทิน จนผู้คนแตะเสื้อของพวกเขาไม่ได้
15Apartaos ¡inmundos!, les gritaban, Apartaos, apartaos, no toquéis. Cuando huyeron y fueron dispersos, dijeron entre las gentes: Nunca más morarán aquí .
15“ไปให้พ้น!” ผู้คนร้องใส่พวกเขา “เป็นมลทิน! ไปให้พ้น! ไปให้พ้น! อย่าแตะต้อง!” เมื่อพวกเขาหนีและเร่ร่อน ผู้คนในชนชาติต่าง ๆ พูดว่า “พวกเขาอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้”
16La ira de Jehová los apartó, no los mirará más: no respetaron la faz de los sacerdotes, ni tuvieron compasión de los viejos.
16ความโกรธของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขากระจัดกระจาย พระองค์จะไม่เอาใจใส่พวกเขาอีก ปุโรหิตไม่ได้รับความเคารพ ผู้อาวุโสไม่ได้รับความโปรดปราน
17Aun nos han desfallecido nuestros ojos tras nuestro vano socorro: en nuestra esperanza aguardamos gente que no puede salvar.
17พวกเรามองจนตาอ่อนล้า เฝ้าหาความช่วยเหลืออย่างไร้ผล เฝ้ารอชนชาติที่ช่วยกู้พวกเราไม่ได้
18Cazaron nuestros pasos, que no anduviésemos por nuestras calles: acercóse nuestro fin, cumpliéronse nuestros días; porque nuestro fin vino.
18พวกเขาตามล่าพวกเราทุกย่างก้าว จนพวกเราเดินตามถนนของตนไม่ได้ จุดจบของพวกเราใกล้แล้ว วันเวลาของพวกเราหมดลงแล้ว เพราะจุดจบมาถึงแล้ว
19Ligeros fueron nuestros perseguidores más que las águilas del cielo: sobre los montes nos persiguieron, en el desierto nos pusieron emboscadas.
19ผู้ไล่ตามพวกเราเร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้า ไล่พวกเราบนภูเขา ซุ่มโจมตีพวกเราในถิ่นทุรกันดาร
20El resuello de nuestras narices, el ungido de Jehová, de quien habíamos dicho: A su sombra tendremos vida entre las gentes: fué preso en sus hoyos.
20ผู้เป็นดั่งลมหายใจของพวกเรา ผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมไว้ ถูกจับในหลุมของศัตรู พวกเราเคยพูดถึงเขาว่า “พวกเราจะอาศัยท่ามกลางชนชาติทั้งหลายใต้ร่มเงาของเขา”
21Gózate y alégrate, hija de Edom, la que habitas en tierra de Hus: aun hasta ti pasará el cáliz; embriagarte has, y vomitarás.
21เอโดมเอ๋ย จงชื่นชมและยินดีเถิด เจ้าผู้อาศัยในดินแดนอูส ถ้วยแห่งการลงโทษจะเวียนมาถึงเจ้าเช่นกัน เจ้าจะเมา และเปลื้องผ้าตนเอง
22Cumplido es tu castigo, oh hija de Sión: nunca más te hará trasportar. Visitará tu iniquidad, oh hija de Edom; descubrirá tus pecados.
22ศิโยนเอ๋ย การลงโทษความผิดของเจ้าสิ้นสุดแล้ว พระองค์จะไม่นำเจ้าไปเป็นเชลยอีก เอโดมเอ๋ย พระองค์จะมาลงโทษความผิดของเจ้า จะเปิดเผยบาปของเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.